Με συγχωρείτε, όμως κάποτε δυσκολεύομαι να καταλάβω την πολιτική σας. Ποια είναι η βάση της πολιτικής σας; Μήπως κτίσατε τα πάντα πάνω στο ότι η Τουρκία δεν θα φύγει ποτέ από εδώ; Προσπαθείτε να φτάσετε σε μια λύση αποδεχόμενοι τη στρατιωτική παρουσία της Τουρκίας στο νησί; Ή μήπως πιστεύετε ότι δεν θα μπορέσει να υπάρξει ποτέ λύση ενόσω δεν φεύγει ο τουρκικός στρατός από εδώ; Πες Αννίτα. Ποιο απ' αυτά; Αν δεν έχεις απάντηση, να ρωτήσω κάτι άλλο. Πόσο ακόμα μπορούμε να συνεχίσουμε το υφιστάμενο στάτους κβο; Ακόμα πενήντα χρόνια; Μπορώ να ρωτήσω και τον κύριο Στέφανο. Θα χαρώ αν έχει μια λέξη να μου πει εκτός από το τροπάρι «διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία». Να ξεφύγουμε από τα τετριμμένα. Να γίνουμε δημιουργικοί. Για παράδειγμα, μήπως δεν μπορούμε να βρούμε τίποτε άλλο αντί της φράσης «δίκαιη και μόνιμη»; Λατρεύω όσους λένε ένα τραγούδι σε άλλο μουσικό ύφος. Έκαναν ποπ μουσική την 9η Συμφωνία του Μπετόβεν, τι ωραία. Όλοι χορεύουν σαν τρελοί στη συνοδεία αυτής της μουσικής σε όλες τις δισκοθήκες. Ναι κύριε Στέφανε. Είναι οι εγγυήσεις και ο στρατός η κόκκινη γραμμή σας; Ή μήπως πιστεύετε ότι θα μπορούσε να υπάρξει λύση και με εγγυητές και με στρατό; Δεν ρωτώ τον Χριστοδουλίδη. Κόλλησε σε μια παράλογη επωδό και την επαναλαμβάνει κάθε τόσο. Τι έγινε λέει; Αν η Τουρκία εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της στην Κύπρο, θα της ανάψει και εκείνος το πράσινο φως για ένταξη στην ΕΕ, λέει! Αυτά τα λόγια εκνευρίζουν πλέον. Τι νομίζει δηλαδή; Η Τουρκία δεν μπορεί να ενταχθεί στην ΕΕ λόγω της Κύπρου; Ακόμα δεν αντιλαμβάνεται ότι δεν θα εντάξουν ποτέ την Τουρκία σε εκείνη την ένωση; Η Κύπρος δεν είναι ατού στα χέρια σου σε αυτό το θέμα κύριέ μου. Επιπλέον, εγώ δεν μπορώ ποτέ να δεχτώ, ακόμα και να έχει ήρεμες σχέσεις μαζί της η ΕΕ, χωρίς να εκδημοκρατιστεί, χωρίς να αφήσει ελεύθερους όλους τους πολιτικούς κρατουμένους και καταδίκους. Δεν είμαι πολιτικός. Η αξία του ανθρώπου είναι πολύ υπέρτερη για εμένα από τα κρατικά συμφέροντα. Ακόμα και αν κλείσει το Κυπριακό με μιαν ομοσπονδιακή λύση, δεν θα αλλάξει η άποψή μου για τον δεσποτικό δικτάτορα. Δεν θα τον χειροκροτήσω. Για εμένα ο φασίστας είναι φασίστας. Και ποτέ δεν περιμένω καλό από έναν φασίστα.
Κοιτάξτε τι πράγματα συμβαίνουν στην Τουρκία. Προκαλούν αναγούλα. Είδαμε διαφόρων ειδών ποταπότητα. Έγιναν όλα για τα οποία λέμε «δεν γίνεται τόσο πολύ πια». Οι φυλακές είναι ασφυκτικά γεμάτες. Ο λαός σε εξαθλίωση. Ο κατώτατος μισθός είναι 28 χιλιάδες λίρες, η σύνταξη 22 χιλιάδες λίρες. Ο Ερντογάν έχει 12 παλάτια και 12 ιδιωτικά αεροπλάνα. Αν ήταν στη Λατινική Αμερική, θα ξεσπούσε προ πολλού λαϊκός ξεσηκωμός. Γιατί; Μήπως ο ήχος της κιθάρας είναι επαναστατικός και του σαζιού δεν είναι;
Η μόνη επιθυμία του Ταγίπ Ερντογάν από εδώ και στο εξής είναι σίγουρα να πεθάνει ήσυχα στο κρεβάτι του. Σε πολύ λίγους φασίστες ηγέτες στον κόσμο έλαχε αυτό. Η κατάσταση των υπολοίπων είναι γνωστή. Δεν χρειάζεται να τους απαρριθμήσω. Πάντα νοσταλγώ έναν ηγέτη όπως ο Μουχίκα. Πάντα εκείνον θυμάμαι όποτε δω στους δρόμους μας ένα Wolkswagen παλιό μοντέλο σαν σκαθάρι. Ήταν ένας και μοναδικός ο Μουχίκα. Μου φαίνεται πως δεν υπήρξε και δεν θα υπάρξει ποτέ κάποιος σαν αυτόν. Μήπως μπορεί να βγει κάποιος Μουχίκα από την Κύπρο; Όχι, δεν μπορεί! Μπορεί να βγει ένας συγγραφέας όπως τον Gabriel Garcia Marquez; Πρέπει να ερωτηθεί η κυρία Ολγκίν. Αλήθεια, ποια η άποψη της κυρίας Ολγκίν για τους ηγέτες μας αυτή τη στιγμή; Τους βρίσκει πολύ έξυπνους ή μήπως πολύ πονηρούς; Κρίμα που δεν είχε την ευκαιρία να γνωρίσει τον Μακάριο και τον Ντενκτάς. Αν γνώριζε τον Μακάριο, είμαι βέβαιος ότι θα ήταν πιο αισιόδοξη από τώρα!
