Η κυβέρνηση Χριστοδουλίδη είχε εκλεγεί με κεντρικό σύνθημα την αποτελεσματικότητα, τη λογοδοσία και την αλλαγή νοοτροπίας. Άλλωστε, πούλησε στον κόσμο το παραμύθι ότι είναι αντισυστημικός. Κανένας ανασχηματισμός του μέχρι στιγμής, δεν συνοδεύτηκε με σαφή ανάληψη πολτικής ευθύνης. Φαίνεται ότι η λογοδοσία για τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη εξαντλείται στην αλλαγή προσώπων και όχι στην αλλαγή τρόπου διακυβέρνησης. Ο πολίτης βλέπει ότι είτε πρόκειται για το Videogate, είτε για τις φονικές πυρκαγιές πέρισυ στην Ορεινή Λεμεσό, είτε για τον αφθώδη πυρετό που διέλυσε την κτηνοτροφία, χωρίς να παρθούν έγκαιρα μέτρα, είτε για την υπόθεση Takata, το τέλος της διαδρομής αυτής της διακυβέρνησης είναι η ίδια! Διερευνητικές επιτροπές, ένα πόρισμα, μερικές δηλώσεις, ένας ανασχηματισμός και μετά... η επόμενη κρίση.
Σαν να λειτουργεί το κράτος με τη λογική ότι η πολιτική ευθύνη παραγράφεται από την επικαιρότητα. Καταντήσαμε να θεωρούμε φυσιολογικό ότι στην Κύπρο μπορούν να χάνονται ανθρώπινες ζωές, να καταγράφονται βαριές θεσμικές αποτυχίες και στο τέλος να μη νιώθει κανείς την ανάγκη να πει «αναλαμβάνω την πολιτική ευθύνη». Η διακυβέρνηση Χριστοδουλίδη μας έκανε πλέον ξεκάθαρο ότι μετά τη διερεύνηση, όταν εκδοθεί ένα πολυσέλιδο πόρισμα, όταν οι ειδικοί καταγράψουν με λεπτομέρεια τα λάθη, τις παραλείψεις, τις αστοχίες και τις προειδοποιήσεις που αγνοήθηκαν, μετά συμβαίνει ως δια μαγείας κάτι μεταφυσικό! Οι ευθύνες κυριολεκτικά εξαφανίζονται. Ζούμε σε μια δημοκρατία που δεν έχουμε ελλείψεις πορισμάτων, αλλά ελλείψεις ανάληψης ευθύνης! Μόνο οι πολίτες καλούνται να είναι υπεύθυνοι σε αυτή τη χώρα ακόμα και με φυλάκιση σε περίπτωση που σπαταλούν νερό. Που σίγουρα είναι καταδικαστέο σε μια χώρα με τόσο μεγάλη και κρίσιμη έλλειψη νερού, αλλά από την άλλη, αυτοί που έχουν την ευθύνη για αυτό το θέμα τι έκαναν τόσα χρόνια που σχεδόν 30% του νερού μας χάνεται εξαιτίας ενός απαρχαιωμένου συστήματος ύδρευσης; Οι πολίτες να αναλάβουν τις ευθύνες που τους αναλογούν, αλλά οι κρατικοί αξιωματούχοι, για τους οποίους αυτή η χώρα και οι πολίτες δεν έχουν την ευημερία και την ποιότητα ζωής που τους αξίζει και που σε μεγάλο βαθμό τολμώ να πω ότι επιβιώνουμε από καθαρή τύχη, πότε θα αναλάβουν τις ευθύνες τους;
Ήρθε και το πόρισμα για τους αερόσακους Takata. Μια μέρα μετά που απομακρύνθηκε ο Βαφεάδης από το Υπουργείο εξαιτίας ανασχηματισμού. Καθόλου τυχαίο! Ένα πόρισμα που περιγράφει ένα κράτος που λειτούργησε χωρίς συντονισμό, χωρίς αποτελεσματικούς μηχανισμούς ελέγχου και χωρίς την ταχύτητα που απαιτούσε η προστασία της ανθρώπινης ζωής. Ένα κράτος όπου, υπηρεσίες και αρμόδιοι μετακινούσαν την ευθύνη από γραφείο σε γραφείο, μέχρι που το κόστος δεν μετριόταν πλέον σε διοικητικά έγγραφα αλλά σε ανθρώπινες ζωές.
Και ενώ όλα αυτά βρίσκονται ακόμη στη δημόσια συζήτηση, η απάντηση της κυβέρνησης είναι ένας ακόμη ανασχηματισμός. Λες και η ικανότητα και η υπευθυνότητα οφείλεται σε αυτούς που απομακρύνονται ή μετακινούνται αντί στην παρούσα κυβέρνηση που εδώ και τρεισήμισι χρόνια δεν έδειξε κανένα σημάδι σοβαρής υπευθυνότητας και λογοδοσίας. Τι και αν ο πρόσφατος ανασχηματισμός παρουσιάστηκε ως μια προσπάθεια επανεκκίνησης της κυβέρνησης. Αν αυτός ο ανασχηματισμός δεν συνοδεύεται από μια ξεκάθαρη παραδοχή ότι κάτι βαθύτερο πρέπει να αλλάξει στον τρόπο που λειτουργούν, τότε και αυτοί οι υπουργοί μαζί και οι διευθυντές των Υπουργείων θα λειτουργούν χωρίς να αισθάνονται την υποχρέωση να λογοδοτούν και να αναλαμβάνουν την ευθύνη του ρόλου που υπηρετούν.
Η μόνη συνέπεια και ευθύνη που μπορώ να αποδώσω στον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη μέχρι σήμερα, είναι η συνέπεια του στην αλλαγή προσώπων που και αυτή όπως φάνηκε από την αρχή της διακυβέρνησης του, δεν αφορούσε τεχνοκράτες ικανούς, άριστους αλλά ανθρώπους των κομμάτων που συγκυβερνούν και συμπληρώνουν το puzzle μιας πλήρως αποτυχημένης διακυβέρνησης.
