Η βία στα σχολεία είναι κάθε άλλο παρά ένα καινούργιο φαινόμενο - παιδιά διαφόρων ηλικιών κάνουν τους νταήδες σε άλλα, με τη χρήση λεκτικής, ψυχολογικής, σωματικής, συναισθηματικής ή και πνευματικής βίας. Ωστόσο, το τελευταίο διάστημα παρατηρείται μια ανεξήγητη έξαρση αυτού του φαινομένου, με κάποιους να επιρρίπτουν ευθύνες στην οικογένεια και τους φίλους, και κάποιους άλλους στην τεχνολογία/έξυπνο κινητό, που αποξενώνει τα παιδιά από το κοινωνικό σύνολο – για παράδειγμα η κοινωνικοποίηση των παιδιών γίνεται, πλέον, μέσω οθόνης, όπως είναι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Για το θέμα, μίλησαν στο politis.com.cy, ο αντιπρόεδρος τής ΟΕΛΜΕΚ, Ανδρέας Μαυράτσας, και η κοινωνιολόγος, Αλεξία Σακαδάκη.
Γονείς και social media
Στους γονείς επέρριψε το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για τη βίαιη συμπεριφορά των παιδιών ο Ανδρέας Μαυράτσας, εκπαιδευτικός, αντιπρόεδρος της οργάνωσης των καθηγητών μέσης εκπαίδευσης. Αρκετά παιδιά, σημείωσε, νιώθουν παραμελημένα από τους γονείς τους, καθώς δεν εισπράττουν από αυτούς την απαιτούμενη σημασία. Αποτέλεσμα αυτού να σπεύδουν να πάρουν τη σημασία που χρειάζονται από τον σχολικό χώρο. «Το σχολείο είναι ο χώρος ο οποίος τους δίνει τη δυνατότητα να νιώσουν σημαντικοί και να λάβουν την αναγνώριση που χρειάζονται. Η μέθοδος που χρησιμοποιούν είναι η άσκηση βίας σε άλλα παιδιά» ανέφερε, προσθέτοντας ότι σημαντικό παράγοντα διαδραματίζει και η έλλειψη επικοινωνίας και διαλόγου με τους γονείς. «Πολλοί γονείς είναι πολυάσχολοι, δουλεύουν πολλές ώρες, με αποτέλεσμα να αδιαφορούν -έστω και άθελά τους- για τα παιδιά τους» συμπλήρωσε.
Αρνούνται να δουν την αλήθεια
Επεσήμανε δε, πως σημαντικό ρόλο διαδραματίζει και η λανθασμένη εντύπωση, που έχουν οι γονείς για τα παιδιά τους. Δηλαδή, σε πολλές περιπτώσεις αρνούνται να πιστέψουν ή να παραδεχθούν ότι το παιδί τους προέβη σε μια βίαιη πράξη και συχνά τείνουν να τη δικαιολογούν βρίσκοντας προφάσεις. Αυτή η ασπίδα που δημιουργούν γύρω από το παιδί, σύμφωνα με τον κ. Μαυράτσα, είναι κάθε άλλο παρά βοηθητική. «Η υπεράσπιση και η υπερπροστασία το κάνουν να νιώθει ότι έπραξε το σωστό ή ακόμη και πως σε όποια κακόβουλη ενέργεια προβεί στο μέλλον θα έχει τη στήριξη των γονιών του» εξήγησε. Ο κ. Μαυράτσας αναφέρθηκε και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τα οποία θεωρεί ότι διαδραματίζουν επίσης σημαντικό ρόλο στην έξαρση της βίας. Πλέον, τόνισε, από μικρή ηλικία έρχονται σε επαφή με περιεχόμενο το οποίο δεν φιλτράρεται από τους γονείς. Επηρεάζονται και μιμούνται, συνέχισε, από κακό λεξιλόγιο και μουσικές που περιέχουν βίαιες εκφράσεις.
Ανασφάλεια και μοναξιά
Στη σχέση μεταξύ γονιών και παιδιού εστίασε και η κοινωνιολόγος, Αλεξία Σακαδάκη, η οποία θεωρεί πως οι γονείς διαδραματίζουν την υπ’ αριθμόν ένα αιτία της δημιουργίας μιας βίαιης συμπεριφοράς. Όπως εξήγησε, πολλά παιδιά νιώθουν ότι δεν είναι αποδεκτά από τον οικογενειακό τους περίγυρο, με αποτέλεσμα να νιώθουν ανασφάλεια και να βιώνουν μοναξιά. Αυτά τα παιδιά, υπογράμμισε, βιώνουν αρνητικά συναισθήματα και αναπτύσσουν βίαιη συμπεριφορά απέναντι σε άλλα παιδιά, τα οποία θεωρούν πιο αδύναμα. Σύμφωνα με την κα Σακαδάκη, «η μοναξιά δημιουργεί και θυμό, ο οποίος στις πλείστες περιπτώσεις εκφράζεται με βία». Τέλος, η κοινωνιολόγος ανέφερε πως λόγω της ανασφάλειας και της αβεβαιότητας που υπάρχει γενικότερα στην κοινωνία, από τα σοβαρά οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι -εργασιακά θέματα, χαμηλές απολαβές, αυξήσεις τιμών- προκαλείται ένταση στο οικογενειακό περιβάλλον, την οποία αφουγκράζονται τα παιδιά και οδηγούνται πιο εύκολα στη βία.
