«Υπάρχουν ανάμεσά μας κάποιοι, που δεν λένε καλώς ήρθατε στα τουρκικά F-16», λέει ο ψευδοπρωθυπουργός μας. Υπάρχουν και σε εσένα Ελληνοκύπριε αδελφέ κάποιοι, που δεν είπαν καλώς ήλθατε στα ελληνικά F-16 και τις φρεγάτες; Εξ όσων είδα, ακόμα και αν υπάρχουν, οι φωνές τους βγαίνουν αδύνατες. Υπάρχουν κάποιοι, στους οποίους δεν αρέσουν, αυτά που γράφω στην εφημερίδα «Πολίτης» σε σχέση με το Ισραήλ και με επικρίνουν. Κάποιοι, που λένε «βρήκαμε επιτέλους μια δύναμη, που στέκεται δίπλα μας στη μοναξιά μας στον κόσμο και θεωρείς πως είναι πολύ αυτό για εμάς;»
Δεν πιστεύω, ότι το Ισραήλ είναι δίπλα σας ενάντια στην Τουρκία. Δεν μπορεί να είναι υπερασπιστής της λύσης και προστάτης της ειρήνης στην Κύπρο το Ισραήλ, το οποίο κατέχει τα παλαιστινιακά εδάφη και τώρα από τη μια επιτίθεται στο Ιράν και από την άλλη στον Λίβανο. Δεν μπορεί να κάνει καλό σε εμάς κάποιος, που κάνει κακό σε άλλους. Μόνο ζημιά θα μας προκαλέσει, όχι όφελος.
Όμως, εξ όσων είδα, η 52χρονη τουρκική κατοχή και η εδραίωση αυτής της διαδικασίας δημιούργησε μια τέτοια απελπισία στην ελληνοκυπριακή κοινότητα, που υπάρχουν κάποιοι, που θεωρούν ευκαιρία απελευθέρωσης από την κατοχή ακόμα και τον πόλεμο, που διεξάγεται τώρα με το Ιράν. Ακόμα δεν είναι γνωστό, ποιά πορεία θα λάβει αυτός ο πόλεμος και πώς θα ολοκληρωθεί. Όμως, όσο και αν διαρκέσει ο πόλεμος, όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα, θα αλλάξουν πολλά. Ίσως να αλλάξουν και στην Κύπρο. Δεν μπορώ να ξέρω τι μπορεί να αλλάξει. Μήπως ο Τραμπ θα κάμψει το πείσμα της Τουρκίας και θα εντάξει την Κύπρο στο ΝΑΤΟ, μήπως θα λυθεί το Κυπριακό κάτω από την ομπρέλα του ΝΑΤΟ, μήπως θα εγκατασταθούν στρατεύματα του ΝΑΤΟ και στις δύο πλευρές στο νησί, μήπως το ΝΑΤΟ θα γίνει απευθείας η εγγυήτρια δύναμη του νησιού; Τα πάντα είναι δυνατά. Άλλωστε μήπως δεν είναι το ΝΑΤΟ και τώρα ο εγγυητής; Η Τουρκία, η Ελλάδα και η Βρετανία. Αλλά μπορεί να προστεθούν η Γερμανία και η Γαλλία. Περιμένετε να δούμε. Να δούμε το τέλος αυτού του πολέμου. Δεν έχω αμφιβολία, ότι ο μνησίκακος Τραμπ θα πάρει εκδίκηση από εκείνους, που δεν τον στήριξαν σε αυτό τον πόλεμο και του γύρισαν την πλάτη. Θα τους τιμωρήσει! Και η Βρετανία είναι μια από τους πρώτους που θα τιμωρηθούν. Δεν του επέτρεψε, να χρησιμοποιήσει τις βάσεις της στην Κύπρο, όπως ήθελε. Όμως, ακόμα δεν τέλειωσε ο πόλεμος. Αν το Ιράν προκαλέσει περισσότερη ζημιά από την παρούσα στις ΗΠΑ και το Ισραήλ και αποκομίσει υπεροχή στον πόλεμο, μπορεί τότε να του παρέχουν στήριξη εκείνοι, που τώρα δεν το στηρίζουν. Άλλωστε, η διεθνής αλληλεγγύη με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ αρχίζει στα Στενά του Χουρμούζ. Ο Τραμπ ζήτησε από όλους, να στείλουν τον στόλο τους στα Στενά του Χουρμούζ. Δεν μπορεί μόνος του, να ανοίξει τα στενά που έκλεισαν.
Κάποιοι Ελληνοκύπριοι, που θέλουν να μετατρέψουν τον πόλεμο σε ευκαιρία, είναι πολύ ικανοποιημένοι από την ελληνική και ευρωπαϊκή παρουσία στο νησί. Αφού ήρθαν, θέλουν να μην ξαναφύγουν. «Μείνετε εδώ», λένε. Μήπως είναι μια ελπίδα απελευθέρωσης από την τουρκική κατοχή; Μήπως τους νοιάζει η κατοχή στο νησί; Μέχρι τώρα δεν είδα κάτι τέτοιο. Όλοι όσοι συσσώρευσαν στρατεύματα στην Κύπρο είναι παιδιά του ΝΑΤΟ. Το ΝΑΤΟ εγκατέστησε τις δικές του δυνάμεις και στις δύο πλευρές της Κύπρου, λόγω του πολέμου στο Ιράν. Την Ευρώπη στον νότο. Και την Τουρκία στον βορρά. Αν το ΝΑΤΟ αποφασίσει να εισέλθει στον πόλεμο, τα τουρκικά και ελληνικά αεροπλάνα θα απογειωθούν «αδελφικά». Θα βομβαρδίσουν μαζί το Ιράν.
Έχουν δίκαιο, όσοι λένε, ότι ο πόλεμος στο Ιράν κλόνισε την εικόνα το ανίκητου, που υπήρχε για τις ΗΠΑ στον κόσμο και τη λύγισε. Αυτό είναι το μόνο πράγμα, που θα μπορούσαμε, να θεωρήσουμε θετικό σε αυτό τον πόλεμο, μέχρι αυτή τη στιγμή. Πήραν λίγο θάρρος εκείνοι, που φοβούνται τη δύναμη των ΗΠΑ και λυγίζουν ακόμα και σε κάποιον, που δεν ξέρει τι κάνει όπως ο Τραμπ. Και όλοι το οφείλουν αυτό στην αντίσταση του Ιράν και στον ηγέτη της Ισπανίας Pedro Sanchez. Με την σταθερή του στάση ο Sanchez πρόσθεσε πολλά στην αντίσταση κατά της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας. Άναψε μια φλόγα, την οποία νοσταλγούσαμε εδώ και χρόνια. Οι ΗΠΑ δεν θα μπορούν να υπαγορεύουν τα πάντα σε όλους, όπως θέλουν από εδώ και στο εξής. Πρέπει να σκέφτονται τα πάντα δύο φορές μετά από τα πυραυλικά πλήγματα, που δέχθηκε το Lincoln, που είναι ένα από τα μεγαλύτερα αεροπλανοφόρα. Βούλιαξαν σε ένα τέλμα όπως εκείνο του Βιετνάμ. Είναι δύσκολο το έργο τους, αν δεν μπορέσουν, να σχηματίσουν τον διεθνή συνασπισμό που θέλουν. Ο Μπους το είχε καταφέρει αυτό κατά την εισβολή στο Ιράκ. Αλλά μετάνιωσαν αργότερα, όσοι συμμετείχαν σε εκείνο τον συνασπισμό. Δεν θέλουν να κάνουν ξανά το ίδιο λάθος.
Όσον αφορά τους Κύπριους, το παράξενο είναι, ότι αγάπησαν τον μιλιταρισμό. Στον βορρά είναι ικανοποιημένοι από τα τουρκικά F-16. Στον νότο από τα ελληνικά F-16. Δεν θα χτυπηθούν μεταξύ τους. Αν θα χτυπηθεί κάποιος, αυτός εμείς θα είμαστε!
