του Χαράλαμπου Σταυρίδη*
Η περίοδος μετά τα πρώτα χρόνια της Γαλλικής Επανάστασης ονομάστηκε και περίοδος του Μεγάλου Τρόμου. Εξαιτίας των χιλιάδων Γάλλων που θανατώθηκαν στην Γκιλοτίνα - θύματα του Νόμου της 22ας Prairial που εμπνεύστηκε ο Μαξιμιλιανός Ροβεσπιέρος. Στη βάση του Νόμου αυτού, όσοι κατηγορούνταν για εσχάτη προδοσία έχαναν κάθε δικαίωμα σε υπεράσπιση ή δίκη, "εξαιτίας της κρισιμότητας των στιγμών και της σοβαρότητας της κατηγορίας".
Λαμβάνοντας υπόψην τις απαραίτητες αναλογίες, τα όσα παρακολουθούμε μετά την δημοσιοποίηση του πορίσματος της Ανεξάρτητης Αρχής κατά της Διαφθοράς για τις καταγγελίες του Μακάριου Δρουσιώτη, παραπέμπουν σε μια οργανωμένη προσπάθεια συγκεκριμένων πολιτικών κομμάτων, κυρίως ΑΚΕΛ και Βολτ, να επιβάλουν στον δημόσιο λόγο αλλά και στις αρμόδιες αρχές, μια λογική πολύ παρόμοια με εκείνην του - ξεχασμένου στα χρονοντούλαπα - Νόμου του Ροβεσπιέρου.
Ας ξεκαθαρίσουμε καταρχάς ότι η Αρχή Κατά της Διαφθοράς πολύ ορθά έπραξε διερευνώντας τους ισχυρισμούς Δρουσιώτη (κάτι που ζήτησε και ο Νίκος Αναστασιάδης), ορθά συνέταξε το πόρισμά της και ορθά για όσα σημεία εντόπισε πιθανή διάπραξη αδικήματος εισηγείται την περαιτέρω διερεύνηση τους. Οποιοσδήποτε έχει παρανομήσει εκμεταλλευόμενος αξίωμα στο οποίο εκλέγηκε, ή, διορίστηκε, θα πρέπει η Δικαιοσύνη να τον τιμωρήσει παραδειγματικά. Αλλά η πραγματική Δικαιοσύνη. Όχι αυτή του Ροβεσπιέρου.
Διότι η Αρχή κατά της Διαφθοράς παραπέμπει την περαιτέρω διερεύνηση επτά συγκεκριμένων περιστατικών σε αυτούς που θα αναλάβουν αρμοδίως την διερεύνηση τους. Και όχι στο κάθε κομματικό στέλεχος του ΑΚΕΛ που θεωρεί ότι τώρα είναι η ευκαιρία για κομματική ρεβάνς, δικάζοντας και καταδικάζοντας με βαρείς χαρακτηρισμούς τον Νίκο Αναστασιάδη δια μέσω ραδιοτηλεοπτικών πάνελ και "αυθόρμητων" εκδηλώσεων διαμαρτυρίας για άσκηση πολιτικής (ίσως και παράνομης) πίεσης στην Νομική Υπηρεσία και την Εκτελεστική Εξουσία.
Αυτό που φυσικά δεν αναφέρουν οι αυτόκλητοι δικαστές του Νίκου Αναστασιάδη, είναι ότι από τις εκατοντάδες κατηγορίες που εμπεριέχονται στο βιβλίο Δρουσιώτη, το πόρισμα της Αρχής δεν υιοθετεί ούτε ένα. Αντίθετα, αυτά για τα οποία εισηγείται περαιτέρω διερεύνηση διότι ενδέχεται να ισχύουν με πιθανότητα πέραν του 50%, αφορούν υποθέσεις άσχετες με τους συγκεκριμένους ισχυρισμούς. Χωρίς αυτό να μειώνει φυσικά την ανάγκη διερεύνησης, έχει την σημασία του. Όπως επίσης ξεχνάνε να αναφέρουν πως εάν οι συγκεκριμένες κατηγορίες ευσταθούν (όπως ήδη αποφάσισαν για να επιτύχουν την πολιτική δολοφονία του Νίκου Αναστασιάδη), τότε εξίσου ένοχοι - αν όχι περισότερο - είναι και ο τότε ΥΠΕΣ της διακυβέρνησης του ΑΚΕΛ, Νεοκλής Συλικιώτης, το τότε Υπουργικό Συμβούλιο της διακυβέρνησης ΑΚΕΛ, αλλά πιθανότατα, και ο τέως Γενικός Εισαγγελέας Κώστας Κληρίδης.
Τόσο έντονη είναι η προσπάθεια ορισμένων να καταδικαστεί ο Αναστασιάδης στην συνείδηση της κοινωνίας προτού καν διοριστούν ανεξάρτητοι ποινικοί ανακριτές (που ΔΗΣΥ αλλά και Νίκος Αναστασιάδης ζήτησαν από την πρώτη στιγμή) που αγγίζει τα όρια δημιουργίας συνθηκών μή δίκαιης δίκης, εάν προκύψει μια τέτοια ανάγκη.
Η οξύτητα του λόγου ορισμένων θα έπρεπε λογικά να παραπέμπει σε κάποιον που αρνείται την δικαιοσύνη και επιχείρησε να... διαφύγει στο εξωτερικό. Τι έκανε όμως ο Νίκος Αναστασιάδης;
1. Δήλωσε σεβασμό στο έργο της Αρχής. Σε αντίθεση με αυτούς που τον καταδίκασαν άνευ έρευνας και που έριξαν στον κάλαθο των αχρήστων, πορίσματα και πορίσματα. (Δρομολαξιάς, Μαρί, Πόρισμα Πική για κατάρρευση οικονομίας).
2. Δηλώνει αθώος και έτοιμος να απαντήσει με στοιχεία στα ζητήματα που η Αρχή εισηγείται περαιτέρω διερεύνηση (παρότι για αυτά δεν ερωτήθηκε).
3. Ζητά άμεση διερεύνηση και διορισμό ανεξάρτητων ποινικών ανακριτών. Θα ανέμενε κάποιος ότι το ΑΚΕΛ θα εξέφραζε ικανοποίηση (εάν ήθελε δίκαιη και σύντομη διαλεύκανση - που όμως δεν..)
4. Για να διευκολύνει την έρευνα αποποιείται την όποια προεδρική ασυλία (σε αντίθεση αυτούς που ουδέποτε ψελλήσουν κάτι ανάλογο ενώπιον του μακαρίτη Δημήτρη Χριστόφια).
Όσο και να επιμένουν λοιπόν αυτοί που ξεκίνησαν την προεκλογική του 28, εμείς ούτε είμασταν ούτε θα γίνουμε ποτέ Ροβεσπιέροι. Και ούτε η διακυβέρνηση ΔΗΣΥ- Αναστασιάδη έμεινε στην Ιστορία ως "δεκαετία της διαφθοράς". Παρά τα λάθη - που έγιναν - έχει ήδη καταγραφεί στη συνείδησή των πολιτών. Είναι η δεκαετία που διέσωσε μια χρεοκοπημένη οικονομία που έκλεισε τα κοινωνικά παντοπωλεία και έφερε ξανά την ανάπτυξη. Είναι η δεκαετία που δημιούργησε το ΓΕΣΥ, μείωσε την στρατιωτική θητεία των παιδιών μας και εν μέσω αλλεπάλληλων κρίσεων έκτισε ένα πρωτοφανές - για την Κύπρο - κοινωνικό δίκτυ με ΕΕΕ, κατώτατο μισθό και τόσα, μα τόσα πολλά άλλα.
*Μέλος Εκτελεστικού Γραφείου ΔΗΣΥ
