Η συζήτηση γύρω από το diesel αλλάζει κατεύθυνση. Αντί για πιο σύνθετα φίλτρα και καταλύτες, οι επιστήμονες δοκιμάζουν κάτι πιο απλό αλλά και πιο «αντίθετο στη λογική»: την ελεγχόμενη προσθήκη νερού μέσα στο καύσιμο ή στον θάλαμο καύσης.
ΠΡΟΣΟΧΗ: Η βασική ιδέα δεν έχει καμία σχέση με το να ρίξει κάποιος νερό στο ρεζερβουάρ – αυτό καταστρέφει κινητήρα. Εδώ μιλάμε για ειδικά επεξεργασμένα μείγματα, γνωστά ως γαλακτώματα νερού-diesel ή για τεχνολογίες έγχυσης νερού με ακρίβεια.
Στην πράξη, μικροσκοπικά σταγονίδια νερού «δένονται» χημικά με το diesel και ψεκάζονται μαζί στον κινητήρα. Το κρίσιμο σημείο έρχεται τη στιγμή της καύσης. Το νερό εξατμίζεται ακαριαία, δημιουργώντας ένα φαινόμενο μικροεκρήξεων που «σπάνε» το καύσιμο σε πολύ πιο λεπτά σωματίδια.
Αυτό οδηγεί σε δύο βασικές αλλαγές. Πρώτον, η καύση γίνεται πιο ομοιόμορφη και πλήρης. Δεύτερον, οι θερμοκρασίες μέσα στον κύλινδρο πέφτουν αισθητά, επειδή το νερό απορροφά θερμότητα όταν μετατρέπεται σε ατμό.
Και εκεί κρύβεται το μεγάλο όφελος. Οι ρύποι που «καίνε» το diesel στην Ευρώπη –κυρίως τα οξείδια του αζώτου και τα μικροσωματίδια– δημιουργούνται σε υψηλές θερμοκρασίες. Όταν αυτές μειώνονται, οι εκπομπές πέφτουν δραστικά. Σε ορισμένες δοκιμές, οι μειώσεις φτάνουν έως και 60-70%.
Παράλληλα, η καλύτερη διάσπαση του καυσίμου σημαίνει πιο αποδοτική καύση. Σε κάποιες περιπτώσεις καταγράφεται και μικρή βελτίωση στην απόδοση ή στην κατανάλωση, χωρίς να απαιτούνται μεγάλες αλλαγές στον κινητήρα.
Το ενδιαφέρον είναι ότι η ιδέα δεν είναι καινούργια. Η έγχυση νερού χρησιμοποιήθηκε ήδη από τη δεκαετία του 1940 σε αεροσκάφη και αργότερα σε βελτιωμένους κινητήρες, κυρίως για μείωση θερμοκρασιών και αύξηση απόδοσης.
Ωστόσο, το μεγάλο εμπόδιο παραμένει τεχνικό. Το νερό και το diesel δεν «θέλουν» να αναμειχθούν. Χωρίς ειδικούς σταθεροποιητές, διαχωρίζονται και προκαλούν προβλήματα. Γι’ αυτό και η τεχνολογία βρίσκεται ακόμη σε φάση εξέλιξης και δεν έχει περάσει μαζικά στην παραγωγή.
Εδώ βρίσκεται και η ουσία της υπόθεσης. Δεν πρόκειται για ένα «κόλπο» που μπορεί να κάνει ο οδηγός μόνος του, αλλά για μια πιθανή τεχνολογία που προσπαθεί να κρατήσει ζωντανό το diesel σε μια εποχή αυστηρών κανονισμών και πίεσης από την Ευρώπη.
Η πραγματική ανατροπή είναι αλλού. Το νερό, που θεωρούνταν ο μεγαλύτερος εχθρός του πετρελαίου, μπορεί τελικά να γίνει το τελευταίο του χαρτί. Και αυτό αλλάζει όλη τη συζήτηση γύρω από το μέλλον των diesel.
