Οι καταγγελίες της Ιωάννας Φωτίου, γνωστής στο fb ως Άννη Αλεξούι, μονοπωλούν το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης και έχουν επισκιάσει όλα τα φλέγοντα και επίκαιρα θέματα που μας απασχολούν. Το μέγα σκάνδαλο του videogate και οι πολιτικοί τριγμοί που προκάλεσε, οι φερόμενες οικονομικές ατασθαλίες στην ΚΟΠ από τον τέως πρόεδρο Κούμα, το υδατικό ή οι γελοιότητες του Φειδία υποβαθμίστηκαν και έχουν σχεδόν ξεχαστεί. Το επίκεντρο των συζητήσεων αποτελούν πια τα βίντεο της Αλεξούι και το περιεχόμενό τους. Τα θέματα με τα οποία προκαλεί τις Αρχές είναι τέτοια που ερεθίζουν την περιέργεια και εύλογα κερδίζουν την προσοχή του κόσμου.
Η κυπριακή κοινωνία βομβαρδίζεται εδώ και μήνες με φοβερές καταγγελίες που συνοδεύονται από έγγραφα, ονόματα, τόπους και ημερομηνίες και αποδεικτικά βίντεο. Μεταξύ άλλων καταγγέλλει σεξουαλική κακοποίηση της ίδιας κατά την παιδική της ηλικία, φαινόμενα διαφθοράς, συνεργασία αστυνομικών με τον υπόκοσμο και τους εμπόρους ναρκωτικών. Ακόμη δίνει πληροφορίες και στοιχεία για εμπόρους παιδιών και οργάνων και άλλα αποτρόπαια εγκλήματα.
Δεν απασχολεί τη στήλη ο χαρακτήρας ή η προσωπικότητα ή η αξιοπιστία της καταγγέλλουσας. Εκείνο που έχει σημασία είναι κατά πόσο τα καταγγελλόμενα ευσταθούν και ανταποκρίνονται στην αλήθεια και αυτό μόνον η Αστυνομία μπορεί να εξακριβώσει, αν διαθέτει βέβαια την αναγκαία βούληση. Ο απλός πολίτης δεν έχει τη δυνατότητα να τεκμηριώσει ή όχι τα σκάνδαλα που αναφέρονται, με αποτέλεσμα να αιωρούνται πολλά ερωτηματικά και αμφιβολίες. Με βάση τις δημόσιες καταγγελίες της Αλεξούι μέσω των αποκαλύψεων στα ΜΚΔ άνοιξε η υπόθεση εναντίον του Φαίδωνα Φαίδωνος σχετικά με βία στην οικογένεια και ακολούθησε καταγγελία για βιασμό με αποτέλεσμα να τεθεί ο δήμαρχος Πάφου σε αργία. Δεν μπαίνουμε στην ουσία της καταγγελίας, αν είναι ένοχος ο Φαίδωνος, θα το αποφασίσει το δικαστήριο. Ισχύει πάντοτε το τεκμήριο της αθωότητας.
Ωστόσο εδώ τίθεται ένα τεράστιο θέμα: Γιατί από όλες τις καταγγελίες η Αστυνομία εξετάζει αυτεπάγγελτα μόνο αυτές σε βάρος του Φαίδωνος; Για όλες τις υπόλοιπες οι οποίες εκτοξεύονται εδώ και τέσσερα χρόνια γιατί η Αστυνομία ή άλλος αρμόδιος θεσμός (Γενική Εισαγγελία, Επιτροπή κατά της Διαφθοράς) δεν ενεργοποιήθηκε; Γιατί αυτή η επιλεκτική στάση των αρμοδίων να κωφεύουν στις άλλες κατηγορίες; Τι ιδιαίτερο έχει η υπόθεση Φαίδωνος; Δεν υπονοείται οτιδήποτε. Αν όντως υπήρξε βιασμός να εφαρμοστεί ο νόμος και ο θύτης να πάει στη φυλακή. Όμως, κύριοι αξιωματούχοι των θεσμών, γνωρίζετε πολύ καλά ότι η επιλεκτική δικαιοσύνη δεν χαρακτηρίζει το κράτος δικαίου γιατί στην πραγματικότητα δεν είναι δικαιοσύνη. Δεν συμβάλλει στην ήδη κλονισμένη εμπιστοσύνη προς τους θεσμούς και, για την περίπτωση που μιλάμε, η δικαιοσύνη εφαρμόστηκε επιλεκτικά αφού, από όλα τα καταγγελλόμενα, αυτεπάγγελτη έρευνα διεξάγεται μόνο για τον σε αργία δήμαρχο Πάφου.
Δεν αντιμετωπίζονται όλοι οι πολίτες με ισονομία. Διαφάνεια υπάρχει μόνο σε επιλεγμένες περιπτώσεις και αυτό μετά από την πίεση των ΜΚΔ. Όλα αυτά ενισχύουν τους φόβους και τις υποψίες του κόσμου πως η Αστυνομία για διάφορους λόγους συγκαλύπτει εγκλήματα και καταστάσεις και δρα μόνον κατόπιν έντονης λαϊκής απαίτησης.
Υπάρχουν και άλλα δεδομένα τα οποία μεγεθύνουν τη δυσπιστία και εντείνουν τις επιφυλάξεις. Το πιο σημαντικό είναι η χρονική συγκυρία κατά την οποία η Αστυνομία αποφάσισε να φέρει στην επιφάνεια τις κατηγορίες εναντίον του Φαίδωνα. Το κατ’ ισχυρισμόν αδίκημα του ξυλοδαρμού έλαβε χώρα πριν εννιά χρόνια, η υπόθεση οδηγήθηκε στη Νομική Υπηρεσία αλλά δεν προχώρησε λόγω ελλιπούς μαρτυρίας. Τώρα, το 2026, τι νέο προέκυψε και επαναφέρεται στην επιφάνεια; Ο κόσμος έχει δικαίωμα να γνωρίζει. Η Αστυνομία οφείλει να διερευνά κάθε καταγγελλόμενη εγκληματική ενέργεια, κατά μείζονα δε λόγο όταν πρόκειται για δημόσια πρόσωπα, χάριν της ευνομίας και της αλήθειας για να αποκτήσει επιτέλους μέρος από το χαμένο κύρος της. Η δε Γενική Εισαγγελία πρέπει να σταματήσει να κλείνει υποθέσεις με το γενικό και αόριστο «για λόγους δημοσίου συμφέροντος» χωρίς καμιά λογοδοσία και υπό συνθήκες πλήρους αδιαφάνειας. Γιατί είναι πια πεποίθηση ότι αυτό το δικτατορικό δικαίωμα μπορεί να καταστεί πηγή αυθαιρεσιών και δεινών για τη Δημοκρατία.
