Όσο και αν προκαλεί αναστάτωση στον νότο το βίντεο-βόμβα που ξέσπασε σε σχέση με τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη μόλις η Κύπρος ανέλαβε την προεδρία του Συμβουλίου της ΕΕ, σε εμένα δεν προκαλεί και πολύ ενδιαφέρον. Για να πω την αλήθεια, δεν μου προκαλούν αγωνία όπως παλιά και τα γεγονότα που αφορούν ατασθαλίες και ρουσφέτι στον βορρά. Γιατί; Φαίνεται ότι έχω πάθει ανοσία. Μου φαίνεται όπως το δάγκωμα ανθρώπου από σκύλο και όχι όπως το δάγκωμα σκύλου από άνθρωπο. Πλέον δεν εκπλήττομαι από την κλοπή και το φαγοπότι εκείνων που βρίσκονται στα δώματα της εξουσίας. Έγινε σύνηθες και συνηθισμένο και αυτό, όπως πάρα πολλά κακά και ανηθικότητες. Επιδεικνύω πιο πολύ ενδιαφέρον για όσους δεν κάνουν ατασθαλίες, όχι για όσους κάνουν. Για έναν υπουργό που δεν είναι κλέφτης. Για έναν διευθυντή που δεν παίρνει ρουσφέτι. Για έναν Πρόεδρο που δεν κάνει πλαστογραφία. Ακόμα και αν είναι αληθές το γεγονός ότι ο Νίκος ευνοήθηκε από κάποιες ιδιωτικές εταιρείες κατά τη διάρκεια των προεδρικών εκλογών ξεπερνώντας το νόμιμο όριο εισφορών, γιατί αποκαλύπτεται τώρα αυτό και δεν αποκαλύφθηκε τότε; Πέρασαν δύο χρόνια από τότε. Δηλαδή, τώρα βγήκε στην επιφάνεια; Κοιτάξτε τις σχέσεις του Χριστοδουλίδη μετά την εκλογή του με τις εταιρείες από τις οποίες υπάρχει ο ισχυρισμός ότι έτυχε ρουσφετιού. Υπάρχει κάποιο αποδεικτικό στοιχείο ότι τους έκανε χάρες σε οποιοδήποτε θέμα μέχρι τώρα; Παρά ταύτα, να πω και το εξής. Είναι μεγάλη ατυχία το γεγονός ότι αυτό το βίντεο συνέπεσε χρονικά με την προεδρία της ΕΕ.
Γίνονται τέτοια γεγονότα στον κόσμο αυτή τη στιγμή που ειδήσεις σαν αυτή στη χώρα μας δεν έχουν και μεγάλη αξία. Πάλι κοχλάζει η περιοχή μας. Και θα κοχλάζει για ακόμα περισσότερο. Κοιτάξτε τα γεγονότα στη Συρία που πρέπει να ενδιαφέρουν πολύ όλους μας. Γιατί πρέπει να μας ενδιαφέρουν; Διότι η Τουρκία βρίσκεται εντός της υπόθεσης. Οι ψυχασθενείς του Τζολάνι που τοποθετήθηκε επικεφαλής της διοίκησης στη Δαμασκό άρχισαν τώρα να σφάζουν Κούρδους μετά από τους Αλεβίτες. Είδα ένα βίντεο που ήρθε από το Χαλέπι. Μέλη του Ισλαμικού Κράτους, φωνάζοντας ο Αλλάχ είναι μεγάλος, πετάνε κάτω από τον τρίτο όροφο ενός κτηρίου σαν τσουβάλι ένα κορίτσι Κούρδισα. Είτε σκοτώνουν τους Κούρδους, είτε τους διώχνουν από το Χαλέπι. Έπιασαν εκατοντάδες αιχμαλώτους. Κάθονται κατά σειρά στο έδαφος. Η τύχη τους δεν είναι γνωστή. Αυτοί οι ψυχασθενείς τζιχαντιστές στηρίζονται από την Τουρκία. Αποκαλούνται «συριακός στρατός». Όμως, όλοι τους είναι Ισλαμικό Κράτος.
Λογαριάζεται πως η Αμερική προστάτευε τους Κούρδους. Και δήθεν στο πλευρό τους ήταν και το Ισραήλ. Καλά, τι έγινε τώρα; Πούλησαν τους Κούρδους; Έφαγε ακόμα ένα παλούκι ο κουρδικός λαός, ο οποίος κατά τη διάρκεια της ιστορίας του αντιμετώπισε τέτοιες προδοσίες; Τους σκοτώνουν τώρα επειδή δεν συμφώνησαν με τον Τζολάνι και δεν ενοποιήθηκαν με τον συριακό στρατό;
Στην Τουρκία υπάρχει μια διαδικασία η οποία ονομάζεται «ειρηνευτική διαδικασία» και στην οποία προσωπικά ποτέ δεν πίστεψα. Ζητείται να αφήσει τα όπλα και το ΡΚΚ και οι άλλες ένοπλες κουρδικές ομάδες στη Συρία. Το κουρδικό κόμμα DEM στην Τουρκία πίστεψε σε αυτή την ειρηνευτική διαδικασία. Πηγαινοέρχονται στον Αμπντουλάχ Οτζαλάν, ο οποίος είναι φυλακισμένος στο νησί Ιμραλί εδώ και 27 χρόνια. Αποκαλούν «μεγάλο ηγέτη» τον Οτζαλάν. Δεν πίστεψα ποτέ σε αυτή την ειρηνευτική διαδικασία στην οποία πιστεύουν εκείνοι. Μήπως μπορεί να υπάρξει ειρήνη σε μια χώρα στην οποία δεν υπάρχει δημοκρατία; Οι φυλακές είναι γεμάτες Κούρδους δημάρχους και διανοούμενους. Και το σημαντικότερο, ο Σελαχαττίν Ντεμιρτάς βρίσκεται στη φυλακή εδώ και δέκα χρόνια. Και ακόμα του επιβάλλουν νέες ποινές φυλάκισης. Αυτό που ουσιαστικά θέλει η Τουρκία είναι πιο πολύ από το ΡΚΚ να αδρανοποιήσει τις ένοπλες κουρδικές ομάδες στη Συρία. Οι Κούρδοι, που υπακούνε όλες τις εντολές του Αμπντουλάχ Οτζαλάν, ελπίζω να μην τον ακούσουν πάνω σε αυτό το ζήτημα και να μην καταθέσουν τα όπλα. Είτε θα αντισταθούν τώρα στη Συρία, είτε θα υποκύψουν στις επιθυμίες της άλλης πλευράς και θα αφανιστούν.
Η πλευρά που πρέπει να μας ενδιαφέρει πιο πολύ σε αυτό το ζήτημα είναι η εξής: Η Τουρκία ενεργεί μαζί με την Αμερική και το Ισραήλ. Δηλαδή, κάνουν λάθος όσοι λένε πως μετά τη Βενεζουέλα είναι η σειρά της Τουρκίας. Ακόμα δεν διασαλεύτηκαν οι σχέσεις του Τραμπ με τον Ερντογάν. Αν διασαλεύονταν, δεν θα έδιδε την ευκαιρία να καταπιέζονταν οι Κούρδοι στη Συρία τώρα. Επιπλέον, υπάρχει και το Ιράν. Προτού τελειώσει η δουλειά και στο Ιράν δεν θα έρθει η σειρά της Τουρκίας. Αυτή τη στιγμή τα γεγονότα στη Συρία εξελίσσονται όπως θέλει ο Ερντογάν. Βεβαίως δεν θα καταστεί κυρίαρχος στη Συρία, όμως δεν θέλει να μείνει τίποτα στους Κούρδους. Προτιμά τους ψυχασθενείς τζιχαντιστές εκεί αντί τους Κούρδους.
Έχει να αντλήσει διδάγματα από αυτό και η Κύπρος που συνήψε στενές σχέσεις με το Ισραήλ. Πουλά και εκείνο μέσα σε μια στιγμή τους Κούρδους τους οποίους προστάτευε. Μια μέρα θα πουλήσει και την Κύπρο!
