Το ρεπορτάζ της Άντριας Γεωργίου στον «Πολίτη» τις προάλλες σχετικά με το ζήτημα της έλλειψης σε νηπιαγωγούς το οποίο απασχόλησε και την Επιτροπή Παιδείας της Βουλής μας ανησύχησε τα μάλα επειδή πιστεύουμε ότι η προδημοτική εκπαίδευση αποτελεί τον θεμέλιο λίθο για την ολόπλευρη ανάπτυξη του παιδιού. Το γεγονός ότι η νέα γενιά δεν δείχνει ενδιαφέρον για νηπιαγωγικές σπουδές και ως παράδειγμα αναφέρεται και ιδιωτικό πανεπιστήμιο το οποίο εξετάζει την διακοπή νηπιαγωγικών σπουδών, πρέπει να προβληματίσει για να προσφερθούν κίνητρα ούτως ώστε η προδημοτική εκπαίδευση να συνεχίσει τη θετική της πορεία προσφέροντας την κατάλληλη εκπαίδευση στη νέα γενιά. Το ως άνω ρεπορτάζ μας ώθησε να επανέλθουμε για να τονίσουμε όσο πιο «κτυπητά» μπορούμε τον ρόλο της προδημοτικής εκπαίδευσης στο εκπαιδευτικό μέλλον μας.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η νηπιακή ηλικία παίζει καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη του ατόμου και πρέπει το κράτος να συνεχίσει να προσφέρει περισσότερη βοήθεια για την περαιτέρω ανάπτυξη της προδημοτικής εκπαίδευσης ιδίως τώρα που είμαστε μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπου η παιδεία της κάθε χώρας αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο για διάκριση μέσα στη μεγάλη αυτή οικογένεια.
Γενικά ομιλούντες η εξέλιξη του ελληνοκυπριακού εκπαιδευτικού συστήματος έχει σίγουρα περάσει μέσα από πολλά στάδια πριν πάρει την τωρινή του μορφή. Παρά τα μεγάλα προβλήματα και δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε στα εκπαιδευτικά μας πεπραγμένα δεν μπορούμε να αγνοήσουμε το γεγονός ότι πολλά έχουν γίνει στο τομέα της εκπαίδευσης τα οποία έχουν σε μεγάλο βαθμό δικαιώσει τις προσδοκίες του κόσμου καθιερώνοντας την εκπαίδευση σαν μεγάλο παράγοντα προόδου στη σύγχρονη Κύπρο.
Δυστυχώς ήρθε το προδοτικό πραξικόπημα που έφερε τους βάρβαρους στο νησί μας και σίγουρα μπλόκαρε τη συνεχή πρόοδο της κυπριακής εκπαίδευσης. Παρά τα εμπόδια και τις δυσκολίες, η παιδεία στην Κύπρο πέτυχε να επιβιώσει των σοβαρών συνεπειών της εισβολής και να συνεχίσει την πρόοδό της, συνεπώς πολλές από τις μετά την ανεξαρτησία προσδοκίες έχουν υλοποιηθεί στο σχετικά σύντομο διάστημα των 52 χρόνων.
Συνεπώς παρ' όλα τα θετικά που έχουν επιτευχθεί στην παιδεία του τόπου μας, οι εκπαιδευτικές αρχές και οι εκπαιδευτικοί βρίσκονται πρόσωπο με πρόσωπο με μια εκπληκτική πρόκληση στη νέα φάση ανάπτυξης μέσα από ουσιαστικές εκπαιδευτικές αλλαγές, κατά τις οποίες, μεταξύ άλλων, πρέπει να δοθεί έμφαση στον σημαντικό ρόλο της προδημοτικής εκπαίδευσης η οποία αποτελεί τον θεμέλιο λίθο πάνω στον οποίο βασίζεται το εκπαιδευτικό μέλλον της χώρας μας.
Ένα επιτυχημένο πρόγραμμα προδημοτικής εκπαίδευσης μπορεί να καταπολεμήσει αποτελεσματικά τον αναλφαβητισμό και τη σχολική αποτυχία που είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με την έλλειψη κινήτρων κατά τη διάρκεια των προσχολικών χρόνων.
Η προδημοτική εκπαίδευση αποτελούσε μέχρι πρότινος τον φτωχό συγγενή της «εκπαιδευτικής οικογένειας». Πολύ λίγη σημασία διδόταν στην εκπαίδευση του παιδιού κατά τη διάρκεια μιας σημαντικής, πιθανόν της πιο σημαντικής περιόδου της ζωής του. Εντούτοις, σήμερα δεν μπορεί κανένας να έχει μια ολοκληρωμένη εικόνα της εκπαίδευσης χωρίς νηπιαγωγεία. Το κτίσιμο μιας υγιούς κοινωνίας στηριζόμενης σε γερά θεμέλια προϋποθέτει ένα πολύ προσεγμένο πρόγραμμα προδημοτικής εκπαίδευσης επειδή το παιδί του νηπιαγωγείου θα είναι ο μελλοντικός πολίτης αυτής της κοινωνίας και χρειάζεται ανυπερθέτως γερές βάσεις για να αρχίσει την πορεία του που οδηγεί στην πραγματική μάθηση. Αν το παιδί σ’ αυτή την κρίσιμη ηλικία δεν εκπαιδευτεί κατάλληλα τότε σίγουρα πάντα θα υπάρχει ένα κενό με ανυπολόγιστες συνέπειες. Γι’ αυτούς τους λόγους είναι αναγκαίο να προσφέρουμε στο παιδί όλες εκείνες τις εκπαιδευτικές ευκαιρίες που θα ανταποκρίνονται στις ανάγκες και τις δυνατότητές του και θα το βοηθήσουν αναμφισβήτητα να εξελιχθεί ομαλά.
Μετά την ανεξαρτησία τα υψηλότερα επίπεδα εκπαίδευσης των γονιών τους κατέστησαν ικανούς να αντιληφθούν τη σημασία της προδημοτικής εκπαίδευσης και να κατανοήσουν τη μεγάλη συνεισφορά αυτής της βαθμίδας της εκπαίδευσης στην ομαλή ανάπτυξη του παιδιού ιδίως όσον αφορά την κοινωνικοποίηση του παιδιού και τη γλωσσική του ικανότητα αφού του δίδονται όλα τα γλωσσικά κίνητρα, ευκαιρίες για εποικοδομητικό παιχνίδι και ένα πιο πλούσιο διαφοροποιημένο περιβάλλον.
Ο αυξημένος αριθμός των μητέρων που άρχισαν να εργάζονται αποτέλεσε ακόμα έναν σημαντικό παράγοντα ο οποίος κατέστησε επείγουσα την ανάγκη δημιουργίας δημόσιων νηπιαγωγείων σε όλες τις πόλεις· Όμως ο αριθμός αυτών των νηπιαγωγείων δεν μπορούσε με κανένα τρόπο να ικανοποιήσει τις ανάγκες μας και αναπόφευκτα είχαμε την «είσοδο» ιδιωτικών νηπιαγωγείων στον τομέα της προδημοτικής εκπαίδευσης για να συμπληρώσουν, σε μεγάλο βαθμό, τα κενά που παρατηρήθηκαν.
Στο επόμενο άρθρο μας θα συνεχίσουμε με τα οφέλη που αποκομίζει το παιδί από την προδημοτική εκπαίδευση και με τον καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη του ατόμου.
* ΒΑ, ΜΑ, PhD πρώην επιθεωρητή και πρώτου λειτουργού Εκπαίδευσης, Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού
