του Γιάννου Αφροδίση*
Όπως σωστά είπε η Πρόεδρος του ΔΗΣΥ Αννίτα Δημητρίου μετά τη χθεσινή συνεδρία του Εθνικού Συμβουλίου, το εθνικό συμφέρον βρίσκεται πάνω από κομματικές ή άλλες επιμέρους ατζέντες. Θα αφήσω τις κομματικές και θα πάω στις άλλες επιμέρους ατζέντες.
Με αφορμή ορισμένα δημοσιεύματα, συμπατριώτες μας και στις δυο κοινότητες οι οποίοι είχαν άμεση συμμετοχή σε προηγούμενες προσπάθειες επίλυσης του Κυπριακού, εξέφρασαν δημοσίως τις ενστάσεις ή επιφυλάξεις τους αναφορικά με την τρέχουσα προσπάθεια επανέναρξης των συνομιλιών. Εγείρουν κυρίως μεθοδολογικής υφής ζητήματα και συναφείς συμβολισμούς που χρησιμοποιήθηκαν στο παρελθόν. Κατά τη γνώμη μου, με τη στάση τους, δεν συμβάλλουν παραγωγικά στην υπό εξέλιξη διαδικασία, ενώ θα μπορούσαν. Ασφαλώς οι απόψεις πρέπει να διατυπώνονται για να μπορεί να διεξάγεται ο απαραίτητος διάλογος. Δεν μπορεί όμως να μας διαφεύγει πως ο χρόνος που τρέχει και υπερβαίνει τη βούληση των ανθρώπων, δημιουργεί νέα δεδομένα.
Από την τελευταία σοβαρή προσπάθεια, που τερματίστηκε χωρίς αποτέλεσμα στο Κραν Μοντανά, πέρασαν ήδη 9 χρόνια. Έκτοτε, οι προτεραιότητες για τις κοινωνίες διαφοροποιήθηκαν, οι γεωπολιτικές εξελίξεις αναδιαμόρφωσαν τις σχέσεις μεταξύ των κρατών και οι ηγέτες άλλαξαν. Η απόδοση στα πεπραγμένα προηγούμενων συνόδων για το Κυπριακό ιδιοτήτων ευαγγελίου ή κορανίου παραγνωρίζει όλες αυτές τις αλλαγές, ενώ διαστρεβλώνει και την πραγματικότητα περί των συγκλίσεων. Εξάλλου, εάν οι άμεσα εμπλεκόμενοι στις παλαιότερες προσπάθειες επιθυμούσαν το πραγματικό «κλείδωμα» οποιασδήποτε σύγκλισης ή επί μέρους συμφωνίας, θα μπορούσαν να αναιρέσουν το γνωστό δόγμα «τίποτε δεν συμφωνείται εάν δεν συμφωνηθούν όλα». Δεν το έκαναν, είχαν τους λόγους τους, δεν μπορούν εκ των υστέρων να ανατρέπουν τη δική τους προσέγγιση.
Η τρέχουσα προσπάθεια εξεύρεσης λύσης, υπό τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, τον Νίκο Χριστοδουλίδη και τον Τουφάν Ερχιουρμάν, δεν προσφέρεται ως πεδίο υπεράσπισης των πεπραγμένων οποιουδήποτε, ούτε αυτοδικαίωσης για τη ψήφο, τα κείμενα ή τα λόγια του παρελθόντος. Αυτά μπορούν να αξιολογούνται, να κρίνονται και να τυγχάνουν σχολιασμού σε διαφορετικά πλαίσια, εκείνα της μελέτης της ιστορίας και των ακαδημαϊκών συγγραμμάτων. Σήμερα όλοι πρέπει να δούμε μπροστά και να σκεφτούμε το μέλλον απαλλαγμένοι από προσωπικές ή άλλες εμμονές ή φιλοδοξίες.
*Διευθυντή Γραφείου Προέδρου της Βουλής
