Ακόμα κοιτάζω διερωτώμενος αν είδα λάθος άραγε. Δεν υπάρχει λάθος! Αυτός είναι. Ο Αχμέτ Σιάρα. Ή άλλως Τζολάνι! Μέχρι πριν μερικά χρόνια ήταν ο πιο σεσημασμένος τρομοκράτης του κόσμου. Ο συμμορίτης τον οποίο είχε επικηρύξει η Αμερική για δέκα εκατομμύρια δολάρια. Τώρα είναι Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Συρίας. Ήρθε στην Κύπρο, λέει. Στην πατρίδα μου. Προσκεκλημένος! Προσκεκλημένος του Χριστοδουλίδη. Επισκέφθηκε και εκείνος τη χώρα μας με τους αντιπροσώπους του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Ως γνωστόν, η Αμερική προώθησε ως Πρόεδρο της Συρίας στον κόσμο τον Τζολάνι, τον οποίο είχε επικηρύξει για δέκα εκατομμύρια δολάρια και εμείς τον αποδεχτήκαμε. Άρα ο Χριστοδουλίδης είναι έτοιμος να συνεργαστεί ακόμα και με τον διάβολο κατά της τουρκικής κατοχής στην Κύπρο. Το είδαμε και προηγουμένως αυτό. Αγκαλιάστηκε σαν αδελφός με τον Νετανιάχου, ο οποίος πέρασε στην ιστορία ως ο άνθρωπος που διενήργησε γενοκτονία στη Γάζα. Όλα αυτά με προσβάλλουν ως πολίτη της Κυπριακής Δημοκρατίας. Εσάς δεν σας προσβάλλουν;
Αν λέτε ότι ο κόσμος και η ανθρωπότητα ήρθαν σε αυτό το χάλι και δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα, αυτό είναι άλλο. Ουσιαστικά υπάρχουν κάποιοι που κάνουν χειρότερα από αυτά που κάνει ο Χριστοδουλίδης. Ο Πούτιν στη Ρωσία, για παράδειγμα. Ενώ ο Μπασάρ αλ Άσαντ είναι όμηρός του στη Μόσχα, δεν δίστασε να προσκαλέσει τον Τζολάνι και να συναντηθεί μαζί του στο Κρεμλίνο. Ο Τζολάνι είναι ο ηγέτης εκείνων που ανέτρεψαν τον Άσαντ, δηλαδή των ψυχασθενών τζιχαντιστών. Η Αμερική άλλαξε την εικόνα του, αφότου τον έβαλε να καθίσει στο Προεδρικό του Άσαντ στη Δαμασκό ως Πρόεδρο. Όταν έβαλε κοστούμι και γραβάτα, εισήλθε από την πόρτα των Ηνωμένων Εθνών και ανέβηκε στο βήμα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση άνοιξε σε αυτόν τις πόρτες της οικονομικής βοήθειας για να αναπτύξει τη Συρία. Όλοι μπήκαν στη σειρά για να αγκαλιάσουν αυτό τον διάσημο τρομοκράτη και να τον πάρουν υπό την προστασία τους.
Ναι, η ελληνοκυπριακή πλευρά χρειάζεται να ενισχυθεί έναντι της στρατιωτικής παρουσίας της Τουρκίας στην Κύπρο και των συνεχών απειλών από την Άγκυρα. Μετά το Ισραήλ φέρνει και τη Γαλλία μέσα στην υπόθεση. Προσπαθεί να υπογράψει μια κοινή συμφωνία ασφάλειας με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Δηλαδή, αν οποιοδήποτε κράτος μέλος της ΕΕ δεχθεί επίθεση, τα υπόλοιπα να το προστατεύσουν. Μήπως όλα αυτά τρομάζουν την Τουρκία; Την κάνουν να υποχωρήσει; Προς το παρόν δεν υπάρχει τέτοια ένδειξη. Κοιτάξτε, προχθές απογειώθηκαν μαχητικά F-16 που είναι εγκατεστημένα στο αεροδρόμιο Ερτζιάν, πάλι για να εκφοβίσουν την ελληνοκυπριακή πλευρά. Με αυτή την πτήση, έδωσαν το μήνυμα «είμαι εδώ». Ενόσω έχει πίσω του την Αμερική και την Αγγλία, ο Ταγίπ Ερντογάν δεν ανησυχεί και πολύ για τις στρατιωτικές δραστηριότητες στον νότο. Και οι Τούρκοι αξιωματούχοι στέλνουν συχνά το μήνυμα ότι: «Είμαστε αποφασισμένοι να διασφαλίσουμε την ασφάλεια των Τουρκοκυπρίων».
Πρόσφατα φαίνεται σαν να έχει σκληρύνει τις πολιτικές της έναντι της Τουρκίας η Ευρωπαϊκή Ένωση. Τουλάχιστον ξέρουμε το εξής: Οι αξιωματούχοι της ΕΕ που έρχονται στο νησί μας δεν περνούν στον βορρά πλέον και δεν πραγματοποιούν επαφές με Τουρκοκύπριους αξιωματούχους. Παλιά περνούσαν. Ενώ όσοι έρχονται εδώ τώρα κοιτάζουν προς τον βορρά, προς την κατεχόμενη περιοχή μόνο μέσα από τις τρύπες των οδοφραγμάτων. Πρέπει να αποδεχτούμε και την εξής πραγματικότητα. Ο Νίκος Χριστοδουλίδης κατάφερε να κάνει την Κύπρο πιο ορατή στον κόσμο. Έκανε προχωρημένα βήματα διεθνώς. Συνήψε συμμαχίες με κάποιες χώρες. Χρησιμοποίησε καλά το γεγονός ότι η Κύπρος έχει την προεδρία του Συμβουλίου της ΕΕ. Έφερε τους ηγέτες της Ευρώπης στα πόδια του. Έδειξε την κατοχή σε εκείνους που δεν ήταν και πολύ ενήμεροι για την ντε φάκτο κατάσταση στην Κύπρο. Και ιδού σε αυτό το πλαίσιο, έδειξε στον κόσμο ότι δεν θα διστάσει να συνεργαστεί ακόμα και με τον διάβολο.
Υπάρχουν κάποιοι που λένε ότι φαίνεται πως έχει οριστικοποιηθεί η έναρξη μιας νέας διαπραγματευτικής διαδικασίας μέσα στον Ιούλιο. Μάλιστα, λέγεται ότι ο Γκουτέρες έχει γνωστοποιήσει στις πλευρές στην Κύπρο αυτή την πρωτοβουλία. Ο Τουφάν Έρχιουρμαν έλεγε πως «δεν μπορούμε να αρχίσουμε διαπραγματεύσεις χωρίς την αποδοχή της κυριαρχίας μας». Μπορεί να κάνει μόνο συναντήσεις, λέει, αλλά δεν μπορεί να κάνει διαπραγματεύσεις. Τώρα τι έγινε; Μήπως αποδέχθηκε την πρόταση του Γκουτέρες;
