Στην τελική ευθεία οδεύουν οι διεργασίες για τη συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση και τα χρονικά περιθώρια για την κυβέρνηση στενεύουν επικίνδυνα προς υλοποίηση των δεσμεύσεων προς τους συνταξιούχους που αναμένουν διακαώς αυξήσεις από τις αρχές του νέου έτους.
Οι απανωτές δεσμεύσεις για σημαντικές αυξήσεις στις συντάξεις που θα φθάσουν όπως ειπώθηκε μέχρι και το 55%, δημιούργησαν μεγάλες προσδοκίες στους συνταξιούχους που παλεύουν καθημερινά να επιβιώσουν εν μέσω κύματος ακρίβειας που μαστίζει την κοινωνία.
Το «κερασάκι στην τούρτα» ήρθε να βάλει και ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Νίκος Χριστοδουλίδης, δηλώνοντας δημόσια ότι οι αυξήσεις στις συντάξεις θα ανέλθουν στα €250-€300.
Είναι προφανές ωστόσο ότι οι δεσμεύσεις που δόθηκαν πόρρω απέχουν από τις δημοσιονομικές αντοχές της οικονομίας και τα νούμερα δεν βγαίνουν προς υλοποίηση τους, με την κυβέρνηση να επεξεργάζεται εναλλακτικά σενάρια.
Στα σενάρια που ακούγονται είναι και η μείωση των συντάξεων για τους υψηλόμισθους συνταξιούχους, σενάριο που τέθηκε και προηγουμένως προκαλώντας θύελλα αντιδράσεων, με την κυβέρνηση να το αποσύρει.
Ωστόσο, ταπεινή μου γνώμη είναι ότι δεν μπορείς να υλοποιήσεις μια συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση, αρπάζοντας χρήματα από ανθρώπους που δούλεψαν μια ζωή και συνεισέφεραν στα κρατικά ταμεία. Δεν έχει σημασία εάν λαμβάνουν υψηλότερες συντάξεις, δεν τις έκλεψαν, τις κέρδισαν με τον ιδρώτα τους.
Εάν θέλει το κράτος να υλοποιήσει τις δεσμεύσεις που έδωσε, θα πρέπει να βάλει βαθιά το χέρι στην τσέπη. Εάν δεν μπορεί, ή εάν οι οικονομικές δυνατότητες δεν το επιτρέπουν, θα πρέπει να βγει και να το πει δημόσια…
