Τώρα τι λες γι’ αυτή την κατάσταση κύριε Γκουτέρες; Δεν είναι σημαντικό τι θα πω εγώ. Θέλω να ακούσω εσένα. Αυτό το μήνυμα σαν διακοίνωση δεν απευθύνεται προς εμάς. Προς εσένα απευθύνεται. Ήρθε ο κύριος Τζεβντέτ Γιλμάζ και σού έστειλε το μήνυμα από εδώ. «Είτε δύο ίσα κυρίαρχα κράτη, είτε τίποτα»! Πρόκειται για την εκδοχή του «διχοτόμηση ή θάνατος» του 2026. Το άκουσες, έτσι δεν είναι; Τότε; Γιατί έρχεσαι εδώ; Συγγνώμη, αλλά είμαι υποχρεωμένος να σου υποβάλω αυτή την ερώτηση. Νόμιζα ότι όλα ήταν εντάξει. Διευθέτησες τα εμπόδια. Δηλαδή καθάρισες τις πέτρες από το ρύζι. Τότε; Ακόμα υπάρχουν μέσα στο ρύζι οι πέτρες, όπως τα αγκάθια του φραγκόσυκου. Έστω και αν το κάνουμε πιλάφι, δεν μπορούμε να το φάμε. Όπως πάνε τα πράγματα, πάλι θα μείνουμε νηστικοί.
Γιατί δεν θύμωσα αυτή τη φορά με τον κύριο Τζεβντέτ, ο οποίος έριξε ξανά αλάτι στην πληγή μας, στις ελπίδες μας για λύση; Γιατί να θυμώσω; Αν αυτός τα λέει όλα αυτά και κανείς από ανάμεσά μας δεν βγαίνει να φέρει αντίρρηση. Αν κανείς δεν λέει «τι λες ρε φίλε, εμείς θέλουμε ενωμένη Κύπρο, όχι δύο κράτη». Αν ο Τουφάν, αντί να τού απαντήσει, αρχίζει πάλι εκείνο το τροπάρι λέγοντας «δεν ξεχάσαμε τις δολοφονίες». Γιατί να θυμώσω στον κύριο Τζεβντέτ; Άλλωστε οι άνθρωποι λένε συνεχώς ότι «εμείς είμαστε εδώ για να προστατεύουμε τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των Τουρκοκυπρίων». Και κανείς δεν τους φέρει αντίρρηση. Δηλαδή λένε ξεκάθαρα «αν φύγουμε εμείς, οι Ελληνοκύπριοι θα σας καταβροχθίσουν, θα σας σφάξουν». Επαναλαμβάνοντάς το συνεχώς αυτό έχουν πείσει όλους, όπως φαίνεται. Φυσικά, δεν έχει έγνοια όποιος δεν κάθισε σε καμία ελληνοκυπριακή περιουσία. Αλλά όσοι πούλησαν προς εκατομμύρια στερλίνες αυτά τα εδάφη και απέκτησαν πλούτο τον οποίο δεν θα μπορούσαν να δουν ακόμα και στα όνειρά τους, αρχίζουν τις φωνασκίες όλοι μαζί όποτε προκύψει πιθανότητα για λύση. Βάλαμε τον εξής πρωτοσέλιδο τίτλο στην εφημερίδα μας με ημερομηνία 20 Ιουλίου: «Πραξικόπημα! Εισβολή! Κατοχή!». Λύσσαξαν. Δεν έμεινε κανείς που δεν μας έβρισε.
Είχα αρχίσει να ελπίζω αυτή τη φορά. Φύσηξε ο κύριος Τζεβντέτ και έσβησε το κερί. Ακριβώς εκείνη τη στιγμή τηλεφώνησε ένας αγαπητός φίλος. Ένας ειδικός σε θέματα Μέσης Ανατολής. Ένας άνθρωπος ο οποίος ξέρει τη Μέση Ανατολή σπιθαμή προς σπιθαμή. «Αυτή τη φορά κάτι θα γίνει οπωσδήποτε», είπε. Πάντα ήταν πολύ απαισιόδοξος. Εξεπλάγην που τώρα είναι αισιόδοξος. Αν λέω ότι είναι αισιόδοξος, δεν είναι επειδή πιστεύει ότι θα γίνουν πολύ καλά πράγματα. Όμως, θα υπάρξει μια «λύση», λέει. «Από πού το κατάλαβες», τον ρώτησα. Έβαλε χέρι ο Τραμπ σε αυτή την υπόθεση, λέει. Υπάρχουν κοντινοί άνθρωποι του Τραμπ, λέει, οι οποίοι ασχολούνται με επιχειρήσεις φυσικού αερίου και πετρελαίου. Για τα δικά τους συμφέροντα ασχολήθηκε με την Κύπρο, λέει. Τι θέλει; Να φτάσει το φυσικό αέριο στην Ευρώπη μέσω Τουρκίας. Μεγάλο κέρδος με χαμηλό κόστος. Η Τουρκία γι’ αυτό άλλωστε ετοιμάζεται να τοποθετήσει αγωγό προς την Κύπρο, έτσι δεν είναι; Από αυτό τον αγωγό θα περνά και το αέριο του Ιράκ, της Συρίας, της Αιγύπτου και του Ισραήλ, όχι μόνο το αέριο της Κύπρου, εξηγεί συνεχώς ο αγαπητός μου φίλος. «Εντάξει», του λέω, «αν έβαλε χέρι ο Τραμπ στην υπόθεση, θα γίνει αυτό που λες. Απέμεινε μόνο να πείσει την ελληνοκυπριακή πλευρά. Αν δεν πάρουν κάποια σοβαρή υποχώρηση από την Τουρκία, θα το δεχτούν αυτό;». «Δεν μπορούν να αντιταχθούν στον Τραμπ», είπε.
Σίγουρα δεν θεωρείται σοβαρή υποχώρηση για την ελληνοκυπριακή πλευρά η αποδοχή από την Τουρκία μόνο να συμμετάσχει στη διάσκεψη «5+1». Ενόσω δεν παίρνει σοβαρές υποχωρήσεις στα θέματα των εγγυήσεων, της απόσυρσης στρατευμάτων και της επιστροφής εδαφών, δεν νομίζω πως η ελληνοκυπριακή πλευρά θα υποκύψει στους όρους της Τουρκίας. Πίσω από τον Ταγίπ Ερντογάν υπάρχει ο Τραμπ. Κατά πάσα πιθανότητα, από τον Τραμπ προήλθε και η ιδέα για τον αγωγό αερίου προς την Κύπρο. Ενόσω νιώθει τις ΗΠΑ πίσω του, ο Ερντογάν δεν κάνει βήμα στην Κύπρο. Η δική σου άποψη ποια είναι, κύριε Γκουτέρες; Ο Τραμπ σε στέλνει εδώ σε εμάς; Θα πείσεις την ελληνοκυπριακή πλευρά για δύο κράτη, ή μήπως θα κάνεις την τουρκική πλευρά να τα εγκαταλείψει; Θέλω απάντηση γρήγορα. Εσένα περιμένουν για να πετάξουν τα περιστέρια της ειρήνης που κάθονται στους μιναρέδες και στις καμπάνες…
