Να τον αποχαιρετήσουμε κι αυτόν. Ένας ένας αποσύρεται. Η παλιά φρουρά, η γενιά των δεκαετιών 80 και 90…Τότε που τα δεδομένα στο κυπριακό ήταν ακόμα νωπά από την εισβολή και κατοχή της Τουρκίας. Σάββας Παύλου, Λάκης Πίγγουρας και Βάσος Φτωχόπουλος. Προχθές έφυγε και ο Φτωχόπουλος ή Πτωχόπουλος…
Και με τους τρεις κάναμε στενή παρέα την δεκαετία του 80. Με το Βάσο Φτωχόπουλο να…ηγείται μιας ιδέας που τότε εγώ νόμιζα πως είχε ερείσματα και έδαφος να προχωρήσει. Στο «Αιγαίον» ο Βάσος Φτωχόπουλος ήταν κάτι σαν ο γκουρού της Ένωσης… «Ένωσις τζιας γενεί το γαίμαν μας αυλάτζιν». Αυτό ήταν το μόνιμο «μότο» του Βάσου Φτωχόπουλου. Γραμμένο στους τοίχους της παλιάς Λευκωσίας κοντά στο… «άντρο» του που δεν ήταν άλλο από το «Αιγαίον». Ο Βάσος ήταν καλός φίλος και πλακατζής. Δεν μας έφερε κοντά το πεπαλαιωμένο σύνθημα «Ενωσις», με γιώτα παρακαλώ. Κοντά μάς έφερε η προσήλωση σε κάθε Ελληνικό. Η Ελλάδα και η αφοσίωση σ αυτά τα έξη γράμματα, που χιλιάδες χρόνια μάς τύλιγαν σαν γαλανόλευκο πέπλο. Φανατικά αντιακελικός και πολέμιος αυτού που ονόμαζε ΔΗΣΑΚΕΛ…Κι ας ήταν το «Αιγαίον» του γεμάτο από όλους αυτούς κάθε βράδυ.
Να πως τον αποχαιρέτησε ο «διάλογος», εκφραστκό σάιτ του ΑΚΕΛ: Απεβίωσε σε ηλικία 76 ετών ο Βάσος Φτωχόπουλος, συγγραφέας, εκδότης και σκηνοθέτης. Ο εκλιπών είχε γεννηθεί το 1950 στην κατεχόμενη Αιγιαλούσα της Καρπασίας. Ο Φτωχόπουλος είχε ιδρύσει τις Εκδόσεις «Αιγαίο» και το ομώνυμο βιβλιοπωλείο (καθώς και το βιβλιοπωλείο «Γιαλούσα»), δίνοντας βήμα σε Κύπριους και Ελλαδίτες λογοτέχνες, ποιητές και μελετητές. Συμμετείχε ενεργά στο δημόσιο διάλογο, ιδιαίτερα στο πεδίο της πολιτικής σάτιρας, με τον γραπτό ή προφορικό του λόγο, που διακρινόταν για τη δριμύτητα και τις ψηλές του εντάσεις. Η έντονη εκδοτική, κοινωνική και πολιτική δράση του, τον είχε φέρει πολλές φορές σε σύγκρουση με διάφορες πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις. Ωστόσο, υπηρέτησε με συνέπεια μέχρι τέλους τις απόψεις του, θεμέλιος λίθος των οποίων ήταν η υπεράσπιση και προαγωγή της ελληνικής ταυτότητας της Κύπρου»
Οι δρόμοι μας χώρισαν, όταν εγώ βαρέθηκα να προσδοκώ την ‘Ενωση. Ούτε και η αυτοδιάθεση μου χαίδευε τα αυτιά πλέον. Ήρθε και το δημοψήφισμα και από το «ναι» το δικό μου στο «όχι» το δικό του άνοιξε άβυσσος βαθιά. Δεν τον αντιπάθησα ποτέ μου κι ας με σατίριζε σκληρά στην εφημερίδα Ένωση που ήταν ο εκδότης της. Χθες το πρωί μάς έφυγε. Αποκαταστήσαμε σχέσεις όταν τον έβρισκα κάθε βδομάδα στο Γενικό Νοσοκομείο, που έκανε αιμοκάθαρση. Ζορίστηκε πολύ τα τελευταία χρόνια…Εγώ ξέχασα κι έσβησα και τα ναι και τα όχι. Μου ζητούσε τσιγάρο όταν τον συναντούσα έξω από το νοσοκομείο! «Αυτός μάς έμεινε» μου έλεγε γελώντας. «Κράτα καλά», του απαντούσα εγώ. Τον αποχαιρετώ με το ίδιο: Κράτα καλά Βάσο Φτωχόπουλε! Όπου κι αν βρίσκεσαι θα υπάρχει πάντα μια Ελλάδα…
