Το ακούς χωρίς να εκφέρεται ξεκάθαρα. Είναι αυτό που λένε διάφοροι -αν όχι όλοι- πολιτικοί και «παράγοντες» του δημόσιου βίου. Είναι τρεις λέξεις: «Απαξίωση της πολιτικής». Τρεις λέξεις, οι οποίες μπορούν να αντικατασταθούν με μόνο μία. «ΜΗΔΕΝΙΣΜΟΣ». Από πάνω μέχρι κάτω, από τα κόμματα, την πολιτική, την κοινωνία, τις σχέσεις, όλα γενικά έχουν μολυνθεί από αυτή τη φοβερή λέξη. Μηδενισμός.
Αν θέλαμε να είμαστε πιο... λόγιοι, θα χρησιμοποιούσαμε το: ο σώζων εαυτόν σωθήτω! Μου το επιβεβαίωσαν με άλλο τρόπο, γνωστοί μου κοινωνιολόγοι και ειδικοί στην ψυχοθεραπεία: «Όλα διαλύονται σιγά σιγά, καμιά εμπιστοσύνη από κανένα σε κανέναν». Μηδενισμός, λοιπόν. Μια λέξη που υπονομεύει την καθημερινότητά μας χωρίς να την υποπτευόμαστε καθόλου. Χρειάζονται επεξηγήσεις και αναλύσεις. Ποιος ακούει και ποιος ενδιαφέρεται… Να ένας, που ονομάζεται Γιώργος Τασούδης, και γράφει στο ελλαδικό σάιτ «antifono.gr». Ωραία και εύστοχα κείμενα για όποιον έχει το κουράγιο να ασχοληθεί με τον εαυτό του και την κοινωνία. Με τίτλο: «Μηδενιστές όλου του κόσμου, ενωθείτε!», ο συγγραφέας είναι κατατοπιστικός και εύστοχος: Δίνω μόνο τρεις αξιοπρόσεκτες παραγράφους του κειμένου του:
1. Συνηθίζουμε να αντιμετωπίζουμε τον μηδενισμό ως μία ακόμη φιλοσοφική σχολή, ως ένα πνευματικό ρεύμα ανάμεσα σε πολλά άλλα. Στην πραγματικότητα, όμως, ο μηδενισμός δεν είναι πρωτίστως θεωρία. Είναι κατάσταση. Είναι η πνευματική ατμόσφαιρα μέσα στην οποία αναπνέει ο σύγχρονος άνθρωπος. Είναι η βαθμιαία απώλεια του νοήματος, η αποσύνδεση της ανθρώπινης ύπαρξης από κάθε σταθερό σημείο αναφοράς που να υπερβαίνει το άτομο και τις επιθυμίες του.
2. Υπό αυτή την έννοια, ο μηδενισμός δεν αποτελεί αποκλειστικό γνώρισμα μιας συγκεκριμένης πολιτικής ιδεολογίας, οικονομικής θεωρίας ή φιλοσοφικής παράταξης. Αντιθέτως, λειτουργεί ως υπόγειο ρεύμα που διαπερνά αντιμαχόμενα μεταξύ τους συστήματα σκέψης και εξουσίας. Διαφορετικές ιδεολογίες μπορεί να συγκρούονται λυσσαλέα μεταξύ τους, συχνά όμως συμμερίζονται την ίδια θεμελιώδη παραδοχή: ότι ο άνθρωπος μπορεί να νοηθεί επαρκώς χωρίς αναφορά σε μια υπερβατική αλήθεια, χωρίς μεταφυσικό προορισμό, χωρίς οντολογικό βάθος.
3. Η ιστορία των τελευταίων αιώνων αποδεικνύει ότι πίσω από τις μεγάλες ιδεολογικές συγκρούσεις κρύβεται μια κοινή ανθρωπολογική μετατόπιση. Ο άνθρωπος παύει να γίνεται αντιληπτός ως πρόσωπο και μετατρέπεται σταδιακά σε άτομο, σε βιολογική μονάδα, σε παραγωγικό συντελεστή, σε καταναλωτή, σε ψηφιακό δεδομένο ή σε αντικείμενο τεχνικής διαχείρισης. Εδώ ακριβώς βρίσκεται η ουσία του μηδενισμού: στη λήθη του προσώπου. Όχι μόνο του προσώπου του άλλου, αλλά και του δικού μας.
***
Αν, λοιπόν, αισθάνεστε ότι κανείς δεν ενδιαφέρεται παρά μόνο για τον εαυτό του, αν ακόμα κι εσείς τον αντιγράφετε ανυποψίαστα, τότε είμαστε όλοι πλανήτες στη σφαίρα του μηδενισμού που απειλεί να μάς καταπιεί όλους μαζί. Προβληματιστείτε όσο είναι καιρός. Είμαστε μηδενιστές ή όχι…
