Μήνυμα συνέχισης του αγώνα για επανένωση της Κύπρου και διατήρησης άσβεστης της μνήμης των ηρώων έστειλε ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος Κωνσταντίνος Λετυμπιώτης, μιλώντας στο Εθνικό Μνημόσυνο των πέντε ηρώων της Κοινότητας Λετύμπου.
Την αταλάντευτη προσήλωση της Κυβέρνησης στον στόχο μιας ελεύθερης και επανενωμένης Κύπρου, χωρίς κατοχικά στρατεύματα, αναχρονιστικές εγγυήσεις και επεμβατικά δικαιώματα, επανέλαβε την Κυριακή ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος Κωνσταντίνος Λετυμπιώτης, κατά τον επιμνημόσυνο λόγο του στο Εθνικό Μνημόσυνο των πέντε ηρώων της Λετύμπου.
Ο κ. Λετυμπιώτης, εκπροσωπώντας τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και την Κυβέρνηση, υπογράμμισε ότι η θυσία των πέντε ηρώων αποτελεί «πρόσταγμα εγρήγορσης και πυξίδα ενότητας», σημειώνοντας πως η ελευθερία και η δικαιοσύνη απαιτούν εθνική ομοψυχία, καθαρό προσανατολισμό, σχέδιο και ακατάπαυστη προσπάθεια. Αναφερόμενος στις εξελίξεις στο Κυπριακό, τόνισε ότι από την πρώτη ημέρα ανάληψης των καθηκόντων του ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έθεσε την επανεκκίνηση της διαπραγματευτικής διαδικασίας ως ύψιστη εθνική προτεραιότητα.
Όπως ανέφερε, η προσπάθεια αυτή απέδωσε συγκεκριμένα αποτελέσματα, μεταξύ των οποίων τον διορισμό Προσωπικής Απεσταλμένης, τις διευρυμένες συναντήσεις στη Γενεύη και στη Νέα Υόρκη, την προσωπική εμπλοκή του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών και, ύστερα από δεκαέξι χρόνια, την επίσκεψή του στην Κύπρο.
Ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος σημείωσε ακόμη ότι η πρόθεση του Γενικού Γραμματέα για σύγκληση νέας διευρυμένης διάσκεψης δημιουργεί πλέον, όπως είπε, «σαφή προοπτική επιστροφής στην ουσία του Κυπριακού». «Ο χρόνος δεν νομιμοποιεί τα τετελεσμένα της εισβολής» Ο κ. Λετυμπιώτης ξεκαθάρισε ότι η νέα κινητικότητα έχει συγκεκριμένη πολιτική βάση, με αφετηρία τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας, το συμφωνημένο πλαίσιο και το διαπραγματευτικό κεκτημένο μέχρι το Κραν Μοντανά.
«Ο χρόνος δεν νομιμοποιεί τα τετελεσμένα της εισβολής ούτε πρόκειται να συγκαλύψει την επιδίωξη της διχοτόμησης», ανέφερε χαρακτηριστικά. Παράλληλα, υπογράμμισε τη σημασία της ενεργότερης εμπλοκής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην προσπάθεια των Ηνωμένων Εθνών, σημειώνοντας ότι τα Συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, η σύνδεση των ευρωτουρκικών σχέσεων με την πρόοδο στο Κυπριακό και ο διορισμός του Ραφαέλε Φίττο δημιουργούν, όπως είπε, «ένα νέο πολιτικό δεδομένο».
«Η ευρωπαϊκή προοπτική και η διαιώνιση της κατοχής είναι πολιτικά ασύμβατες», τόνισε, υπογραμμίζοντας ότι όποιος επιδιώκει ουσιαστική αναβάθμιση των σχέσεών του με την Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει να αποδεικνύει έμπρακτα τον σεβασμό του στο διεθνές και ευρωπαϊκό δίκαιο, πρωτίστως στην Κύπρο, ως πλήρες κράτος μέλος της ΕΕ.
Ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος ανέφερε παράλληλα ότι η Κυπριακή Δημοκρατία ενισχύεται διπλωματικά, οικονομικά και αμυντικά, με στόχο την ενδυνάμωση της διαπραγματευτικής της ισχύος και την άσκηση ενεργητικής εξωτερικής πολιτικής. «Προσερχόμαστε σε κάθε προσπάθεια με ειλικρινή βούληση για λύση και με αταλάντευτη προσήλωση στις αρχές μας», σημείωσε, επαναλαμβάνοντας ως στόχο «μια ελεύθερη και επανενωμένη Κύπρο, χωρίς κατοχικά στρατεύματα, αναχρονιστικές εγγυήσεις και επεμβατικά δικαιώματα».
Οι πέντε ήρωες της Λετύμπου Στο επίκεντρο του λόγου του κ. Λετυμπιώτη βρέθηκαν οι πέντε άνθρωποι που συνδέθηκαν με τρεις κρίσιμες περιόδους της νεότερης κυπριακής Ιστορίας: ο Παναγιώτης Δημητρίου, ο Ανδρέας Χρυσοστόμου, ο Ανδρέας Λάρδος, ο Ανδρέας Μιχαήλ και ο Σωτήρης Μαραθεύτης. «Η Λετύμπου πρόσφερε παιδιά της σε τρεις κρίσιμες καμπές της νεότερης κυπριακής Ιστορίας: στα Οκτωβριανά του 1931, στις αιματηρές μάχες της Τηλλυρίας το 1964 και στον αγώνα για την υπεράσπιση της Κυπριακής Δημοκρατίας το 1974», ανέφερε.
Όπως σημείωσε, τρεις γενιές διαμόρφωσαν «μία αδιάσπαστη αλυσίδα τιμής», αποδεικνύοντας ότι ο πατριωτισμός αποκτά αξία όταν μετατρέπεται σε συνείδηση, προσφορά και προσωπική ευθύνη. Ο πρώτος από τους πέντε, ο Παναγιώτης Δημητρίου, γεννήθηκε στη Λετύμπου το 1906 και σκοτώθηκε στις 24 Οκτωβρίου 1931, όταν, σε ηλικία μόλις 25 ετών, συμμετείχε στην αντίσταση πολιτών έξω από τη Μητρόπολη Λεμεσού, κατά την προσπάθεια παρεμπόδισης της σύλληψης του τότε Μητροπολίτη Κιτίου Νικόδημου Μυλωνά.
Ο Παναγιώτης χτυπήθηκε από αγγλική σφαίρα και ο θάνατός του συγκλόνισε την Κύπρο. Η θυσία στην Τηλλυρία Τρεις από τους ήρωες της Λετύμπου συνδέθηκαν με τις μάχες της Τηλλυρίας το 1964. Ο Ανδρέας Χρυσοστόμου, 34 ετών, μηχανικός και πατέρας δύο παιδιών, υπηρέτησε στην Υγειονομική Μονάδα και στη Διμοιρία Υγειονομικού, προσφέροντας περίθαλψη στους τραυματίες.
Στις 8 Αυγούστου 1964 έχασε τη ζωή του στο νοσοκομείο του Παχυάμμου, κατά τον σφοδρό βομβαρδισμό της περιοχής. Ο Ανδρέας Λάρδος, δάσκαλος και πατέρας δύο μικρών παιδιών, κατατάχθηκε εθελοντικά στην Εθνική Φρουρά και υπηρέτησε ως τραυματιοφορέας στον Λόχο Πολεμίου. Επέστρεψε στο νοσοκομείο του Παχυάμμου για να προσφέρει βοήθεια μετά τους βομβαρδισμούς και τραυματίστηκε θανάσιμα από βόμβα. Όπως ανέφερε ο κ. Λετυμπιώτης, ακόμη και όταν η κατάστασή του ήταν κρίσιμη, ζητούσε από τους γιατρούς να περιθάλψουν πρώτα τους άλλους τραυματίες.
Ο Ανδρέας Μιχαήλ, γεννημένος το 1940, είχε συμμετάσχει στον αγώνα της ΕΟΚΑ και ακολούθως κατατάχθηκε στον Κυπριακό Στρατό. Παρά το γεγονός ότι βρισκόταν σε άδεια όταν ξέσπασαν οι μάχες της Τηλλυρίας, επέστρεψε με δική του πρωτοβουλία στο μέτωπο και εντάχθηκε στον Λόχο Πολεμίου. Έχασε τη ζωή του κατά τις τουρκικές αεροπορικές επιδρομές και τις επιθέσεις με ναπάλμ.
Ο Σωτήρης Μαραθεύτης και το δράμα των αγνοουμένων Η τελευταία από τις πέντε ιστορίες θυσίας αφορά τον Σωτήρη Μαραθεύτη, ο οποίος πολέμησε κατά την τουρκική εισβολή του 1974. Νέος με αγάπη για τα γράμματα και την τέχνη, ονειρευόταν να σπουδάσει Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ως Έφεδρος Ανθυπολοχαγός, συμμετείχε στις επιχειρήσεις από την πρώτη στιγμή. Κατά τη δεύτερη φάση της εισβολής βρέθηκε στο πλευρό του Ταγματάρχη Τάσου Μάρκου. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες συμπολεμιστών του, τραυματίστηκε, αλλά επέλεξε να παραμείνει στη θέση του, προκειμένου να καλύψει την υποχώρηση των συναγωνιστών του. Από τις 14 Αυγούστου 1974 το όνομά του βρίσκεται στον κατάλογο των αγνοουμένων της κυπριακής τραγωδίας. Ο κ. Λετυμπιώτης στάθηκε ιδιαίτερα στο δράμα των οικογενειών των αγνοουμένων, χαρακτηρίζοντας την απουσία τους «ένα πένθος χωρίς βεβαιότητα» και «μια πληγή που δεν μπορεί να γίνει ουλή». «Η μνήμη των ηρώων επιβάλλει ευθύνη» Ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος συνέδεσε την τιμή προς τους πέντε ήρωες με την ανάγκη ιστορικής αυτογνωσίας.
«Ο διχασμός και το πραξικόπημα προετοίμασαν την καταστροφή. Η Τουρκία εισέβαλε και εξακολουθεί, πενήντα δύο χρόνια μετά, να κατέχει παράνομα ευρωπαϊκό έδαφος», ανέφερε, υπογραμμίζοντας ότι η ακρίβεια της ιστορικής αλήθειας αποτελεί πράξη εθνικής ευθύνης.
Κλείνοντας, ο κ. Λετυμπιώτης τόνισε ότι μπροστά στους πέντε ήρωες «τα πολλά λόγια περισσεύουν» και ότι απομένει «το χρέος, αμείλικτο και καθαρό»: η διατήρηση της μνήμης, η υπεράσπιση της Κυπριακής Δημοκρατίας και η συνέχιση του αγώνα για δικαίωση. «Η Λετύμπου προσέφερε στην πατρίδα πέντε παιδιά της. Η δική μας γενιά οφείλει να παραδώσει στα παιδιά που έρχονται μια πατρίδα αντάξια της θυσίας τους: ελεύθερη, ενωμένη και απαλλαγμένη από την κατοχή», ανέφερε.
Και ολοκλήρωσε τον επιμνημόσυνο λόγο του με τη δέσμευση ότι ο αγώνας θα συνεχιστεί «ως την τελική δικαίωση» και με στόχο «την απελευθέρωση και την επανένωση» της Κύπρου.
Μετά το πέρας του μνημοσύνου ακολούθησε κατάθεση στεφάνων.
