Tου Γιάννου Αφροδίση
Διευθυντή Γραφείου Προέδρου της Βουλής
Καθώς η Κύπρος οδεύει προς τις βουλευτικές εκλογές, επιθυμώ και δημοσίως να ευχαριστήσω την Αννίτα Δημητρίου για την εμπιστοσύνη και την τιμή να υπηρετήσω ως διευθυντής του Γραφείου Προέδρου της Βουλής από το 2021. Νιώθω επίσης έντονη την ανάγκη να καταθέσω ορισμένες πρώτες σκέψεις στη βάση αυτής μου της θετικής εμπειρίας. Από την πρώτη μέρα το πλαίσιο ήταν σαφές. Κλήθηκα να υποστηρίξω λειτουργικά την Πρόεδρο κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων της, όπως αυτά περιγράφονται στον Κανονισμό της Βουλής.
Η Αννίτα Δημητρίου στα χρόνια αυτά δεν μεγαλοπιάστηκε. Παρέμεινε προσγειωμένη, ο κόσμος το βλέπει αυτό και της το αναγνωρίζει. Έχει επίγνωση της κοινωνικής της καταγωγής από τα μεσαία στρώματα, δεν παριστάνει πως είναι κάτι άλλο. Αναστοχάζεται, διορθώνει, επιδιώκει τη βελτίωση. Αντλεί αυτοπεποίθηση από τη μόρφωση, τις δεξιότητες και τις προηγούμενες εμπειρίες της. Την έζησα να εργάζεται σκληρά, πάρα πολλές ώρες κάθε μέρα, να μελετά, να συμμετέχει ενεργά στις συσκέψεις, να έχει άποψη και ταυτόχρονα να αναζητά και να ακούει τις εισηγήσεις άλλων. Στις πιο δύσκολες περιστάσεις, δεν έλειψαν κι αυτές, η αγάπη χιλιάδων συμπολιτών μας της δίνει κουράγιο και δύναμη.
Ούτε μια φορά, ούτε για μια στιγμή δεν την είδα να εμπλέκεται ή να ενδιαφέρεται σε ζητήματα προσωπικών επιχειρηματικών δραστηριοτήτων. Ούτε μια φορά, και ήταν πάρα πολλές οι ώρες της συνεργασίας μας, αμέτρητες οι συναντήσεις, τα γραφεία μας είναι σε απόσταση αναπνοής. Η δε στάση της σε θέματα ωφελημάτων ή προνομίων αξιωματούχων υπήρξε υποδειγματική.
Εργάστηκε συνειδητά για την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την αντιμετώπιση του σχολικού και εργασιακού εκφοβισμού, ενώ, η πρωτοβουλία της για τη θέσπιση της γυναικοκτονίας ως ιδιώνυμου αδικήματος εξελίχθηκε σε μια κοινωνική και πολιτική μάχη που δόθηκε με επιτυχία, επιφέροντας ουσιαστική αλλαγή.
Συνεργάστηκε με βουλευτές όλων των πολιτικών ομάδων, με ανεξάρτητους αξιωματούχους και υπουργούς δυο διαφορετικών κυβερνήσεων, με βασικά κριτήρια τη διασφάλιση του δημοσίου συμφέροντος και την προώθηση εθνικών στόχων στο εξωτερικό. Άσκησε τα καθήκοντα της με εντιμότητα, ειλικρίνεια και σύνεση, πετυχαίνοντας τις απαραίτητες συναινέσεις.
Η Πρόεδρος αναβάθμισε τη διεθνή παρουσία της κυπριακής Βουλής, μέσα από συγκροτημένο πλάνο κοινοβουλευτικής διπλωματίας και άνοιξε τις πόρτες της Βουλής στους πολίτες και κυρίως στη νέα γενιά. Πιστεύω πως και στα δυο αυτά επίπεδα έθεσε πολύ γερές βάσεις για συνέχιση των προγραμμάτων και δράσεων στις επόμενες κοινοβουλευτικές περιόδους.
Στο Γραφείο δουλέψαμε με μια ομάδα ευσυνείδητων και ικανών συναδέλφων. Σε διαφορετικές περιόδους, με ξεχωριστούς ρόλους, η Μαρία Α., η Νάτια, η Μανιάνα, η Μαρία Π., η Μαρίνα, η Σώτια, η Πιστούλα, ο Κωνσταντίνος, η Χρίστια και ο Κύπρος. Έβαλαν κόπο, χρόνο, γνώση, εμπειρία και μεράκι για να μπορέσουμε να ανταποκριθούμε. Αρκετές φορές υπό πίεση, δημιουργικά, με ψυχραιμία και καλή διάθεση. Μαζί καταφέραμε πολλά. Τους ευχαριστώ θερμά, θα είμαστε για πάντα φίλοι, όπως και με τα παιδιά της φρουράς.
Διαχειριστήκαμε την παρουσία μας διακριτικά, χωρίς επιδίωξη για αυτοπροβολή. Με κατανόηση στα θέματα λειτουργίας δημόσιων οργανισμών, με σεβασμό σε εκλεγμένους και άλλους κρατικούς αξιωματούχους, με έγνοια για την κατάλληλη εκπροσώπηση της Βουλής, εντός και εκτός Κύπρου.
Ο κόσμος αλλάζει, αλλάζει και η Κύπρος. Καθιερωμένες πρακτικές ανατρέπονται, παραδοσιακές σχέσεις κλονίζονται. Κράτη και άνθρωποι αναζητούν νέους ρόλους και λύσεις σε καινοφανή φαινόμενα. Απαιτείται περισσότερη ειλικρίνεια, μεγαλύτερο θάρρος και αυξημένη ικανότητα στη δημόσια ζωή. Τα παιδιά μας μεγαλώνουν σε ένα περιβάλλον που δεν έχει σχέση με όσα εμείς βιώσαμε μικροί. Ό,τι δούλευε παλιά σήμερα είναι ανεπαρκές. Ό, τι φάνταζε απίθανο σήμερα είναι προτιμητέο ή έστω συζητήσιμο. Μόνο υπερφίαλοι ισχυρίζονται πως διαθέτουν τις λύσεις. Χρειάζεται να συμβάλουν όλοι για να διαμορφώσουμε προϋποθέσεις για ένα καλύτερο κόσμο. Αυτό σκοπεύω να κάνω και τώρα, ή τουλάχιστον να προσπαθήσω.
Υ.Γ.: Δεν θα έγραφα σήμερα αυτό το κείμενο εάν στις 7/12/2023, μέσα στη Βουλή, ο Μιχάλης Μαυρίκιος δεν μου έσωζε τη ζωή. Ο Μιχάλης είναι νοσηλευτής, ό,τι και να πω θα είναι λίγο.
