Κάθε Μεγάλη Παρασκευή, οι ενορίες σε ολόκληρη την Ελλάδα γεμίζουν με τα αρώματα της άνοιξης. Βιολέτες, τριαντάφυλλα, λεμονανθοί και κρίνοι πλέκονται με ευλάβεια για να στολίσουν τον Επιτάφιο, σε ένα από τα πιο συγκινητικά και βαθιά ριζωμένα έθιμα της Ορθοδοξίας. Όμως, αυτά τα άνθη κρύβουν έναν πολύ μεγαλύτερο συμβολισμό από την απλή αισθητική τους ομορφιά.
Ο συμβολισμός της ζωής μέσα από τον θάνατο
Τα λουλούδια που κοσμούν το ξυλόγλυπτο κουβούκλιο συμβολίζουν την ίδια τη ζωή, την άνοιξη και τη δημιουργία. Στην ουσία, τοποθετούνται εκεί για να τιμήσουν τον Χριστό, αλλά και για να υπενθυμίσουν στους πιστούς το χαρμόσυνο μήνυμα που ακολουθεί: την προσδοκία της Ανάστασης. Μέσα στον πένθιμο χαρακτήρα της Μεγάλης Παρασκευής, τα πολύχρωμα άνθη αποτελούν τον σπόρο της ελπίδας και της αιώνιας ζωής που θα ανθίσει το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου.
Το φυλαχτό του σπιτιού
Μετά την ολοκλήρωση των ακολουθιών και το τέλος της περιφοράς, οι πιστοί περιμένουν υπομονετικά για να πάρουν στα χέρια τους μερικά από τα λουλούδια του Επιταφίου. Τα «χριστολούλουδα» ή «σταυρολούλουδα», όπως ονομάζονται σε πολλές περιοχές της χώρας, θεωρούνται αγιασμένα, καθώς έχουν συνοδεύσει το σώμα του Χριστού.
Δεν είναι απλά αναμνηστικά. Η λαϊκή παράδοση επιβάλλει να τα παίρνουμε στο σπίτι μας και να τα τοποθετούμε στο εικονοστάσι, πίσω από τις ιερές εικόνες, ως ισχυρό φυλαχτό για υγεία, προστασία και γαλήνη στην οικογένεια για όλη την υπόλοιπη χρονιά.
Η ιεροτελεστία του θυμιάματος
Το πιο εντυπωσιακό κομμάτι του εθίμου αποκαλύπτεται όταν αυτά τα λουλούδια ξεραθούν. Σύμφωνα με την παράδοση, τα ευλογημένα άνθη δεν καταλήγουν ποτέ στα σκουπίδια. Αντίθετα, οι παλαιότερες γενιές τα μάζευαν προσεκτικά και τα χρησιμοποιούσαν ως πολύτιμο θυμίαμα. Όποτε υπήρχε αρρώστια στο σπίτι, μεγάλη στενοχώρια ή ανάγκη για «ξεμάτιασμα», έκαιγαν στο καρβουνάκι λίγα από τα ξεραμένα χριστολούλουδα μαζί με το παραδοσιακό λιβάνι, γεμίζοντας το σπίτι με ευλογία και προστασία.
Πηγή: in.gr
