Στα 79 του χρόνια έφυγε από τη ζωή ο Μιχάλης Μόσιος, ο ηθοποιός που αγαπήθηκε ιδιαίτερα από το κοινό μέσα από τον ρόλο του «Ταμτάκου».
Την είδηση του θανάτου του γνωστοποίησε ο γιος του, με μια ιδιαίτερα συγκινητική ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Με λόγια γεμάτα πόνο, αποχαιρέτησε τον πατέρα του, κάνοντας λόγο για έναν άνθρωπο τίμιο, ευαίσθητο και αξιοπρεπή, που κατάφερε, παρά τις δυσκολίες της ζωής του, να χαρίσει γέλιο και να αγαπηθεί από τον κόσμο.
Στην ανάρτησή του, ο γιος του αναφέρθηκε και στον αδελφό του ηθοποιού, Στάθη, με τον οποίο ο Μιχάλης Μόσιος είχε μοιραστεί πολλά πριν ακόμη γνωρίσει την επιτυχία. Όπως έγραψε, η απώλεια του αδελφού του ήταν από τις στιγμές που τον είχαν συγκλονίσει βαθιά.
Ο ίδιος αποχαιρέτησε τον πατέρα του με στίχους από τραγούδι που είχε γράψει για τον φόβο της απώλειάς του, γράφοντας χαρακτηριστικά: «Δεν ξέρω πώς θα το αντέξω άμα σε χάσω μπαμπά. Θ’ αφήσω τα κλειδιά μου απ’ έξω, μήπως και μπεις ξανά. Αντίο, πατέρα μου».
Ο Μιχάλης Μόσιος γεννήθηκε στις 10 Μαρτίου 1947 και καταγόταν από τη Στενήμαχο Ημαθίας. Τα πρώτα του βήματα στο θέατρο τα έκανε στη Θεσσαλονίκη, στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, όπου συμμετείχε σε σημαντικές παραστάσεις αρχαίων Ελλήνων και ξένων συγγραφέων.
Την περίοδο 1969-1972 έλαβε μέρος σε έργα όπως ο «Πλούτος» και οι «Βάτραχοι» του Αριστοφάνη, ο «Αγαμέμνων» του Αισχύλου, η «Αντιγόνη» του Σοφοκλή, ο «Μάκβεθ» και το «Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας» του Σαίξπηρ, καθώς και σε παραστάσεις βασισμένες σε έργα του Γκαίτε, του Στρίντμπεργκ, του Κορνάρου, του Μάτεσι και του Ξενόπουλου.
Στη συνέχεια μετακόμισε στην Αθήνα, όπου συνέχισε την πορεία του στο θέατρο και τον κινηματογράφο. Το 1972 εμφανίστηκε στην ταινία «Αν ήμουν πλούσιος», σε σκηνοθεσία Στέλιου Τατασόπουλου, ενώ την ίδια χρονιά συμμετείχε στη θεατρική παράσταση «Ριχάρδος Γ’» με τον Δημήτρη Χορν στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιώς.
Ακολούθησαν εμφανίσεις σε παραστάσεις όπως «Τα Πατατάκια», «Θέλω Έρωτα Όχι Πόλεμο» και «Ο Σεΐχης της Καβάλας» με τη Ρένα Βλαχοπούλου. Τα επόμενα χρόνια συνεργάστηκε ξανά με σημαντικά ονόματα του ελληνικού θεάτρου, ενώ συμμετείχε σε παραστάσεις που άφησαν το αποτύπωμά τους στη μεταπολιτευτική θεατρική σκηνή, όπως «Παπαδόπουλος και Σία» και «Η Χαρτοπαίχτρα».
