Άρχισε κάτω από πολύ αντίξοες συνθήκες σαν Κοινοτική Σύμβουλος το ανηφορικό μονοπάτι της ευγενούς άμιλλας στην πολιτική με επιμονή και υπομονή, και όμως τα κατάφερε, κατόρθωσε να γίνει πρώτη γυναίκα Πρόεδρος του ΔΗ.ΣΥ και πρώτη γυναίκα Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων.
Με την έντονη γενική απαξίωση που προβαλλόταν τις παραμονές των βουλευτικών εκλογών του Μαϊου του 2026 για τα ‘παλαιά κόμματα του κατεστημένου’, πολλοί πίστευαν πως και ο Δημοκρατικός Συναγερμός θα έχανε τεράστια ποσοστά και δεν ήταν λίγοι αυτοί που έτριβαν τα χέρια τους διότι μια ηχηρή ήττα του ΔΗΣΥ θα εκφραζόταν σαν προσωπική ήττα της Αννίτας που πιθανόν να οδηγούσε σε θέμα παραίτησης της. Και όμως η καπετάνισσα, η σώφρων πολιτικός, η ελαφίνα που δεν πέφτει στις παγίδες των κυνηγών πολιτικών κεφαλών τα κατάφερε και πάλιν οδηγώντας το Δημοκρατικό Συναγερμό σε περιφανή νίκη. Το επιστέγασμα της νίκης αυτής ήταν και η επανεκλογή της στη θέση του Προέδρου της Βουλής, στο δεύτερο τη τάξει πολιτειακό αξίωμα της Κυπριακής Δημοκρατίας το οποίο κυνηγούσαν δελφίνοι και “πρίγκηπες” των σαλονιών, επαίτες πολιτικών διορισμών που προεκλογικά νόμιζαν ότι με τα χρήματα (ακόμα κι αυτά του Μιλόσεβιτς) εύκολα αγοράζονται πολιτικές συνειδήσεις.
Η Αννίτα έχει αποδείξει πως μπορεί να επιτελέσει σοβαρό κι αποτελεσματικό έργο, και σίγουρα ξεχωρίζει διότι είναι ευθύς και ξέρει να δίνει πολέμους δίκαια. Απεχθάνεται την υποκρισία και τα βρώμικα πολιτικά παιχνίδια γι’αυτό και δεν συμπεριφέρεται σαν άλλους αρχηγίσκους που ‘κτυπούν κάτω από τη μέση’, που αναλώνουν το χρόνο τους για να ερευνήσουν και να στήσουν λαϊκά δικαστήρια σε υποψηφίους άλλων κομμάτων, όπως κατηγορήθηκε από αρχηγό άλλου κόμματος η υποψήφια της “Αμεσης Δημοκρατίας” Βάλερυ Ταραπάϊ για το ότι πριν δέκα τόσα χρόνια, τότε, ανώριμη νέα, είχε συλληφθεί στο ψευδοκράτος για μεταφορά μικρής ποσότητας ναρκωτικών. Τώρα η Βάλερυ έχει σύζυγο, παιδιά και σταθερή δουλειά. Το αποτέλεσμα ήταν η Βάλερυ με αξιοπρέπεια να αποσύρει την υποψηφιότητά της, και ο ‘κατήγορος’ να δείξει τον πραγματικό του χαρακτήρα.
Η Αννίτα δεν υπήρξε ποτέ ‘πολιτικός επαίτης’, δεν ζήτησε ποτέ διορισμούς σε σημαντικές πολιτειακές θέσεις για στελέχη του κόμματος της, δεν πηγαινοέρχεται στο Προεδρικό ικετεύοντας για υπουργικές θέσεις στελεχών του κόμματος της, αλλά αντίθετα λέει όχι σε οποιοδήποτε προσφερόμενο δέλεαρ διορισμών του Προεδρικού.
H Αννίτα είναι ευθύς, ταπεινή και προσγειωμένη. Ακούει και δέχεται τον άλλο όπως είναι. Όταν οι “πρίγκιπες” ειρωνεύονταν τον Φειδία και λοιδορούσαν τον Οδυσσέα Μιχαηλίδη, η Αννίτα δεχόταν να ακούσει τις θέσεις των άλλων χωρίς να υποκύπτει σε πανικόβλητες κινδυνολογίες για το δήθεν αβέβαιο αποσταθεροποιητικό μέλλον που τυχόν θα δημιουργούσαν νέα κόμματα. Και πολύ σωστά δημιούργησε καλές σχέσεις συνεργασίας με τον Φειδία Παναγιώτου.
Η Αννίτα δεν μεγάλωσε σε πολυτελή σαλόνια ούτε αρκούδισε πάνω σε χοντρά περσικά χαλιά, αντίθετα στο πέτρινο μονοπάτι της ζωής της ένιωσε τους ανθρώπους της φτώχειας, ξέρει τί σημαίνει ακρίβεια, βρέθηκε ανάμεσα σε οικογένειες που υποφέρουν, αγκάλιασε παιδιά με ειδικές ανάγκες, επισκέπτεται ευαγή ιδρύματα και βοηθά τον κόσμο δίνοντας γνήσια, άμεση προσοχή και βοήθεια σ’αυτούς που υποφέρουν.
Όμως η πορεία της Αννίτας παραμένει δύσκολη. Το κατεστημένο υπάρχει, οι Βρούτοι, οι φιλόδοξοι μνηστήρες της εξουσίας, οι πολιτικοί του πλουτισμού με τα μακριά χέρια και τα μεγάλα αυτιά που έμαθαν από προηγούμενες διακυβερνήσεις να αφουγκράζονται τα κοιτάσματα των ευκαιριών για πλούτη και οι κομματικοί συνωμότες που γυροφέρνουν σαν αιμοβόροι γύπες, είναι όλοι μαζεμένοι εκεί, πολύ κοντά στην Αννίτα. Υπάρχουν και αυτοί που προσπάθησαν και απέτυχαν, που έχουν φθαρεί, που δεν αντιλαμβάνονται ότι η προσωπικότητά τους, το δέμας τους, οι ικανότητές τους περικλείουν ανυπέρβλητες ανεπάρκειες και όμως θέλουν κι επιμένουν να είναι υποψήφιοι για τις προεδρικές εκλογές. Μάλιστα άρχισαν την προεκλογική τους εκστρατεία με συναθροίσεις σε σπίτια προσφέροντας στους παρευρισκομένους και αναμνηστικά δωράκια χωρίς να χάνουν ευκαιρία να ρίχνουν καρφιά κατά της Προέδρου του κόμματος τους. Υπάρχουν και οι υπερ-φιλόδοξοι νεοφανείς ‘Μεσσίες’ που λένε πως σήμερα ο Δημοκρατικός Συναγερμός δεν είναι ο ‘παλαιός’ Δημοκρατικός Συναγερμός, λες και ο ΔΗ.ΣΥ. πρέπει να παραμείνει ένα αναχρονιστικό, παλιό χαραγμένο απολίθωμα, ξεχνώντας τον εκσυγχρονισμό που πέτυχε η Αννίτα με τη σκληρή δουλειά της.
Θα πρέπει τουλάχιστον όλοι αυτοί οι ‘κομματικοί φωστήρες’ που θέλουν να εμφανίζονται σαν ηγέτες να μάθουν το περιεχόμενο και το νόημα της λέξης ‘σεβασμός’. Αν αγαπούν ή αν τουλάχιστο σέβονται το Κόμμα στο οποίο θέλουν να ηγηθούν θα πρέπει πρώτα να σεβαστούν τις Κομματικές διαδικασίες οι οποίες θα αναδείξουν με δημοκρατικό τρόπο στη λεωφόρο της νίκης ποιος θα είναι ο επόμενος ηγέτης, ποιος θα πάρει τη θέση του αρματηλάτη στο άρμα που θα οδηγεί η θεά Νίκη του Μενδαίου Παιωνίου, που έχει καθιερωθεί και σαν σύμβολο του Δημοκρατικού Συναγερμού. Θα έχουμε άραγε για πρώτη φορά μια γυναίκα Πρόεδρο της Δημοκρατίας; Γιατί όχι;
Σοφοκλής Μούσουλος, Οικονομολόγος / Ιστορικός
