Δολοφονία Καλογερόπουλου: Το οργανωμένο σχέδιο, το «στρατηγείο» στη Σκαρίνου και τα στοιχεία που οδήγησαν στην ομόφωνη ισόβια καταδίκη

Ποινή ισόβιας φυλάκισης επέβαλε το Μόνιμο Κακουργιοδικείο Λεμεσού και στους τέσσερις κατηγορούμενους για τη δολοφονία του 55χρονου επιχειρηματία Θανάση Καλογερόπουλου, που διαπράχθηκε στις 30 Οκτωβρίου 2023, στην περιοχή του Αγίου Τύχωνα. Το τριμελές Κακουργιοδικείο έκρινε ομόφωνα ενόχους τους τέσσερις για το αδίκημα του φόνου εκ προμελέτης, καταλήγοντας ότι συμμετείχαν σε ένα οργανωμένο και προσχεδιασμένο σχέδιο δολοφονίας, στο οποίο ο καθένας είχε συγκεκριμένο ρόλο.

Πρόκειται για τους Μενέλαο Πολυκάρπου, 43 ετών, Χαράλαμπο Δημοσθένους, 46 ετών, Ζήνωνα Κυριάκου, 24 ετών, και Μενέλαο Τζιοβάνη, 23 ετών, οι οποίοι καταδικάστηκαν σε ισόβια κάθειρξη για το αδίκημα του φόνου εκ προμελέτης. Παράλληλα, το Δικαστήριο επέβαλε και στους τέσσερις ποινή φυλάκισης εννέα ετών για τη συνομωσία προς διάπραξη φόνου, με τις δύο ποινές να συντρέχουν. Για τις υπόλοιπες κατηγορίες που αντιμετώπιζαν, κρίθηκε ότι τα σχετικά αδικήματα εμπεριέχονται στην κατηγορία του φόνου εκ προμελέτης και δεν επιβλήθηκαν πρόσθετες ποινές.

Οργανωμένο σχέδιο με συγκεκριμένους ρόλους

Σύμφωνα με τα όσα καταγράφονται στην απόφαση, το Κακουργιοδικείο κατέληξε ότι οι τέσσερις καταδικασθέντες συμμετείχαν σε ένα κοινό εγκληματικό σχέδιο, το οποίο είχε οργανωθεί αρκετό χρονικό διάστημα πριν από τη δολοφονία. Παρότι οι ενέργειές τους δεν πραγματοποιήθηκαν ταυτόχρονα και δεν είχαν όλοι την ίδια συμμετοχή κατά την εκτέλεση του εγκλήματος, το Δικαστήριο έκρινε ότι γνώριζαν τον σκοπό του σχεδίου και συνέβαλαν στην υλοποίησή του, αναλαμβάνοντας διαφορετικούς ρόλους.

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στην απόφαση, οι τέσσερις είχαν «συγκεκριμένο σχέδιο το οποίο ήταν συνολικό, είχε συνοχή και ο καθένας είχε τον δικό του ρόλο και δράση και τις ανάλογες επαφές και επικοινωνίες».

Το Κακουργιοδικείο συνέδεσε τις επιμέρους ενέργειες και μετακινήσεις των τεσσάρων με την προετοιμασία, την εκτέλεση και όσα ακολούθησαν τη δολοφονία, απορρίπτοντας ουσιαστικά το ενδεχόμενο οι καταγεγραμμένες κινήσεις και επικοινωνίες τους να ήταν άσχετες μεταξύ τους.

Η έπαυλη στη Σκαρίνου ήταν το «στρατηγείο»

Κεντρικό ρόλο στην υπόθεση διαδραμάτισε η έπαυλη στη Σκαρίνου, ιδιοκτησίας του 2ου κατηγορούμενου, την οποία, σύμφωνα με τα συμπεράσματα του Δικαστηρίου, οι τέσσερις χρησιμοποιούσαν ως χώρο σχεδιασμού και προετοιμασίας της δολοφονίας. Η συγκεκριμένη κατοικία αποτέλεσε ουσιαστικά το «στρατηγείο» τους, καθώς χρησιμοποιήθηκε για αρκετές ημέρες τόσο πριν όσο και μετά τη διάπραξη του εγκλήματος.

Ιδιαίτερη σημασία αποδόθηκε στη θέση της κατοικίας, η οποία βρίσκεται σε απομονωμένο σημείο. Σύμφωνα με το Δικαστήριο, η τοποθεσία της, σε συνδυασμό με τις καταγεγραμμένες κινήσεις οχημάτων και την παρουσία των καταδικασθέντων, δεν άφηνε αμφιβολία ότι οι συγκεκριμένες μετακινήσεις συνδέονταν με τη χρήση της έπαυλης και την υλοποίηση του σχεδίου δολοφονίας.

Καθοριστικά ήταν τα στοιχεία από κλειστά κυκλώματα παρακολούθησης, τα οποία κατέγραψαν κινήσεις οχημάτων και παρουσία προσώπων (των δραστών) στην περιοχή της κατοικίας. Μεταξύ άλλων, στη Σκαρίνου καταγράφηκαν τόσο το αυτοκίνητο Mazda Demio, το οποίο χρησιμοποιήθηκε κατά την εκτέλεση της δολοφονίας, όσο και η μοτοσικλέτα που χρησιμοποιήθηκε στη διαφυγή.

Η Κατηγορούσα Αρχή, συνέδεσε τις συγκεκριμένες καταγραφές με το υπόλοιπο αποδεικτικό υλικό, καταλήγοντας ότι επιβεβαίωναν την εμπλοκή των τεσσάρων στο οργανωμένο σχέδιο.

Το γενετικό υλικό και η ταυτοποίηση του πρώτου κατηγορουμένου

Σε ό,τι αφορά τον πρώτο κατηγορούμενο, καθοριστικό στοιχείο αποτέλεσε ο εντοπισμός μέρους του γενετικού του προφίλ σε κάλυκα που βρέθηκε στη σκηνή της δολοφονίας. Παράλληλα, από την αξιολόγηση του μαρτυρικού υλικού (κλειστών κυκλωμάτων) ταυτοποιήθηκε ως ο οδηγός της μοτοσικλέτας που χρησιμοποιήθηκε για τη διαφυγή μετά τη διάπραξη του εγκλήματος.

Για τους υπόλοιπους τρεις κατηγορούμενους, το Κακουργιοδικείο προχώρησε σε εκτενή αξιολόγηση του συνόλου της περιστατικής μαρτυρίας, εξετάζοντας όχι μόνο τις επιμέρους ενέργειές τους, αλλά και τη συνολική εικόνα που προέκυπτε από τη σύνδεση των γεγονότων. Ιδιαίτερη βαρύτητα αποδόθηκε στη συνοχή των στοιχείων, στη σειρά και τη χρονολογική αλληλουχία των γεγονότων, στη γνώση που είχε ο καθένας για το σχέδιο δολοφονίας, καθώς και στον συγκεκριμένο ρόλο και τη δράση του κατά την εκτέλεσή του.

Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης, οι επικοινωνίες μεταξύ των κατηγορουμένων, σε συνδυασμό με τις κινήσεις και τις ενέργειές τους, δεν μπορούσαν να αξιολογηθούν μεμονωμένα ή μέσα από μια αποσπασματική και μικροσκοπική εξέταση κάθε στοιχείου. Αντίθετα, το Δικαστήριο έκρινε ότι έπρεπε να εξεταστεί σφαιρικά η εικόνα που αναδυόταν από το σύνολο της μαρτυρίας, λαμβάνοντας υπόψη τη μεταξύ τους σύνδεση και τη λογική αλληλουχία των γεγονότων.

Στο πλαίσιο αυτής της αξιολόγησης, ιδιαίτερη σημασία αποδόθηκε και στις κινήσεις των οχημάτων που καταγράφηκαν στην απομονωμένη έπαυλη της Σκαρίνου. Το Δικαστήριο έλαβε υπόψη τη θέση της κατοικίας, την παρουσία των εμπλεκομένων και τις επανειλημμένες μετακινήσεις οχημάτων προς και από αυτήν, μεταξύ των οποίων και εκείνων που συνδέθηκαν με τη δολοφονία. Η απομονωμένη τοποθεσία της έπαυλης, σε συνδυασμό με τις συγκεκριμένες καταγραφές, κρίθηκε ότι δεν άφηνε περιθώρια για κάποια άλλη λογική εξήγηση των μετακινήσεων, πέραν της σύνδεσής τους με το οργανωμένο σχέδιο.

Το Κακουργιοδικείο επισήμανε, παράλληλα, ότι από το σύνολο του αποδεικτικού υλικού δεν προέκυπτε οποιαδήποτε άλλη λογική εξήγηση που να μπορούσε να δικαιολογήσει τις καταγεγραμμένες ενέργειες και επικοινωνίες των εμπλεκομένων. Υπό αυτά τα δεδομένα, κατέληξε ότι δεν υπήρχε περιθώριο για οποιοδήποτε διαφορετικό συμπέρασμα, πέραν του ότι οι κατηγορούμενοι 2, 3 και 4 παρείχαν, με τις πράξεις τους, συνδρομή στη διάπραξη του φόνου, έχοντας ταυτόχρονα γνώση του σχεδίου που είχε καταστρωθεί.

Στη βάση αυτής της συνολικής αξιολόγησης, το Δικαστήριο έκρινε ότι αποδείχθηκε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας η ενοχή τους για το αδίκημα του φόνου εκ προμελέτης.

Καθοριστικά τα κλειστά κυκλώματα και οι τηλεπικοινωνίες

Σημαντικό μέρος της απόφασης στηρίχθηκε στην αξιολόγηση του οπτικού υλικού που εξασφαλίστηκε από διάφορα κλειστά κυκλώματα παρακολούθησης. Το Κακουργιοδικείο έκανε αποδεκτό το σύνολο του συγκεκριμένου μαρτυρικού υλικού, το οποίο αποτέλεσε βασικό στοιχείο για την ανασύνθεση των κινήσεων των εμπλεκομένων πριν και μετά τη δολοφονία.

Εξίσου καθοριστικά κρίθηκαν τα τηλεπικοινωνιακά δεδομένα των τεσσάρων, από τα οποία προέκυψαν συχνές μεταξύ τους επικοινωνίες, τόσο μέσω τηλεφωνικών κλήσεων όσο και μέσω εφαρμογών ανταλλαγής μηνυμάτων, ηχητικών μηνυμάτων και άλλων μορφών ηλεκτρονικής επικοινωνίας.

Ιδιαίτερη σημασία έχει το χρονικό διάστημα κατά το οποίο καταγράφονται οι επικοινωνίες. Σύμφωνα με τα στοιχεία που αξιολόγησε το Δικαστήριο, οι επαφές μεταξύ των εμπλεκομένων άρχισαν από τις 6 Σεπτεμβρίου 2023, σχεδόν δύο μήνες πριν από τη δολοφονία, γεγονός που συνδέθηκε με την προετοιμασία του εγκληματικού σχεδίου.

Οι επικοινωνίες συνεχίστηκαν και μετά τη δολοφονία της 30ής Οκτωβρίου, φτάνοντας μέχρι τις 4 Νοεμβρίου 2023, οπότε πραγματοποιήθηκαν οι πρώτες συλλήψεις για την υπόθεση.

Το σύνολο των τηλεπικοινωνιακών δεδομένων, σε συνδυασμό με τις εικόνες από τα κλειστά κυκλώματα και τις μετακινήσεις των οχημάτων, αποτέλεσε τη βάση πάνω στην οποία η Κατηγορούσα Αρχή συνέδεσε τους τέσσερις με την προετοιμασία και την υλοποίηση της δολοφονίας.

Οι 21 σφαίρες και η εκτέλεση

Ο Θανάσης Καλογερόπουλος δολοφονήθηκε το πρωί της 30ής Οκτωβρίου 2023, στον χώρο στάθμευσης παραλιακού εστιατορίου στην περιοχή του Αγίου Τύχωνα, όταν δέχθηκε καταιγισμό πυροβολισμών από δύο πρόσωπα.

Συνολικά, εναντίον του 55χρονου επιχειρηματία ρίφθηκαν 21 σφαίρες από δύο πυροβόλα όπλα, με αποτέλεσμα τον θανάσιμο τραυματισμό του.

Οι εκτελεστές εγκατέλειψαν τη σκηνή με το αυτοκίνητο Mazda Demio, το οποίο εντοπίστηκε αργότερα καμένο σε αδιέξοδο χωματόδρομο στη Γερμασόγεια. Στο εσωτερικό του οχήματος βρέθηκαν τα δύο όπλα που χρησιμοποιήθηκαν για τη δολοφονία.

Απόφαση πέραν των 600 σελίδων

Η ομόφωνη απόφαση του τριμελούς Κακουργιοδικείου αριθμεί περισσότερες από 600 σελίδες, αποτυπώνοντας το εκτενές μαρτυρικό και αποδεικτικό υλικό που παρουσιάστηκε κατά τη διάρκεια της πολύμηνης ακροαματικής διαδικασίας.

Συνολικά, ενώπιον του Δικαστηρίου κατέθεσαν 75 μάρτυρες, ενώ κατατέθηκαν 560 τεκμήρια. Η απόφαση αναγνώστηκε περιληπτικά, με έμφαση στα σημαντικότερα στοιχεία και στα συμπεράσματα στα οποία κατέληξε το Δικαστήριο.

Οι τέσσερις καταδικασθέντες είχαν αρνηθεί τις κατηγορίες που αντιμετώπιζαν, ενώ κατά την ακροαματική διαδικασία επέλεξαν να ασκήσουν το δικαίωμα της σιωπής. Από τη σύλληψή τους και μέχρι την ολοκλήρωση της δίκης κρατούνταν στις Κεντρικές Φυλακές ως υπόδικοι.

Μετά την ανακοίνωση της καταδικαστικής απόφασης, κανένας από τους δικηγόρους υπεράσπισης δεν θέλησε να αγορεύσει για σκοπούς μετριασμού της ποινής αναφορικά με τις υπόλοιπες κατηγορίες.

Δρακόντεια μέτρα ασφαλείας

Η διαδικασία πραγματοποιήθηκε υπό δρακόντεια μέτρα ασφαλείας, με ισχυρή αστυνομική παρουσία εντός και εκτός του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού.

Στην κατάμεστη αίθουσα βρίσκονταν μέλη της οικογένειας του Θανάση Καλογερόπουλου, καθώς και φίλοι του, οι οποίοι παρακολούθησαν την ανακοίνωση της απόφασης.

Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας σημειώθηκε και ένα απρόοπτο περιστατικό, όταν ένας από τους δικηγόρους υπεράσπισης αισθάνθηκε αδιαθεσία, με αποτέλεσμα να διακοπεί προσωρινά η συνεδρία. Η αίθουσα εκκενώθηκε και κλήθηκε προληπτικά ασθενοφόρο, ενώ ο δικηγόρος διατηρούσε τις αισθήσεις του. Λίγο αργότερα η διαδικασία συνεχίστηκε κανονικά.

Την υπόθεση εκ μέρους Νομικής Υπηρεσίας χειρίστηκε ο Δικηγόρος της Δημοκρατίας Κάρνος Λουκάς.