Βυθίστηκε ένα πλοίο εδώ σε εμάς και γίναμε ράκος, βυθιστήκαμε στο πένθος, απαγορεύσαμε ακόμα και τις μουσικές μας διασκεδάσεις, αρχίσαμε να μην μπορούμε να γράψουμε τίποτε άλλο εκτός από αυτό στην εφημερίδα. Όμως, βούλιαξαν πολλά πλοιάρια σε αυτή τη θάλασσα. Πολλά σαπιοκάραβα και βάρκες. Χιλιάδες άνθρωποι θάφτηκαν στα νερά. Είδαμε παιδιά που φώναζαν όλα μαζί, έκλαιγαν και τα άψυχα κορμιά τους εκβράζονταν στην ακτή σαν νεκρά ψάρια. Πλέον είναι μικρές ασήμαντες ειδήσεις που θεωρούνται άνευ αξίας στις κύριες σελίδες των εφημερίδων. Τώρα τα καταλαβαίνουμε καλύτερα αυτά, έτσι δεν είναι; Την περιπέτεια θανάτου των ανθρώπων που έφευγαν από τον θάνατο.
Ακόμα αναζητούμε τους αγνοούμενούς μας με ρομπότ στον βυθό της θάλασσας. Μην ανησυχείτε. Θα ξεχαστεί, θα αλλάξει και αυτός ο πρωτοσέλιδος τίτλος. Άλλαξε κιόλας. Μια δολοφονία. Σκότωσε την πρώην γυναίκα του με μαχαίρι ο άνδρας της τον οποίο χώρισε. Και πριν ορισμένο χρονικό διάστημα, μια γυναίκα μαχαίρωσε και σκότωσε τον άνδρα της την ώρα που κοιμόταν. Γίνονταν και πριν το 1974 δολοφονίες σε αυτό το νησί. Αλλά όχι τόσο συχνά. Άλλαξε πολύ αυτός ο τόπος μετά το 1974. Χάσαμε την Κύπρο. Κοιτάξτε την εξής είδηση για παράδειγμα. Ένας τύπος 55 χρόνων, ο οποίος θύμωσε για το γεγονός ότι ένας ηλικιωμένος 81 χρόνων περνούσε αργά από τη διάβαση πεζών, τον έπιασε και τον έδειρε. Ακούσατε ποτέ ένα τέτοιο γεγονός προηγουμένως σε αυτό το νησί;
Ό,τι ήταν η τραγωδία με τον σεισμό στην Τουρκία, έτσι είναι και η τραγωδία με το πλοίο εδώ βεβαίως. Είναι οι ίδιοι οι λόγοι και για τις δύο. Η έλλειψη ελέγχου. Και η πλεονεξία για το χρήμα. Αντιλαμβάνεστε ότι ενεργούμε σαν να είμαστε εμείς η αστυνομία; Η αστυνομία δεν ψάχνει τους ενόχους. Εμείς τους ψάχνουμε. Γιατί έχυσε στη θάλασσα το πετρέλαιο του πλοίου ο καπετάνιος, ο οποίος ήταν ο πρώτος που εγκατέλειψε το πλοίο; Θα έχω άδικο αν ρωτήσω κατά πόσον διεξήγαγαν λαθρεμπόριο καυσίμων; Δεν υπάρχει πουθενά και το μαύρο κουτί του πλοίου! Ή μήπως δεν υπήρχε τέτοιο κουτί σε αυτό το πλοίο; Γιατί δεν κάνει καμία δήλωση η εταιρεία Türk Loydu που ήταν υπεύθυνη για τον έλεγχο του πλοίου; Ή το Υπουργείο Συγκοινωνιών της Τουρκίας; Μήπως δεν είναι αυτό ένοχο σε πρώτο βαθμό; Το καράβι δεν πάει μόνο από την Κερύνεια στη Μερσίνα. Έρχεται και από τη Μερσίνα στην Κερύνεια. Τότε εκεί ποιος του έδωσε άδεια να εκτελέσει δρομολόγιο; Κατά μάνα, κατά θυγατέρα, το λένε αυτό. Ανεύθυνοι στην Τουρκία. Ανεύθυνοι στην Κύπρο. Μήπως δεν είναι η τουρκική νοοτροπία;
Μέσα σε αυτή τη φαγωμάρα και τη σύγκρουση, ξεχάσαμε ακόμα και το Κυπριακό. Δεν ένοιαξε κανέναν ακόμα και το γεγονός ότι η Ολγκίν άλλαξε γνώμη και δεν θα έρθει στην Κύπρο. Κανείς δεν νοιάζεται και για το αν θα συναντηθούν και θα συνομιλήσουν οι ηγέτες. Άλλωστε τι και αν συναντηθούν, τι και αν δεν συναντηθούν. Ο Τουφάν τίναξε τα πάντα στον αέρα με μια ανοησία μεθοδολογίας. Μετά τον εναγκαλισμό του με τον Ερχάν Αρικλί βάλατε τον βαθμό σας στον Τουφάν; Εκπλήττομαι. Το έγραψα πριν την εκλογή του Τουρφάν, το γράφω και τώρα. Ως γνωστόν, μπερδεύτηκε ο ηγέτης της αντιπολίτευσης στην Τουρκία Οζγκιούρ Οζέλ και αποκάλεσε τον Τουφάν «Ερσίν Έρχουρμαν». Ιδού η σωστή διάγνωση…Αλλά παρά ταύτα, υπάρχει μια διαφορά. Κατά την περίοδο του Τατάρ είχε κλιμακωθεί τόσο ο εθνικισμός. Που όλοι αντιτίθεντο σε κάθε τι που έλεγε και έκανε ο Τατάρ. Θεωρούσαν πως είχε δίκαιο ο Χριστοδουλίδης, όχι ο Τατάρ. Ο Τουφάν κατάφερε να το αντιστρέψει αυτό. Τώρα όλοι θεωρούν πως έχει άδικο ο Χριστοδουλίδης και κατηγορούν την ελληνοκυπριακή πλευρά. Παλιά είχαμε μια αντιπολίτευση. με τον Τουφάν τη χάσαμε και αυτήν τώρα. Όλοι έγιναν οπαδοί της ΤΔΒΚ. Όλοι έγιναν οπαδοί της μητέρας πατρίδας. Κλιμακώθηκε και ο εθνικισμός στον νότο έναντι του κλιμακούμενου εθνικισμού στον βορρά. Οι σοβινιστές ζουν την πιο λαμπρή τους περίοδο στο νησί. Σε ποιον το χρωστάμε αυτό; Πέθανε η αριστερά σε αυτό το νησί. Η τελευταία γενιά ολοκληρώνει τη ζωή της.
Μόνο ένα πλοίο βούλιαξε; Τότε εμείς γιατί είμαστε στον πάτο;
