Σε δημόσια παρέμβαση με τη μορφή ανοιχτής επιστολής προχώρησαν Κύπριοι πολίτες, απευθυνόμενοι προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Νίκο Χριστοδουλίδη, με αφορμή τις εξελίξεις γύρω από την υπόθεση του τέως Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού.
Όπως επισημαίνεται στην επιστολή, η συγκεκριμένη υπόθεση φέρεται να έχει υπερβεί τα στενά όρια μιας εσωτερικής εκκλησιαστικής διαδικασίας και να λαμβάνει πλέον διαστάσεις ευρύτερου δημόσιου ενδιαφέροντος, με άμεσες προεκτάσεις στο κράτος δικαίου και την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Οι συντάκτες της επιστολής εκφράζουν έντονη ανησυχία για καταγγελίες που, όπως αναφέρουν, κάνουν λόγο για ελλιπείς εγγυήσεις δίκαιης διαδικασίας, περιορισμό του δικαιώματος υπεράσπισης, καθώς και φαινόμενα πίεσης και εκφοβισμού.
Παράλληλα, γίνεται λόγος για πιθανές προσπάθειες αποτροπής προσφυγής στη δικαιοσύνη, στοιχείο που,αν επιβεβαιωθεί, εγείρει σοβαρά ζητήματα θεσμικής εκτροπής.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στο ζήτημα της συγκέντρωσης εξουσιών, με την επιστολή να υπογραμμίζει ότι σε κάθε δημοκρατικό σύστημα θεωρείται ασύμβατο το ίδιο πρόσωπο ή μηχανισμός να συγκεντρώνει ρόλους όπως του καταγγέλλοντος, του κατήγορου και του τελικού κριτή.
Μια τέτοια πρακτική, σημειώνεται, θέτει υπό αμφισβήτηση την αρχή της αμεροληψίας.
Επιπλέον, γίνεται αναφορά σε καταγγελλόμενες απειλές για αυστηρότερες ποινές σε περίπτωση προσφυγής σε πολιτικά ή ευρωπαϊκά δικαστήρια, καθώς και σε περιστατικά στοχοποίησης όσων εκφράζουν αντίθετη άποψη.
Οι πρακτικές αυτές χαρακτηρίζονται ως ενδεχόμενα φαινόμενα εκφοβισμού, τα οποία δεν συνάδουν με τις αρχές μιας ευρωπαϊκής δημοκρατίας.
Οι πολίτες καλούν τον Πρόεδρο να διασφαλίσει την πλήρη και ανεπηρέαστη διερεύνηση της υπόθεσης, να εξεταστούν σε βάθος όλες οι σχετικές καταγγελίες και να καταστεί σαφές ότι κανείς δεν βρίσκεται υπεράνω του νόμου.
Ταυτόχρονα, τονίζεται η ανάγκη προστασίας του δικαιώματος κάθε πολίτη και κληρικού για ελεύθερη προσφυγή στη δικαιοσύνη χωρίς φόβο ή συνέπειες.
Η επιστολή καταλήγει με την επισήμανση ότι η απουσία θεσμικής αντίδρασης ενδέχεται να πλήξει την εμπιστοσύνη των πολιτών προς το κράτος, υπογραμμίζοντας ότι η δημοκρατία δεν μπορεί να λειτουργεί υπό καθεστώς φόβου ή σιωπής.
