Η ανακοίνωση του πορίσματος της Ανεξάρτητης Αρχής κατά της Διαφθοράς, αναφορικά με τις καταγγελίες του Μακάριου Δρουσιώτη στο βιβλίο του «Κράτος Μαφία», προκάλεσε, όπως αναμενόταν, πολλές αναταράξεις σε διάφορα επίπεδα. Το πρώτο που μπορεί να λεχθεί είναι η ευχάριστη έκπληξη της κοινής γνώμης ότι τα μέλη της Αρχής μετά από δυόμισι χρόνια ερευνών μπήκαν στην ουσία των γεγονότων με αποτέλεσμα να αποδίδονται πιθανές ποινικές ευθύνες σε δεκαπέντε φυσικά και νομικά πρόσωπα, μεταξύ των οποίων και ο τέως Πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης. Παρ' όλο που η σιωπηρή πλειοψηφία πίστευε ότι όσα έγραφε ο ΜΔ δεν ήσαν παραμύθια ή αποκύημα της φαντασίας του, εν τούτοις η εμπειρία του παρελθόντος σε άλλες περιπτώσεις, που ανάλογα σκάνδαλα συγκαλύφθηκαν ή φυλάχθηκαν στα συρτάρια, δεν άφηνε πολλά περιθώρια ελπίδας ότι αυτή τη φορά θα λάμψει η αλήθεια. Βέβαια βρισκόμαστε ακόμη στην αρχή του δρόμου, όμως το κουβάρι της διαφθοράς άρχισε να ξετυλίγεται, ο κόσμος ξεθάρρεψε και μιλά πιο ελεύθερα. Θεωρώ ότι το εν λόγω πόρισμα θα αποτελέσει την απαρχή για διαφάνεια και ελεύθερη έκφραση. Μακάρι!
Ωστόσο, από τα πρώτα βήματα για να ξεδιπλωθούν τα γεγονότα, φάνηκαν οι πρώτες νομικές και ουσιαστικές δυσκολίες. Όποιον δρόμο και αν ακολουθήσει η διαδικασία διερεύνησης και εκδίκασης των υποθέσεων, όλα καταλήγουν στην υπερεξουσία που λέγεται Γενικός Εισαγγελέας που βάσει του Συντάγματος αυτός θα αποφασίσει κατά πόσο τεκμηριώνονται υποθέσεις για να οδηγηθούν στο δικαστήριο. Όμως τον Γενικό Εισαγγελέα, όπως και τον Βοηθό Γενικό Εισαγγελέα, διόρισε ο τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας ο οποίος είναι ύποπτος για ποινικά αδικήματα. Και μπορεί μεν Γενικός Εισαγγελέας και Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας να αυτοεξαιρέθηκαν και τον ρόλο τους θα αναλάβει το λεγόμενο Εισαγγελικό Συμβούλιο, τα μέλη του οποίου είναι ήδη υφιστάμενοι του Γενικού Εισαγγελέα, αλλά εκ τούτου υφίσταται πάντοτε η σχέση εξάρτησης και συνεπώς έλλειψη αμεροληψίας. Έχουμε δηλαδή ένα Σύνταγμα βραχυκυκλωμένο που συγκεντρώνει όλες τις εξουσίες σε ένα μόνο άτομο, τον ΠτΔ. Εμπρός σε αυτά τα προβλήματα πληθαίνουν οι φωνές από διάφορες κατευθύνσεις ότι η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στους θεσμούς απαιτεί την παραίτηση τόσο του Γενικού Εισαγγελέα όσο και του Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα. Είναι ακόμη άγνωστη η εξέλιξη αυτής της υπόθεσης και αυτό προβληματίζει την κοινή γνώμη.
Εκείνο που κάνει εντύπωση και ανησυχεί είναι ότι όλα αντιμετωπίζονται με εντελώς κομματικά κριτήρια και όχι με γνώμονα την ομαλή λειτουργία των θεσμών. Ευθύς μετά την ανακοίνωση του πορίσματος οι εκπρόσωποι του Συναγερμού προσπαθούσαν στις τηλεοπτικές τους συζητήσεις να υπερασπίζονται τον τέως κάνοντας το άσπρο μαύρο. Όταν δε βρίσκονταν σε δύσκολη θέση, πιεζόμενοι από το ΑΚΕΛ, κατάφευγαν στο Μαρί. Σίγουρα και η Αριστερά έχει κάνει τα λάθη της αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι αυτά αποτελούν άλλοθι για να δικαιολογηθούν τα λάθη άλλων.
Όταν πραγματοποιήθηκε η διάσκεψη Τύπου του Νίκου Αναστασιάδη ομάδα σκληροπυρηνικών στελεχών του Συναγερμού με πρωταγωνιστές τον Ευθύμιο Δίπλαρο και τη Φωτεινή Τσιρίδου πανηγύριζαν που ο τέως «κατέρριψε όλες τις εις βάρος του συκοφαντίες». Και εκδήλωναν τον ενθουσιασμό τους που μέσα σε μια ώρα ο Ν.Α. ακύρωσε ευρήματα δύο και πλέον χρόνων της Επιτροπής την οποία ο ίδιος διόρισε. Ο δε αναπληρωτής πρόεδρος του κόμματος της Δεξιάς δήλωνε περήφανα ότι «δεν αποτελεί βαρίδι για τον ΔΗΣΥ ο Αναστασιάδης» και ακόμα «ταυτιζόμαστε πλήρως με τη δεκαετή διακυβέρνησή του». Τέτοιες δηλώσεις είναι σήμερα άκρως προκλητικές αφού είναι κοινό μυστικό το ποιος ευθύνεται για το μέγεθος της διαφθοράς τα τελευταία χρόνια.
Είναι στ’ αλήθεια να απορείς πώς ο κομματικός φανατισμός οδηγεί σε ακραίες και εξωπραγματικές τοποθετήσεις που βρίσκονται σε διάσταση με τα πιστεύω της μεγάλης μάζας του λαού, που περιλαμβάνει και πλείστους συναγερμικούς.
Δεν πρόκειται για μια απλή υπόθεση διαφθοράς όπως τόσες άλλες αλλά για συνωμοσία στην οποία μετέχουν όλοι οι θεσμοί της Πολιτείας, όπως Αστυνομία, Εισαγγελία, Δικαιοσύνη, βουλευτές, Δικαστική και Εκτελεστική Εξουσία. Πήρε τεράστια δημοσιότητα μέσω του Τύπου και των ΜΚΔ. Η εξιχνίασή της και η τιμωρία των ενόχων θα καταδείξουν κατά πόσο έχουμε κράτος δικαίου. Υπάρχουν δυσκολίες, όμως ο Πρόεδρος ας δείξει την πολιτική του βούληση.
