Ο ανασχηματισμός, ο τρίτος μέσα σε λιγότερο από τριάμισι χρόνια, δεν έφερε τις μεγάλες ανατροπές, ούτε σημαντικές εκπλήξεις. Έδειξε όμως ξεκάθαρα προθέσεις, καθόρισε τις ομάδες και επιβεβαίωσε τις διαχωριστικές γραμμές στις οποίες θα κινηθεί το πολιτικό παιχνίδι το επόμενο διάστημα.
Είναι ξεκάθαρο πως και ο ανασχηματισμός έγινε με το βλέμμα στις Προεδρικές του '28 και θα ήταν παράδοξο αν αυτό δεν γινόταν. Σε αυτό το πλαίσιο, ο Νίκος Χριστοδουλίδης επικέντρωσε τις προσπάθειές του σε δύο στόχους: Ο πρώτος ήταν, με τους διορισμούς, να προσδέσει στο άρμα του για τις Προεδρικές του '28 τα κόμματα που είχαν συμπορευτεί μαζί του το '23. Και όσον αφορά το ΔΗΚΟ φαίνεται να το πετυχαίνει. Είναι πλέον φοβερά δύσκολο για τον Νικόλα Παπαδόπουλο να κάνει οποιαδήποτε άλλη επιλογή (παρόλο που είναι ξεκάθαρο ότι αυτό θα ήθελε) πέραν του Χριστοδουλίδη από τη στιγμή που το μισό σχεδόν Υπουργικό αποτελείται από στελέχη του κόμματος, πρώτης μάλιστα γραμμής, 18 μήνες πριν τις εκλογές. Διαζύγιο από την κυβέρνηση θα σήμαινε στην ουσία διαζύγιο από τον ίδιο του τον εαυτό. Με τα σημερινά δεδομένα, το ΔΗΚΟ έχει υποψήφιο.
Ο δεύτερος στόχος ήταν μέσα από τον ανασχηματισμό να κρατήσει και να διευρύνει τις προσβάσεις του στον ΔΗΣΥ. Αυτόν, αν αναλογιστεί κανείς ότι στόχευσε σε σημαντικά στελέχη από το κόμμα της Δεξιάς που θα έστελναν το μήνυμα ότι έχει έρεισμα στα ψηλά δώματα του κόμματος, τον πέτυχε σε πολύ μικρότερο βαθμό. Κανένα υψηλόβαθμο στέλεχος δεν συμπεριλαμβάνεται στον νέο ανασχηματισμό, αν και κρατά τα άτομα που προέρχονται από τον ΔΗΣΥ και είχαν από την αρχή στηρίξει την υποψηφιότητά του. Η συμπερίληψη στο Υπουργικό της Τίνας Παύλου έχει τη δική της σημασία υπό την έννοια ότι αποτελούσε μέχρι σήμερα κομμάτι του σκιώδους συμβουλίου του ΔΗΣΥ. Υπό αυτό το πρίσμα, ο Νίκος Χριστοδουλίδης κατάφερε μία νίκη σε βάρος της Αννίτας, την οποία οι φήμες θέλουν μάλιστα να είχε δουλέψει για την υποψηφιότητα της Τίνας Παύλου στις Βουλευτικές. Πρόκειται όμως για μία νίκη εικόνας παρά ουσίας, δεδομένου του περιορισμένου πολιτικού κεφαλαίου που το συγκεκριμένο άτομο κουβαλά. Δεν αναμένεται δηλ. ότι θα φέρει σημαντικούς ψήφους στην υποψηφιότητα Χριστοδουλίδη το '28.
Τόσο όμως, το «κλείδωμα» του ΔΗΚΟ όσο και η προσπάθεια να διατηρήσει ανοικτό δίαυλο με τον ΔΗΣΥ, ήρθαν με σοβαρό κόστος. Οι σχέσεις με ΔΗΠΑ και ΕΔΕΚ είναι σήμερα σε χειρότερο σημείο απ’ ό,τι ήταν πριν τον ανασχηματισμό. Ήδη από προηγουμένως, εντός ΔΗΠΑ υπήρχαν φωνές, όπως του αντιπροέδρου της Μαρίνου Κλεάνθους, που προέκριναν την αποχώρηση από την κυβέρνηση. Με τη δημόσια τοποθέτησή της, η ΔΗΠΑ έδειξε ενόχληση για την έλλειψη διαβούλευσης, αφήνοντας σαφέστατες αιχμές για την εκτεταμένη διαβούλευση που έγινε με το ΔΗΚΟ. Στην ΕΔΕΚ οι αντιδράσεις που υπήρχαν για έλλειψη συντονισμού με το Προεδρικό, γιγαντώνονται από το γεγονός ότι το κόμμα μένει χωρίς υπουργείο (τη στιγμή που η ΔΗΠΑ με μικρότερο ποσοστό διατηρεί τα δύο υπουργεία). Είναι ξεκάθαρο ότι στα κόμματα αυτά υπάρχουν σήμερα σημαντικές αντιδράσεις που δημιουργούν σοβαρές επιφυλάξεις για το κατά πόσο θα μπορέσουν να κινηθούν συντεταγμένα προς τον Νίκο Χριστοδουλίδη το '28, ή, ακόμα κι αν το πράξουν, κατά πόσο θα καταφέρουν να συσπειρωθούν. Αν δει κάποιος τις σχέσεις Νικόλα με Χριστοδουλίδη, αυτό ισχύει -σε μικρότερο βαθμό- και για το ΔΗΚΟ.
Ούτε η επιχειρούμενη προσέγγιση κομματιού του ΔΗΣΥ, όμως, έρχεται χωρίς κόστος. Αντίθετα αυτή η συνεχιζόμενη προσπάθεια του Νίκου Χριστοδουλίδη να αλώσει το κόμμα, και οι αντιδράσεις που καταγράφονται, φέρνουν μια πόλωση και δημιουργούν προϋποθέσεις συσπείρωσης απέναντί του. Κάτι που φάνηκε και στις βουλευτικές. Ακόμα και άτομα που έβλεπαν θετικά ή με συμπάθεια τον Νίκο Χριστοδουλίδη, θα αισθάνονται πλέον ότι αποτελεί κίνδυνο για τη συνοχή του κόμματος. Αυτό ενδέχεται να δημιουργήσει μια ασπίδα προστασίας από μέρους του συναγερμικού κόσμου στον πρώτο γύρο, μειώνοντας τις διαρροές προς τον Νίκο Χριστοδουλίδη, την ίδια στιγμή που δημιουργεί ένα ρήγμα με τη βάση του κόμματος και για τον δεύτερο γύρο, σε περίπτωση που περάσει.
Το κύριο κόστος όμως έρχεται στην εικόνα του. Ο Νίκος Χριστοδουλίδης εμφανίστηκε στην πολιτική σκηνή μ’ ένα μαύρο βιβλιαράκι που θα έφερνε στο Υπουργικό τους καταλληλότερους επιστήμονες, ως ανεξάρτητος και εκτός κομματικού συστήματος, ως αυτός που θα έβαζε τέλος στις κομματικές συναλλαγές και θα προήγαγε την αξιοκρατία. Ως το νέο που αποτελούσε την απάντηση στο απαξιωμένο παλιό. Αυτά ήταν στο τέλος της ημέρας που τον εξέλεξαν το 2023. Με τον τρίτο ανασχηματισμό ήρθε να αναιρέσει κάθε μία από εκείνες τις υποσχέσεις. Το μαύρο βιβλιαράκι έγινε κομματικό αλισβερίσι, οι τεχνοκράτες έγιναν πολιτικοί, πρώτης μάλιστα γραμμής, πολλοί χωρίς καμιά σχέση με το χαρτοφυλάκιο που αναλαμβάνουν, από φορέας του νέου έγινε φορέας του παλαιοκομματισμού. Και από υπερκομματικός, ό,τι κι αν δηλώνει, με το μισό Υπουργικό να προέρχεται από το συγκυβερνών κόμμα, διακινδυνεύει πλέον να μετατραπεί σε υποψήφιο του ΔΗΚΟ. Όσα τον διαφοροποιούσαν προεκλογικά, πλέον παύουν να υφίσταται.
Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι γκρεμίζει πλέον με ολοκληρωτικό τρόπο το συμβόλαιο που είχε «υπογράψει» το 2023 με την κοινωνία. Και αυτό δεν μπορεί παρά να αποτελεί τεράστιο και οριστικό πλήγμα στην αξιοπιστία του. Όση, εν πάση περιπτώσει, του είχε απομείνει.
https://x.com/AntonisPolydoro
