Πάρα πολλοί γονείς, πήραν τα παιδιά τους στην προχθεσινή παρέλαση. Περισσότεροι από κάθε άλλη φορά. Ίσως τα F16 να λειτούργησαν σαν μαγνήτες. Για μικρούς αλλά και για μεγάλους φυσικά. Γιατί και οι μεγάλοι, περίμεναν δεκαετίες για μια τέτοια στιγμή, ένα γεγονός που το διέγραψαν και από τη φαντασία τους. Στο διηνεκές…
Γονείς και παιδιά βρέθηκαν στην παρέλαση και αρκετοί από αυτούς έκαναν και δηλώσεις. Περηφάνια, καμάρι, κλπ, κλπ…
Δηλώσεις, που είμαι σίγουρος πως δεν άρεσαν στον φίλο μου Τάκη Χ΄΄Γεωργίου, πρώην ευρωβουλευτή του ΑΚΕΛ. Ο Τάκης με παρεμβάσεις του στα μέσα, έμμεσα αλλά σαφέστατα, πήρε θέση ενάντια στον συμβολισμό που είχε η ελληνική παρουσία. Δικαίωμά του και η άποψη του σεβαστή. Εξ άλλου δεν είναι μόνο δική του, αλλά και αρκετών άλλων που βρίσκονται στην αριστερή όχθη της πολιτικής μας πισίνας. Είναι γνωστές οι ιδεολογικές απόψεις αυτής της όχθης και δεν χρειάζεται να τις σχολιάζουμε, αφού είναι διαχρονικές και κρατούν δεκαετίες…Και θα είναι οι ίδιες στους αιώνες των αιώνων.
Διερωτώμαι τι λένε στα παιδιά τους αυτοί οι ιδεολόγοι. Να κλείνουν τα αυτιά τους, να μην ακούν τον εκκωφαντικό βόμβο των F16; Ή όπου συναντούν ελληνική σημαία να αποστρέφουν το βλέμμα με αποτροπιασμό; Μπορεί τίποτα από όλα αυτά. Μπορεί οι ίδιοι να δυσφορούν, αλλά να το παίζουν ψυχροί και αδιάφοροι. Είναι μια δύσκολη στιγμή γι αυτούς τους γονείς. Σχεδόν αφόρητη.
Αλλά για προχθές, έχω μια απορία που δεν μου έλυσε η τηλεόραση. Δεν πήγα στην παρέλαση γιατί δεν είναι της ηλικίας μου!!. Τα αγήματα που παρέλασαν δεν ενόχλησαν τον καλό μου φίλο Τάκη Χ΄΄Γεωργίου; Τι προσπαθεί να κάνει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας; Που το πάει; Να λύσει το Κυπριακό μετά που θα στρατιωτικοποιήσει τα πάντα;
66 χρόνια μετά την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και 52 από τη διχοτόμηση και κατοχή της από την Τουρκία, μας ενοχλούν οι συμβολισμοί. Τον καταλαβαίνω τον φίλο μου. Αλλά αγαπητέ μου Τάκη, τι θα θέλατε να γίνει; Συνομιλίες; Αυτό πια είναι διαστημικό ανέκδοτο με συνομιλίες γήινων και εξωγήινων για τις ζώνες επιρροής στο Γαλαξία μας! Εγώ θα πω τι ψυχανεμίζομαι. Αφού «λύση» με «συνομιλίες» δεν βγαίνει, με σύγκρουση πολεμική, θα έχουμε «κλάψε με μάνα κλάψε με», τι μάς μένει; Μια επιλογή πικρή, ατιμωτική αλλά και σωτήρια! ΝΑ ΠΑΡΑΔΩΣΟΥΜΕ όλο τον οπλισμό μας στον ΟΗΕ κι ας κόψει αυτός το λαιμό του τι θα γίνει μετά. Η εισήγησή μου, δεν είναι η πρώτη φορά που γράφεται. Την έγραψα δημόσια όταν χαντακώθηκαν όλα στο Κραν Μοντανά. Να παραδώσουμε τον οπλισμό και τη σημαία της Κυπριακής Δημοκρατίας και να αφήσουμε τη μοίρα μας στον νέο Γ.Γ του ΟΗΕ. Θα κάνει παγκόσμιο μπαμ...
Σκεφτείτε το ψύχραιμα. Γιατί ως την επόμενη 1η Οκτωβρίου, μπορεί να παρελάσει και βαρβάτο άγημα από το Ισραήλ….
