Σε μια από τις τελευταίες της συνεντεύξεις, η Αλίκη Βουγιουκλάκη είχε προχωρήσει σε μια βαθιά προσωπική εξομολόγηση, εκφράζοντας την πεποίθηση ότι η πραγματική αποτίμηση της πορείας της θα γινόταν μετά τον θάνατό της. Τα λόγια της παρουσιάστηκαν εκ νέου μέσα από ηχητικό ντοκουμέντο σε τηλεοπτική εκπομπή.
«Ίσως τότε να ειπωθούν τα πιο ουσιαστικά»
Στο ηχητικό ντοκουμέντο που προβλήθηκε στην εκπομπή «Αλήθειες με τη Ζήνα» την Παρασκευή 19 Ιουνίου, η αείμνηστη ηθοποιός, σε συνέντευξη στον δημοσιογράφο Παναγιώτη Φύτρα, ακούγεται να μιλά για τον τρόπο με τον οποίο θεωρούσε ότι θα κρινόταν η πορεία της.
«Έχουν να ειπωθούν, να γραφτούν, πολλά κι όταν εγώ δεν θα υπάρχω πια. Κι ίσως τότε να γραφτούν τα σημαντικότερα και να ειπωθούν τα πιο ουσιαστικά», ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας: «Να είμαστε ρεαλιστές και να βλέπουμε τη ζωή όπως είναι και όπως συνεχίζεται όταν εμείς φεύγουμε απ’ τη ζωή».
Ο παραλληλισμός με τη Μέριλιν Μονρόε
Στην ίδια συνέντευξη, η Αλίκη Βουγιουκλάκη είχε κάνει αναφορά στη Μέριλιν Μονρόε, σημειώνοντας ότι τα λόγια της δεν έκρυβαν πικρία.
«Και δείτε τι γίνεται με τη Μέριλιν Μονρόε. Πόσες εκδόσεις βιβλίων έχουν γίνει, πώς έχουν γραφτεί, πόσα έχουν ειπωθεί. Πιστεύω ότι θα γίνει το ίδιο με την Αλίκη Βουγιουκλάκη», είχε πει, προσθέτοντας: «Δεν έχει πίκρα αυτό που λέω. Όχι ίσα ίσα, με ικανοποιεί».
«Δεν έστησα ποτέ έναν μύθο»
Η ηθοποιός είχε επίσης αναφερθεί στον τρόπο με τον οποίο διαμορφώθηκε η δημόσια εικόνα της, υπογραμμίζοντας ότι δεν επιδίωξε ποτέ να δημιουργήσει έναν «μύθο».
«Ποτέ δεν πήγα να στήσω έναν μύθο. Ο μύθος άμα είναι στημένος καταρρέει. Αυτός δημιουργείται μέσα από την αλήθεια», είχε αναφέρει, τονίζοντας ότι η πορεία της ήταν αυθεντική.
Παράλληλα, είχε παραδεχθεί ότι στη διάρκεια της καριέρας της ενδέχεται να έχασε στιγμές της προσωπικής ζωής: «Μπορεί να έχω ξεχάσει να ζήσω… με την έννοια την ουσιαστική, να ζήσω απλά, μικρές χαρές και ανθρώπινες λύπες».
Η σχέση της με το κοινό
Κλείνοντας τη συνέντευξή της, είχε αναφερθεί στη σχέση της με τον ελληνικό λαό, σημειώνοντας πως η πορεία της υπήρξε έντονη και απαιτητική.
«Όλα σε μένα είναι συγκλονιστικά, συνταρακτικά, μεγάλα, εκκωφαντικά. Τόσο που δεν μπορώ πολλές φορές να τα αντέξω», είχε πει, προσθέτοντας ότι αν οι άνθρωποι είχαν μεγαλύτερη ευθύνη απέναντι στο κοινό, «θα είμαστε σίγουρα η πιο ευτυχισμένη χώρα».
