Ιδεολογικά και πολιτικά ομιλούντες πόσο εύκολο είναι για το ΑΚΕΛ να ψηφίσει Νικόλα Παπαδόπουλο για την προεδρία της Βουλής; Μια τέτοια κίνηση είναι εξαιρετικά δύσκολη για το ΑΚΕΛ, όχι όμως αδύνατη αν η ηγεσία του κόμματος κρίνει ότι εξυπηρετεί έναν μεγαλύτερο στρατηγικό στόχο. Το βασικό πρόβλημα είναι ότι το ΔΗΚΟ παραμένει ο βασικός κυβερνητικός εταίρος του Νίκου Χριστοδουλίδη και όλα δείχνουν πως, εκτός συγκλονιστικού απροόπτου, θα βρεθεί ξανά στο ίδιο ή σε παρόμοιο δεξιό στρατόπεδο στις Προεδρικές του 2028. Για το ΑΚΕΛ αυτό δημιουργεί μια έντονη πολιτική και επικοινωνιακή αντίφαση: πώς μπορεί να δώσει τη δεύτερη τη τάξει πολιτειακή θέση στον πρόεδρο ενός κόμματος που στηρίζει –και πιθανότατα θα συνεχίσει να στηρίζει– μια κυβέρνηση την οποία το ίδιο πολεμά καθημερινά; Υπάρχουν και βαθύτερα ιδεολογικά και ιστορικά φορτία. Το ΑΚΕΛ και το ΔΗΚΟ έχουν συνεργαστεί στο παρελθόν, όμως η σχέση τους τα τελευταία χρόνια χαρακτηρίζεται από αμοιβαία καχυποψία, ειδικά μετά τις Προεδρικές του 2023 και τη στάση του ΔΗΚΟ σε κρίσιμα ζητήματα διακυβέρνησης και οικονομίας. Το ίδιο το ΑΚΕΛ αποκλείει συνεργασία με κόμματα που θεωρεί μέρος του «συστήματος εξουσίας» γύρω από τον Χριστοδουλίδη. Από την άλλη, η πολιτική αριθμητική της Βουλής συχνά παράγει παράδοξες συμμαχίες. Αν το ΑΚΕΛ θεωρήσει ότι ψηφίζοντας Νικόλα α) εμποδίζει επανεκλογή της Αννίτα Δημητρίου, β) αποτρέπει μια στρατηγική σύγκλιση ΔΗΣΥ–ΔΗΚΟ γ) δημιουργεί ρήγμα στο κυβερνητικό στρατόπεδο, τότε θα μπορούσε θεωρητικά να εξετάσει μια «τακτική» ψήφο χωρίς στρατηγική συμμαχία. Δεν ξέρουμε πόσο αυτό είναι εύκολο για την ηγεσία, σίγουρα όμως είναι πολύ δύσκολο να το καταπιούν αρκετές χιλιάδες αριστερών που επαναπατρίστηκαν στο κόμμα γιατί πίστεψαν ότι το ΑΚΕΛ επανάκαμψε στην πολιτική του στο Κυπριακό αλλά και σε θέματα κοινωνικής πολιτικής. Το ίδιο το ρεπορτάζ των τελευταίων ημερών σημειώνει ότι στο ΑΚΕΛ θεωρούν πολιτικά και ιδεολογικά προβληματική μια τέτοια κίνηση, ενώ ούτε αριθμητικά φαίνεται εύκολη η εξίσωση, εκτός κι αν το ΑΛΜΑ του Οδυσσέα επίσης ψηφίσει Νικόλα.
Θουκής
