Sevgul Uludag
Τηλ: 99966518
Πρόσφατα, επικοινώνησε μαζί μου ένας από τους Ελληνοκύπριους αναγνώστες μου, ο οποίος είχε διαβάσει το άρθρο μου στην εφημερίδα «Π» για την περιοχή Τσιφλικούθκια (Chiftlikler) της Λεμεσού και μου έγραψε συνοπτικά τα εξής: «Αγαπητή Sevgul, καλημέρα. Είμαι βαθιά συγκινημένος από το σημερινό άρθρο. Η οικογένειά μου κατάγεται από το Chiftlikler. Πολλά από τα ονόματα που αναφέρεις μου είναι γνωστά. Η Παρασκευούλα ζει ακόμα εκεί, πιθανώς η τελευταία από εκείνη την εποχή της ειρήνης. Ζούσαν ειρηνικά και εξακολουθούν να έχουν σχέσεις. Υπάρχουν πολλές ιστορίες. Αλλά υπάρχει και μια υπόθεση αγνοούμενων Τουρκοκυπρίων που σκοτώθηκαν από εξτρεμιστές της ΕΟΚΑ Β. Είχα μια συζήτηση με τους γονείς μου πρόσφατα, θα τους μιλήσω αργότερα».
Και συνεχίζει: «Δεν είμαι σίγουρος πόσο έγκυρες είναι οι πληροφορίες ή αν είναι απλώς μια υπόθεση. Οι πληροφορίες για τα ονόματα των δύο δολοφόνων στα Τσιφλικούθκια είναι πιθανώς έγκυρες. Δύο ονόματα (και οι δύο είχαν άσχημο θάνατο), το ένα όνομα, που αναφέρθηκε από έναν Τ/Κ που έχει πεθάνει, ήταν βασικό πρόσωπο στην περιοχή. Η Αστυνομία έκανε κάποιες ερωτήσεις σε ανθρώπους της περιοχής πριν από πολλά χρόνια».
Λάκκος Πεγλίτικος
«Το μέρος όπου τους έθαψαν, ένα πηγάδι κοντά στο Mall στο Ζακάκι δίπλα στο γκολφ. Ρώτησα τον πατέρα μου αν θα μου δείξει το πηγάδι, αλλά δεν έχει πάει εκεί εδώ και 60 χρόνια. Θα ρωτήσω κάποιον άλλο. Το όνομα του πηγαδιού είναι Λάκκος Πεγλίτικος. Είναι το όνομα της περιοχής. Τώρα είναι ιδιόκτητη περιοχή και υπάρχουν οικόπεδα εκεί και χτίζουν σπίτια. Βρίσκεται στο νότιο τμήμα του καζίνου της Λεμεσού. Η υπόθεση βασίζεται στο γεγονός ότι σε αυτό το πηγάδι ήταν συνηθισμένο να ρίχνουν πτώματα. Πιθανώς κάποιοι ηλικιωμένοι από το Ζακάκι ή τον Ασώματο να μπορούν ακόμα να βρουν το μέρος. Ένας από τους δύο εγκληματίες ήταν ντόπιος, γι' αυτό και θεωρείται πιθανό».
Αμέσως ενημερώνω τη ΔΕΑ, ώστε να ερευνήσουν αυτό τον νέο πιθανό τόπο ταφής.
Ο Huseyin Herguner, γιος του Ahmet Djemal, δείχνει τη σπηλιά στον Άγιο Γεώργιο Αλαμάνο, όπου σκοτώθηκαν ο πατέρας του και δύο άλλοι Τ/Κ από τα Τσιφλικούθκια.
Οστά δύο ατόμων
Προφανώς, στις 14 Αυγούστου 1974, κάποιοι Ε/Κ είχαν πάει στην περιοχή Chiftlikler και είχαν ξυλοκοπήσει μερικούς Τ/Κ άντρες. Την επόμενη μέρα, πήγαν με ένα Land Rover και ένα πράσινο λεωφορείο και μάζεψαν μερικούς Τ/Κ άντρες από το Chiftlikler και τους πήραν σε ένα «άγνωστο» μέρος. Βρέθηκαν τα οστά μόνο δύο από αυτούς που είχαν απαχθεί από την περιοχή, του Erdoghan Enver και του Unal Adil, χάρη στις προσπάθειες του Ξενοφώντα Καλλή που ας αναπαύεται εν ειρήνη. Ο Καλλής είχε βρει τον τόπο ταφής τους σε μια σπηλιά στον Άγιο Γεώργιο Αλαμάνο, όπου εκεί φύτρωσε μια τεράστια συκιά μέσα από τη σπηλιά.
Είχα γράψει την ιστορία της συκιάς πριν από χρόνια στον «Π». Η ΕΟΚΑ Β είχε επίσης απαγάγει τον Ahmet Djemal από την Επισκοπή και τον σκότωσαν στη σπηλιά, όπως και τους Erdoghan Enver και Unal Adil. Είχαν πάει στη σπηλιά με βάρκα. Ήταν ο μόνος τρόπος πρόσβασης. Και αφού σκότωσαν τους τρεις Τ/Κ, έριξαν δυναμίτιδα για να κλείσει η σπηλιά. Όμως, η δυναμίτιδα άνοιξε μια τρύπα στην κορυφή της, από όπου άρχισε να μπαίνει το φως του ήλιου και μεγάλωσε μια τεράστια συκιά στο σημείο όπου είχαν σκοτωθεί οι τρεις Τ/Κ. Αυτή η συκιά ήταν που τράβηξε την προσοχή του Καλλή, ο οποίος ήταν βοηθός του Ε/Κ μέλους της Κυπριακής Διερευνητικής Επιτροπής Αγνοουμένων. Πήγαινε συνεχώς σε αυτή την παραλία για να κολυμπήσει και του τράβηξε την προσοχή. Η συκιά ήταν του είδους ανατολίτικα και ο Καλλής συνειδητοποίησε ότι αυτό το δέντρο δεν φύτρωνε σε αυτή τη συγκεκριμένη περιοχή, οπότε άρχισε να ερευνά και τελικά ανακάλυψε ότι ο Ahmet Djemal από την Επισκοπή είχε στον κήπο του μια συκιά του είδους ανατολίτικα και το τελευταίο πράγμα που είχε φάει ήταν τα σύκα από αυτό το δέντρο.
Ο Καλλής ανακάλυψε επίσης ότι υπήρχε καταγραφή του ήχου της έκρηξης - της δυναμίτιδας- σε ορισμένα αρχεία (καταγεγραμμένα από τον ΟΗΕ). Τελικά ανακάλυψε ότι τρεις Τ/Κ, δύο από τους οποίους ήταν από τα Τσιφλικούθκια, σκοτώθηκαν στη σπηλιά του Αγίου Γεωργίου Αλαμάνου. Όταν η ΔΕΑ έσκαψε εκεί, βρήκε τα οστά των τριών, τα ταυτοποίησε και τα επέστρεψε στις οικογένειές τους για ταφή.
Όμως, εκτός από τους δύο από την περιοχή Τσιφλικούθκια, των οποίων τα οστά βρέθηκαν, την ίδια μέρα απήχθησαν από τους Ε/Κ και οι Hasan Nahit, Nahit Salih, Kemal Ahmet, Faruk Shukru και Musa Selim οι οποίοι εξακολουθούν να αγνοούνται.
Οι πέντε Τ/Κ που απήχθησαν από τα Τσιφλικούθκια και εξακολουθούν να αγνοούνται
Σύνδεση με Ζακάκι
Ορισμένα ονόματα Ε/Κ από το Ζακάκι, καθώς και ένα ή δύο από την περιοχή Chiftlikler, είχαν αναφερθεί στη ΔΕΑ από τους συγγενείς των αγνοουμένων. Σύμφωνα με τους συγγενείς, αυτοί που πήραν τους αγαπημένους τους προέρχονταν από το Ζακάκι και δύο Ε/Κ από το Chiftlikler βοήθησαν να υποδείξουν τα σπίτια των Τ/Κ, ώστε να τους πάρουν και να τους σκοτώσουν.
Δύο αγόρια από τα Βρέτσια
Την ίδια μέρα, δύο άλλοι Τ/Κ απήχθησαν από τη Λεμεσό και εξαφανίστηκαν. Ήταν δύο αγόρια από τα Βρέτσια που τα τελευταία δύο χρόνια εργάζονταν στις οικοδομές στη Λεμεσό. Ο Mulayim Kamil και ο Huseyin Cemal είχαν ξεμείνει στη Λεμεσό λόγω του πολέμου και δεν μπορούσαν να επιστρέψουν στο χωριό τους. Όταν βγήκαν για να αγοράσουν ψωμί από τον φούρνο στις 15 Αυγούστου 1974, τους πήραν με ένα Land Rover κάποιοι Ε/Κ αστυνομικοί ή μέλη της ΕΟΚΑ Β ή και οι δύο και μέχρι σήμερα δεν υπάρχουν νέα τους.
Πριν από 16 χρόνια, έλαβα ένα τηλεφώνημα από Ε/Κ αναγνώστη που μου είπε ότι γνώριζε τον τόπο ταφής των δύο νεαρών αγοριών που είχαν απαχθεί από τη Λεμεσό. Στις 2 Νοεμβρίου 2010, πήγαμε στη Λεμεσό μαζί με τον Καλλή και τους Τ/Κ ομολόγους του από τη ΔΕΑ και πήραμε τον αναγνώστη μου από το γραφείο του για να πάμε έξω από τη Λεμεσό, ώστε να μας δείξει τον πιθανό τόπο ταφής. Ακριβώς πριν από 16 χρόνια. Ωστόσο, η ΔΕΑ δεν προχώρησε σε καμία περαιτέρω ενέργεια σχετικά με αυτόν τον πιθανό τόπο ταφής. Πριν από λίγες μέρες, αφού κάλεσα τη ΔΕΑ να ανανεώσει τις έρευνές της σχετικά με αυτόν τον πιθανό τόπο ταφής, έμαθα ότι πριν από 16 χρόνια, οι τότε υπεύθυνοι είχαν δώσει «χαμηλή βαθμολογία» σε αυτόν τον πιθανό τόπο ταφής που έπρεπε να ερευνηθεί και ως εκ τούτου δεν έγιναν ποτέ περαιτέρω σχετικές έρευνες.
Αυτά τα δύο νεαρά αγόρια ήταν μόλις 17 και 19 χρονών. Έτσι, ακριβώς 16 χρόνια αργότερα, οι ερευνητές της ΔΕΑ επισκέφτηκαν ξανά τον πιθανό τόπο ταφής που μας έδειξε ο Ε/Κ αναγνώστης μου που ήταν μάρτυρας όταν τους μετέφεραν σε αυτή την περιοχή και τους κράτησαν εκεί, για να εκτελεστούν στη συνέχεια. Είχε δείξει σε μένα, στον Καλλή και στους άλλους από τη ΔΕΑ, την περιοχή λίγο έξω από τη Λεμεσό, όπου χτίζονταν σπίτια και υπήρχαν μερικά τεμάχια γης χωρίς κτήρια. Ας ελπίσουμε ότι αυτή τη φορά οι έρευνες της ΔΕΑ θα είναι αποτελεσματικές στην εύρεση του τόπου ταφής τους.
Στη Ζώδια
Πολύ πρόσφατα, ένας άλλος αναγνώστης, μου είπε για έναν πιθανό τόπο ταφής κάποιων Ε/Κ αγνοουμένων στη Ζώδια. Είχε δει πρόσφατα τις εκσκαφές της ΔΕΑ στην Κάτω Ζώδια και μου είπε για έναν άλλο πιθανό τόπο ταφής. Η ΔΕΑ έσκαβε στην Κάτω Ζώδια αναζητώντας κάποιους Ε/Κ αγνοούμενους, που υποτίθεται ότι είχαν ταφεί σε ένα χαντάκι (πληροφορία που μου έδωσε ένας από τους αναγνώστες μου, πριν από τέσσερα χρόνια). Όταν είδε τις εκσκαφές της ΔΕΑ στο χωριό του, τη Ζώδια, θυμήθηκε κάτι και όταν με είδε να περπατώ στον δρόμο, ήθελε να μου το πει.
Αυτός ο Τ/Κ αναγνώστης μου, μου είπε αυτό που άκουσε: Ότι το 1974 είχαν θάψει κάποιους Ε/Κ στην τουαλέτα του Δημοτικού Σχολείου της Ζώδιας. Μου είπε ότι η ΔΕΑ θα έπρεπε να διερευνήσει αν η τουαλέτα του σχολείου ήταν εκεί ή αν χτίστηκε μετά το 1974. Μου είπε ότι η ΔΕΑ θα πρέπει να το ελέγξει αυτό και επίσης να δει αν υπάρχουν πληροφορίες για κάποιους αγνοούμενους Ε/Κ που μεταφέρθηκαν σε αυτό το δημοτικό σχολείο. Ενημέρωσα αμέσως τους συντονιστές των ερευνών των δύο γραφείων της ΔΕΑ (το γραφείο της τ/κ κοινότητας και το γραφείο της ε/κ κοινότητας) και επίσης έγραψα στη ΔΕΑ και έδωσα πληροφορίες στα τρία μέλη και τους βοηθούς τους. Θα δούμε αν θα επιβεβαιωθεί αυτή η πληροφορία.
Αν γνωρίζετε οτιδήποτε σχετικά με τους πιθανούς τόπους ταφής που αναφέρω σε αυτό το άρθρο, μπορείτε να με καλέσετε στο κινητό μου, στο 99966518, ή να μου στείλετε μήνυμα στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης ή μπορείτε να επικοινωνήσετε απευθείας με τη ΔΕΑ. Οποιαδήποτε στοιχεία θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην εύρεση των τόπων ταφής τόσο Ε/Κ όσο και Τ/Κ αγνοουμένων, τους οποίους οι αγαπημένοι τους μετά από δεκαετίες περιμένουν ακόμα να μάθουν την τύχη τους. Ας είμαστε μεγαλόψυχοι και συμπονετικοί και ας μοιραστούμε ό,τι γνωρίζουμε. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να έχουμε ένα καλύτερο μέλλον.
