Γράφει ο Αβέρωφ Νεοφύτου
Τα όσα πληροφορηθήκαμε την εβδομάδα που μας πέρασε σε σχέση με το εθνικό μας ζήτημα, είναι, κατ’ αρχάς, καλά νέα. Μετά από 52 χρόνια τουρκικής εισβολής και κατοχής, η επίλυση του Κυπριακού δεν μπορεί να περιμένει άλλο. Ας ρίξουμε, όμως, μια πιο προσεκτική ματιά στα γεγονότα.
H κατάθεση σχεδίου λύσης από τον ΓΓ του ΟΗΕ πριν από το τέλος του χρόνου και αφού πήρε το πράσινο φως από τον Ερντογάν, όπως λέχθηκε από τον ΠτΔ, λογικά προϋποθέτει ότι παρόμοιο πράσινο φως θα πρέπει να δόθηκε και από τη δική μας πλευρά.
Αν και τελικά αυτό που μετράει πάνω απ’ όλα είναι η ουσία, είναι αναμενόμενο ότι τα μέλη του Εθνικού Συμβουλίου θα εγείρουν το θέμα της μη ενημέρωσής τους σε θεσμικό επίπεδο - και δικαίως. Στο διά ταύτα όμως: Βρισκόμαστε στα μέσα Μαΐου και ο ΠτΔ εξήγγειλε πιθανή κατάθεση πρότασης λύσης του Κυπριακού εντός του επομένου εξαμήνου.
Άρα ούτε το χρονοδιάγραμμα ενοχλεί τον ΠτΔ - κι αυτό είναι πάλι θετικό, γιατί η πλευρά μας είναι αυτή που θεωρεί μείζον το θέμα της κατοχής και του status quo, οπότε εμείς θα έπρεπε να επειγόμαστε για τη λύση του Κυπριακού.
Το σημαντικό εδώ είναι ότι, οι εξελίξεις θα προκύψουν, όπως λέχθηκε, λόγω των παρασκηνιακών διαβουλεύσεων που ήδη έχουν ξεκινήσει. Μα, αν είναι παρασκηνιακές (και σωστά για μένα, γιατί αυτές είναι που πραγματικά αποδίδουν), γιατί έκρινε σκόπιμο ο ΠτΔ να τις δημοσιοποιήσει;
Όντως εξουσιοδοτήθηκε από τον έχοντα την πρωτοβουλία να το κάνει εκ μέρους του;
Αν ναι, αυτό είναι ακόμη πιο θετικό για την εμπιστοσύνη που ο ΓΓ έχει στον Πρόεδρό μας, επιλέγοντάς τον να είναι ο κομιστής των τόσο καλών νέων για το Κυπριακό.
Αν όμως η δημοσιοποίηση έγινε με πρωτοβουλία του ΠτΔ, κινδυνεύουμε (ακόμα κι αν υπάρχουν ήδη παρασκηνιακές διαβουλεύσεις) να τινάξουμε στον αέρα την προοπτική τους.
Κι ένα τελευταίο σχόλιο. Αν όλα όσα ανακοινώθηκαν από τον ΠτΔ είναι ακριβή (και δεν έχω κανέναν λόγο να τον αμφισβητήσω), αυτό συνεπάγεται ότι ο ίδιος θα ξεκινήσει με δυναμισμό να προετοιμάζει θετικά την κοινωνία για την αναγκαιότητα της λύσης.
Διαφορετικά, αν οι ανακοινώσεις γίνονται για να ρίξουμε ακόμη μία φορά τις όποιες πιθανότητες πρωτοβουλίας για επίλυση του ζητήματος στην αρένα του αρνητισμού και της υπόσκαψης, τότε απλά να ξέρουμε ότι, όχι μόνον ενταφιάζουμε το Κυπριακό, αλλά του βάζουμε και ταφόπλακα!
