*Μιχάλης Αντωνίου, ανάρτηση στο X 15.7.26
Στο αεροδρόμιο Λάρνακας, κατακαλόκαιρο, η κίνηση πυκνή παρά το πρωινό της ώρας. Μερικά πιτσιρίκια, αγόρια και κορίτσια μεταξύ 12 και 16 ετών περιμένουν την πτήση τους. Κατάξανθα, με όλα τα τυπικά χαρακτηριστικά εθνοτήτων της βόρειας ή κεντρικής Ευρώπης, παιδεύουν σιωπηλά τα κινητά τους. Τα παρατηρώ ασυναίσθητα και σκέφτομαι "ανακάμπτει ο τουρισμός μας, μπόρα ήταν, πέρασε". Ώσπου αρχίζουν να μιλούν Ελληνικά σε γνήσια Κυπριακή διάλεκτο - πιο γνήσια δεν υπάρχει. Γνήσια Κυπριόπουλα! Όλα. Πιο γνήσια δεν γίνεται. Και κάπου εκεί οι σκέψεις εγκαταλείπουν τις τουριστικές επιδόσεις της χώρας και τρέχουν σε σκόρπιες ασύνδετες εικόνες στον φούρνο, στο περίπτερο, στο βενζινάδικο, στο εστιατόριο, στην καφετέρια, στο γιαπί ... Κυπριόπουλα με χαρακτηριστικά αμιγώς ασιατικά, αραβικά, αφρικανικά ή βορειοευρωπαικά. Ή ακόμα, παιδιά με πλήρως Κυπριακή φυσιογνωμία, εκφορά λόγου, συνήθειες κλπ, άμα τα κουβεντιάσεις ανακαλύπτεις ότι αρκετών από αυτά, ο ένας ή και οι δύο γονείς είναι μη Κυπριακής καταγωγής. Η διαφοροποίηση της Κυπριακής ανθρωπογεωγραφίας που εντάθηκε το 2004 με το άνοιγμα της χώρας στον κόσμο, είναι πλέον αμετάκλητη. Χωρίς γνώσεις κοινωνικής ανθρωπολογίας ή εθνολογίας, χωρίς οικονομετρικές αναλύσεις και impact assessment ... νιώθω ότι αυτό που υφαίνεται στη χώρα μας είναι όμορφο. Γιατί είναι προϊόν οικειοθελούς προσχώρησης των ανθρώπων της και ελεύθερης διάπλασης των επιλογών τους, σε ένα κόσμο που κατά κανόνα αλλάζει βίαια.
Σημ: Οι σκέψεις είναι αυστηρά προσωπικές. Τα φαινόμενα είναι πολυδιάστατα και οι προεκτάσεις ποικιλόμορφες. Καλό καλοκαίρι.
*Γενικός Διευθυντής ΟΕΒ
