Με στόχο να αναδειχθεί για τουριστικούς σκοπούς το φυσικό και πολιτιστικό της απόθεμα, η Ξυλοφάγου εντάχθηκε πρόσφατα στην Εταιρεία Τουριστικής Ανάπτυξης και Προβολής (ΕΤΑΠ) Λάρνακας. Πρόκειται για κοινότητα που χαρακτηρίζεται από την ΕΤΑΠ ως «ένα από τα πιο αυθεντικά και ανεξερεύνητα διαμάντια της επαρχίας Λάρνακας», καθότι, όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση, ο επισκέπτης έρχεται σε άμεση επαφή με την «αληθινή Κύπρο», δηλαδή με αυθεντικά τοπία, απέραντους αγρούς, πατατοφυτείες και κατοίκους που συνεχίζουν να εκπροσωπούν τη γνήσια κυπριακή φιλοξενία.
Συγκεκριμένα, γίνεται αναφορά στην άγρια ακτογραμμή της Ξυλοφάγου, η οποία είναι βραχώδης και ακατέργαστη, με επιβλητικό χαρακτήρα, έχοντας νερά που είναι εφάμιλλα των θαλάσσιων τοπίων του Ακάμα και των ελληνικών νησιών. Λόγω της περιορισμένης πρόσβασης από τη στεριά, η εξερεύνηση της περιοχής γίνεται με ψαρόβαρκες από το παρακείμενο αλιευτικό καταφύγιο ή με κανό, προσφέροντας την ευκαιρία για ανακάλυψη μικρών, κρυφών όρμων, ιδανικών για κολύμπι.
Περαιτέρω, η υποθαλάσσια μορφολογία της περιοχής, με τους βραχώδεις σχηματισμούς και την πλούσια θαλάσσια βιοποικιλότητα, προσφέρει εξαιρετικές ευκαιρίες για καταδύσεις, ακόμη και για αρχάριους δύτες. Η παράκτια ζώνη της Ξυλοφάγου φιλοξενεί έναν εντυπωσιακό αριθμό θαλάσσιων σπηλιών, οι οποίες είναι προσβάσιμες μόνο από τη θάλασσα. Ξεχωρίζει το «Σπήλαιο των Αγίων Σαράντα», σε μια τοποθεσία όπου ο γκρεμός καταλήγει απότομα στη θάλασσα, στο οποίο έχουν εντοπιστεί απολιθωμένα οστά ιπποπόταμων. Εξίσου εντυπωσιακός είναι ο «Σπήλιος της Εγγλεζούς», όπου επίσης έχουν βρεθεί απολιθώματα, τα οποία εντόπισε το 1903 η Αγγλίδα παλαιοντολόγος Dorothy Bate (εξ ου και η ονομασία του σπηλαίου).
Λίγοι είναι αυτοί που γνωρίζουν πως στην περιοχή της Ξυλοφάγου υπάρχει και σπήλαιο με σταλακτίτες και σταλαγμίτες. Πρόκειται για τον «Μαυρόσπηλιο», όπου υπάρχει ένα σπάνιο και συνάμα εντυπωσιακό φυσικό φαινόμενο, το οποίο όμως είναι προσβάσιμο μόνο σε δύτες, διότι η είσοδός του είναι τρία μέτρα κάτω από τη θάλασσα.
