Η ανακοίνωση της Αρχής κατά της Διαφθοράς για το πόρισμα αποτέλεσε το οριστικό κλείσιμο του όποιου πολιτικού κεφαλαίου διέθετε ο Νίκος Αναστασιάδης. Ενίσχυσε τις σκιές, γιγάντωσε τα βαρίδια. Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Αρχής κατά της Διαφθοράς, ο Αναστασιάδης χρεώνεται (στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων) εφτά ενδεχόμενα ποινικά αδικήματα: Τρία για εμπορία επηρεασμού, ένα για κατάχρηση εξουσίας σε βαθμό κακουργήματος και τρία για κατάχρηση εξουσίας σε βαθμό πλημμελήματος. Αναφέρεται στην ύποπτη ανταλλαγή του οικοπέδου με την Αρχιεπισκοπή με προσωπικό όφελος, για το ρόλο του στη φυλάκιση μιας αθώας γυναίκας για να εξυπηρετηθεί πελάτης του γραφείου Νεοκλέους, για τη Focus, για παρεμβάσεις, ενώ ήταν πρόεδρος, σε ΜΟΚΑΣ και Δικαιοσύνη. Ενώ η δικηγορική εταιρία Ν. Χ. Αναστασιάδης βρίσκεται στο στόχαστρο της έρευνας για «νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες». Το πόρισμα αποτυπώνει για πρώτη φορά αυτό που αιωρείτο ως γενική αίσθηση για τη διακυβέρνηση του. Και κλειδώνει την ανυποληψία στην οποία είχε περιέλθει από πριν.
Όλοι γνώριζαν- ακόμα και οι οπαδοί του- ότι η διακυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη είχε ελλείματα πολιτικής ηθικής. Δεν χρειαζόταν το οποιοδήποτε πόρισμα για να κρίνει κάποιος ότι ενείχε το στοιχείο τουλάχιστον της διαπλοκής η χορήγηση δεκάδων διαβατηρίων σε Σαουδάραβα με την παράλληλη δωρεάν μεταφορά στις Σεϋχέλλες του ίδιου και της οικογένειας. Ούτε χρειαζόταν η οποιαδήποτε ανακοίνωση για να κρίνει κάποιος ότι ήταν, αν μη τι άλλο, ηθικά επιλήψιμο το δικηγορικό γραφείο Ν.Χ. Αναστασιάδη, το οποίο ανήκει και στις θυγατέρες του, να εκμεταλλεύεται ένα πρόγραμμα, που λειτουργούσε χωρίς κανένα κανονισμό, για να κάνει διαβατήρια. Παρεμβάσεις με τις οποίες διερωτάτο «δεν θα παρέμβαινα;» έδειχναν πώς αντιλαμβάνεται την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης. Και το επιβεβαίωσε με τον τρόπο που, σύμφωνα με το πόρισμα, παρένεβη τόσο προς την ΜΟΚΑΣ όσο και προς την Γενική Εισαγγελία για την υπόθεση της Focus. Ενώ άλλες δηλώσεις, όπως αυτή του Αρχιεπισκόπου («είπα στον Αναστασιάδη ότι θα πρέπει να σταματήσουμε να κλέβουμε») επιβεβαίωναν και τα όρια της ηθικής εκτροπής. Επί θητείας του, άλλωστε, η Κύπρος βρέθηκε στη μαύρη λίστα του ΟΟΣΑ, η ΕΕ ξεκίνησε διαδικασία επί παραβάσει κατά τις χώρας, με το 10% περίπου των υποθέσεων διαφθοράς κατά των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης να συνδέονται με την Κύπρο, ενώ το όνομα του βρέθηκε στα Pandora Papers και ο ίδιος έγινε ο πρώτος Πρόεδρος με ονομαστική αναφορά σε ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου για τη διαφθορά.
Η πραγματικότητα, όμως, είναι ότι η απουσία οποιασδήποτε σοβαρής έρευνας ή τελικών συμπερασμάτων άφηναν να αιωρείται το ενδεχόμενο να υπήρχε μια δόση υπερβολής στα όσα καταλογίζονταν στη διακυβέρνηση του. Και έδινε το δικαίωμα σε κάποιους να υποστηρίζουν ότι τίποτε δεν στοιχειοθετείτο. Και να προτάσσουν ένα πολιτικό κεφάλαιο το οποίο επισκίαζε τις μεγάλες σκιές. Στον Αναστασιάδη να μιλά για «συκοφάντες» και στον ΔΗΣΥ να κάνει σημαία του προεκλογικού την «τοξικότητα».
Αυτό το πολιτικό κεφάλαιο κλείνει. Το πόρισμα έρχεται να θέσει στο περιθώριο ψιθύρους και δίνει στη διαφθορά μορφή με συγκεκριμένα ονόματα, στοιχεία και αδικήματα. Υπερκαλύπτοντας το όποιο πολιτικό έργο. Μπορεί νομικά να εκκρεμεί η καταδίκη ή ακόμα και η ποινική δίωξη του Αναστασιάδη, πολιτικά όμως η διακυβέρνηση του έχει ήδη κριθεί από τη μεγάλη μάζα του κόσμου ως η πιο διεφθαρμένη στα χρονικά της Κ.Δ. Ξέρει πλέον ότι τα όποια λάθη δεν ήταν αποτέλεσμα κακής κρίσης ή ανικανότητας αλλά μιας πολιτικής ηθικής που προσβάλλει τη χώρα. Και ρίχνει ένα τεράστιο λεκέ στον άνθρωπο που ηγήθηκε εκείνης της δεκαετίας. Μόνο και μόνο η εικόνα πρώην προέδρου στο δικαστήριο, κατηγορούμενος για εγκλήματα ποινικού δικαίου δεν μπορεί παρά να οδηγήσει στην πλήρη αποδόμηση του.
Ο λεκές, όμως, δεν αγγίζει μόνο τον Αναστασιάδη. Αγγίζει και τον ΔΗΣΥ. Όχι μόνο επειδή είναι επί δικής του διακυβέρνησης και με την δική του στήριξη που λειτούργησε με τον τρόπο που λειτούργησε ο Νίκος Αναστασιάδης για μια δεκαετία, αλλά κυρίως γιατί σε κανένα σημείο δεν επιδίωξε να αποστασιοποιηθεί από αυτόν. Αντίθετα, στάθηκε ασπίδα εκείνης της διακυβέρνησης, ενώ προεκλογικά επέλεξε να θέσει τον Αναστασιάδη στην πρώτη γραμμή του προεκλογικού. Πατώντας εδώ και καιρό πάνω σ’ ένα χαμένο πολιτικό κεφάλαιο. Ανακοινώσεις όπως αυτή που εξέδωσε για πλήρη, ανεξάρτητη και αποτελεσματική διερεύνηση, δεν διασώζουν το κόμμα. Όπως δεν το διασώζουν πλέον ούτε η επίκληση στο Μαρί, ούτε δηλώσεις όπως αυτές του Ονούφριου Κουλλά ότι κάποιοι προσπαθούν να αποσταθεροποιήσουν τη χώρα. Μπορεί τα περί τοξικότητας να δούλεψαν προεκλογικά για τον ΔΗΣΥ, αυτή τη στιγμή, όμως, δεν έχουμε ένα ακόμα κύκλο καταγγελιών. Η κοινωνία έχει ενώπιον της μια ανακοίνωση για ένα πόρισμα. Μιας Αρχής που συστάθηκε γι’ αυτόν ακριβώς τον σκοπό.
Οφείλει λοιπόν ο ΔΗΣΥ, μακριά από την οποιαδήποτε έπαρση, να διαχωρίσει εαυτόν με τρόπο ξεκάθαρο από μια διακυβέρνηση η οποία έδειξε τα όρια της ασυδοσίας στη χώρα. Με ξεκάθαρες πράξεις. Πολλές φορές η σιωπή είναι χρυσός και η αυτοκριτική μονόδρομος. Αν δεν το συνειδητοποιήσει, σύντομα ο κόσμος θα τον κατατάξει εκεί που ήδη κατέταξε και τον Αναστασιάδη.
Αντί υποσημείωσης: Tο γεγονός ότι ο γενικός εισαγγελέας και ο βοηθός γενικός εισαγγελέας αποφάσισαν να αυτοεξαιρεθούν από την αξιολόγηση του πορίσματος ή τη λήψη απόφασης δείχνει ότι είτε δεν έχουν την αμεροληψία να αναλάβουν την υπόθεση, είτε η κοινωνία δεν εμπιστεύεται ότι έχουν την αμεροληψία να την αναλάβουν. Όποιο από τα δύο κι αν ισχύει, θα έπρεπε ήδη να αποτελούν παρελθόν αφού είναι προφανές ότι δεν είναι σε θέση να κάνουν τη δουλειά τους.
https://x.com/AntonisPolydoro
