Ο Ιλχάμ Αλίγιεφ λέει στον Ταγίπ Ερντογάν κάτι το οποίο δεν θα μπορέσει να πει ποτέ κανένας ηγέτης μας. «Μην χώνετε τη μύτη σας στις δουλειές μας». Σε ποια δουλειά τους έχωσε τη μύτη του ο Ερντογάν; Στις θρησκευτικές τους υποθέσεις. Απαγόρευσαν το τουρμπάνι στο Αζερμπαϊτζάν. Δεν επέτρεψαν την είσοδο κοριτσιών με τουρμπάνι στα σχολεία. Αυτό εξόργισε τους φανατικούς ισλαμιστές στην Τουρκία. Αμέσως ξέσπασαν εναντίον των αξιωματούχων στο Μπακού, αποκαλώντας τους εχθρούς της θρησκείας. Ούτως ή άλλως, τούς τα είχαν μαζεμένα λόγω του Νετανιάχου. Τι έγινε λέει; Γιατί δεν εγκατέλειψαν την αίθουσα όταν μιλούσε από το βήμα των Ηνωμένων Εθνών ο Νετανιάχου και κάθισαν να τον ακούσουν υπάκουα. Όταν προστέθηκε σε αυτό και η απαγόρευση του τουρμπανιού, τα πράγματα ξέφυγαν. Εκείνοι που τόσο καιρό αγκαλιάζονταν και φιλιόντουσαν μεταξύ τους, αποκαλώντας ο ένας τον άλλον «αδέλφια», μέσα σε μια στιγμή πιάστηκαν στον καβγά. Ο Αλίγιεφ δεν είπε μόνο «μην χώνετε τη μύτη σας στις υποθέσεις μας», είπε περισσότερα. Είπε «δεν χρειαζόμαστε τη βοήθεια και την προστασία κανενός, ό,τι χρειαζόμαστε τα αγοράσαμε όλα με τα λεφτά μας, πληρώσαμε όλα όσα πήραμε μέχρι το τελευταίο γρόσι». Και αυτά τα λόγια λέχθηκαν για τον Ταγίπ Ερντογάν και την Τουρκία. Λένε και στους Αζέρους «εμείς σάς απελευθερώσαμε», ακριβώς όπως λένε σε εμάς στην Κύπρο. Εμείς το ανεχόμαστε αυτό για χρόνια. Αλλά οι Αζέροι δεν το ανέχτηκαν. Ξεσηκώθηκαν κατά της Τουρκίας λέγοντας «κάθισε εκεί που κάθεσαι, κοίτα το δικό σου σπίτι, μην ανακατεύεσαι καθόλου στον τρόπο ζωής μας».
Δεν συμπαθώ τη δυναστεία Αλίγιεφ. Ο θρόνος πέρασε από τον πατέρα στον γιο. Είναι και ο Αλίγιεφ δικτάτορας, όπως ο Ερντογάν. Όσο επικίνδυνο είναι να είσαι αντιπολιτευόμενος του Ερντογάν στην Τουρκία, το ίδιο επικίνδυνο είναι να είσαι κατά του Αλίγιεφ στο Αζερμπαϊτζάν. Το Αζερμπαϊτζάν είναι πλούσιο σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο. Η Κασπία Θάλασσα είναι αποθήκη μαύρου χρυσού. Οι Σοβιετικοί έκτισαν μια τεράστια πόλη πριν χρόνια στη μέση εκείνης της θάλασσας. Πήγα και την είδα και εγώ. Το Μπακού είναι πόλη στην οποία έζησα έναν χρόνο. Εκεί έμαθα τη ρωσική γλώσσα στην προπαρασκευαστική σχολή. Λάτρευαν την Τουρκία και τους Τούρκους. Όμως, όταν διαλύθηκε η Σοβιετική Ένωση και έγιναν ανεξάρτητο κράτος, αυτή η αγάπη μειώθηκε στο μισό μόλις έκτισαν στενές σχέσεις με την Τουρκία. Μόλις η Τουρκία επιχείρησε να τούς το παίξει «μεγάλος αδελφός», δεν μπόρεσαν να το χωνέψουν αυτό. Η Τουρκία δεν μπορεί να υπαγορεύσει στους Αζέρους κάθε είδους όρο που υπαγορεύει σε εμάς εδώ στην Κύπρο.
Ας επιστρέψουμε στην αρχή και να υποβάλουμε ξανά το ερώτημα: «Ποιος ηγέτης μας μπορεί να πει στην Άγκυρα μη χώνεις τη μύτη σου στις υποθέσεις μας»; Κανένας, έτσι δεν είναι; Ιδού το τελευταίο παράδειγμα. Ο Χριστοδουλίδης υπέβαλε μια πρόταση στον Έρχιουρμαν. Να επιστραφεί το Βαρώσι στους πραγματικούς ιδιοκτήτες του υπό τον έλεγχο των Ηνωμένων Εθνών και σε αντάλλαγμα να ανοίξει για διεθνές εμπόριο το λιμάνι της Αμμοχώστου υπό τον έλεγχο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο Τουφάν πρώτα είδε ζεστά την πρόταση, λέει, αλλά ύστερα άλλαξε γνώμη. Σίγουρα δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς γιατί άλλαξε γνώμη. Η Τουρκία τού είπε δεν γίνεται. Και είπε και εκείνος δεν γίνεται. Μήπως ο Τουρκοκύπριος ηγέτης μπορεί να πει «ναι» σε κάτι το οποίο απέρριψε η Τουρκία; Αυτή είναι η πιο πρόσφατη απόδειξη ότι οι Τουρκοκύπριοι δεν έχουν απολύτως καμία πολιτική βούληση στο τραπέζι των συνομιλιών. Γι' αυτό δεν έχει απολύτως καμία αξία να συναντιούνται και να συνομιλούν οι δύο ηγέτες. Είναι σαν καλλωπιστικό φυτό ο Τουρκοκύπριος ηγέτης που κάθεται σε εκείνο το τραπέζι.
Η ελληνοκυπριακή πλευρά είχε υποβάλει και στο παρελθόν μια τέτοια πρόταση σε σχέση με το Βαρώσι. Μάλιστα, είχε πει να ανοίξει όχι μόνο το λιμάνι της Αμμοχώστου, αλλά και το αεροδρόμιο Ερτζιάν έναντι του Βαρωσιού. Η τουρκική πλευρά το είχε απορρίψει και τότε αυτό. Μήπως αυτές είναι προτάσεις για να απορρίπτονται; Όμως, η Τουρκία δεν θέλει να απαλλαχτούν από την απομόνωση οι Τουρκοκύπριοι. Ουσιαστικά δεν θέλει και να είναι χωριστό κράτος, το οποίο να πάρει τη θέση του εντός του διεθνούς δικαίου. Η καλύτερη δομή για την Τουρκία είναι η σημερινή πειρατική δομή. Και ενόσω οι διεθνείς δυνάμεις δεν την στριμώχνουν, δεν θα το εγκαταλείψει αυτό. Κάποιοι ρωτούν τι κέρδος έχει από αυτό. Το μέρος αυτό είναι φωλιά μαύρου χρήματος. Ένα μέρος στο οποίο θα μπορούσε να κάνει κάθε είδους παράνομη δουλειά. Επιπλέον, κάθε χρόνο μάς πουλά προϊόντα αξίας πέραν των δύο δισεκατομμυρίων δολαρίων. Εμείς δεν μπορούμε να της πουλήσουμε προϊόντα αξίας ακόμα και εκατό εκατομμυρίων δολαρίων. Το ότι μας κρατάει εδώ ως ομήρους και ασκεί πολιτική στην πλάτη μας, είναι το κερασάκι στην τούρτα. Όλο παραπονιέστε ότι δεν γράφω ποτέ τίποτα καλό. Μα υπάρχει κάτι για να το γράψω;
