Όλοι άρχισαν να υποβάλλουν το εξής ερώτημα μετά τη νίκη στις περιφερειακές εκλογές του ακροδεξιού AFD που έγινε το δεύτερο κόμμα της χώρας με 20%, κάνοντας μεγάλο άλμα στις πρόσφατες εκλογές στη Γερμανία: «Βρικολακιάζει ο Χίτλερ;» Κατά τη γνώμη μου, η ερώτηση είναι λανθασμένη. Δεν υπάρχει βρικολάκιασμα και άλλα παρόμοια! Άλλωστε δεν πέθανε ο Χίτλερ! Δεν αντιλαμβάνεστε πόσοι Χίτλερ έχουν γεννηθεί μετά από τον Χίτλερ; Ή μήπως δεν τους δίνετε σημασία επειδή δεν είναι τόσο μεγάλης κλίμακας όπως εκείνος; Στην αρχή ούτε σε αυτόν είχαν δώσει σημασία. Μακάρι, στη Σχολή Τεχνών που πήγε, να θεωρούσαν σημαντικούς τους πίνακες που ζωγράφισε, να τον έπαιρναν σε εκείνη τη σχολή και να γλύτωνε ο κόσμος από την τρομερή τραγωδία.
Στη Γερμανία ενισχύεται η Άκρα Δεξιά και στην Κύπρο δεν ενισχύεται; Και μάλιστα και στις δύο πλευρές του μοιρασμένου νησιού! Και στον νότο. Και στον βορρά. Η μεγάλη νίκη που πέτυχε το ΕΛΑΜ στις τελευταίες εκλογές στον νότο άνοιξε πιο πολύ τον δρόμο της Δεξιάς. Το ΕΛΑΜ έβαλε τη σφραγίδα του στην πολιτική που εφαρμόζεται έναντι του βορρά. Εμπόδισε τη συμμετοχή γνωστού καλλιτέχνη στο φεστιβάλ στο Κάστρο της Κερύνειας. Εκείνοι ήταν που εμπόδισαν και το καμπ της Ποδοσφαιρικής Ακαδημίας της Μπαρσελόνα στην κατεχόμενη περιοχή, έτσι δεν είναι; Φαίνεται αναπόφευκτη η περαιτέρω άνοδος της Δεξιάς στον νότο ενόσω συνεχίζεται η μη λύση και η κατοχή. Στον βορρά; Ανεβαίνουν οι εθνικιστές και στον βορρά παράλληλα με εκείνους στον νότο. Οι δε αριστεροί, αντί να κάνουν μέτωπο εναντίον τους, δυστυχώς ολοένα και συμπαρατάσσονται με αυτούς. Θεωρείται νεκρή πλέον η Αριστερά εδώ που καθορίζει την εκλογική της στρατηγική για να ικανοποιήσει τον πληθυσμό από την Τουρκία και να κερδίσει την εύνοια της δικτατορίας του Ταγίπ Ερντογάν στην Άγκυρα.
Δεν είναι καθόλου ενθαρρυντική και η κατάσταση στην περιοχή μας. Οι κουρδικές κοινότητες στη Συρία παραδόθηκαν στον γνωστό τζιχαντιστή τρομοκράτη Τζολάνι που εγκαταστάθηκε στο Προεδρικό στη Δαμασκό, δηλαδή στον Αχμέτ Σάρα με το σημερινό του όνομα. Έμειναν στο έλεος των πιο αιμοβόρων τζιχαντιστικών ομάδων αυτής της εποχής ενάντια στις οποίες πολεμούσαν στη Ροζάβα και στο Κομπανί. Μπορεί να υπάρξει πιο θλιβερό πράγμα από αυτό; Άλλωστε, δεν μου απέμεινε καθόλου ελπίδα γι’ αυτόν τον κόσμο, όταν ο ψυχασθενής Τζολάνι βγήκε και μίλησε στο βήμα των Ηνωμένων Εθνών. Ο Μαζλούμ Αμπντί. Ο διοικητής των κουρδικών στρατευμάτων στη Συρία. Τώρα είναι ένας κακόμοιρος σύμβουλος του Τζολάνι! Ήταν άνθρωπος να καταντήσει σε αυτό το χάλι ο Μαζλούμ; Έτσι ζήτησε ο Αμπντουλάχ Οτσαλάν, λέει! Η προσήλωση των Κούρδων στον Οτσαλάν ξεπερνά την προσήλωση των Τούρκων στον Ατατούρκ. Τι είδους λατρεία είναι αυτή; Εκπλήττομαι. Κάθε κουβέντα του είναι σαν Ευαγγέλιο. Όταν συνελήφθη το 1999 εκ μέρους της Αμερικής και παραδόθηκε στην Τουρκία, 74 άτομα έκαψαν τον εαυτό τους για να διαμαρτυρηθούν γι’ αυτό. Πέθαναν οι 16 από αυτούς. Τώρα γίνεται καλύτερα αντιληπτό γιατί το έκανε αυτό η Αμερική, η οποία τον παρέδωσε στην Τουρκία υπό τον όρο να μην εκτελεστεί. Ο άνθρωπος βρίσκεται στη φυλακή του Ιμραλί εδώ και 27 χρόνια, όμως τώρα συμμαχεί με τον Ερντογάν και τον Μπαχτσελί. Εκείνος σώζει τον Ερντογάν από την κακή κατάσταση στην οποία έπεσε. Δηλαδή, ενώ ο διοικητής των ένοπλων κουρδικών δυνάμεων στη Συρία συνεργάζεται με την ισλαμοφασιστική διοίκηση της Δαμασκού, οι Κούρδοι στην Τουρκία υπό την ηγεσία του Οτσαλάν αγκαλιάζονται με το ίδιο ισλαμοφασιστικό καθεστώς Ερντογάν! Ζήσαμε και τα είδαμε και αυτά. Η Αμερική τα κάνει όλα αυτά; Αν όλοι παραδόθηκαν τόσο πολύ στην Αμερική, σημαίνει πως δεν απέμεινε καμία ελπίδα στον σημερινό κόσμο.
Είναι πολύ απαισιόδοξη εικόνα αυτή; Αν εσείς ξέρετε κάτι καλό, πείτε το να το γράψω. Βρικολακιάζει ο Χίτλερ, λέει! Βρικολακιάζει φυσικά. Μήπως λίγο καταπίεσε την ανθρωπότητα τόσα χρόνια ο μηχανισμός του κεφαλαίου που δεν χορταίνει ισχύ και πλούτο; Κύλησε το αίμα εκατομμυρίων. Ακούστε και λίγο εκείνους που σώθηκαν ως εκ θαύματος από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Κοιτάνε τη σημερινή κατάσταση του κόσμου και λένε πως «η ανθρωπότητα δεν άντλησε καθόλου διδάγματα». Ψέματα είναι;
