Κάπου ανάμεσα σε ένα drone και σε μια κίνηση επίδειξης δυναμισμού, η Κύπρος αποφάσισε ότι ήρθε η ώρα να μπει στον γεωστρατηγικό στίβο της περιοχής. Όχι απλώς ως θεατής, αλλά ως παίκτης με άποψη, έτοιμη να αναλάβει μάλιστα και ηγετικό ρόλο. Ο Χριστοδουλίδης από Πρόεδρος αναγορεύτηκε σε στρατάρχη και άρχισε να κατευθύνει τον στόλο και την αεροπορία προς την περιοχή μας.
Όπως θα θυμάστε μπήκαμε σε αυτή τη γεωστρατηγική περιπέτεια μετά το επεισόδιο στις Βρετανικές Βάσεις, όταν ένα ιρανικό drone έπεσε πάνω σε μια καπουνάδα στις Βρετανικές Βάσεις, κάτι που οδήγησε τον Νίκο Χριστοδουλίδη να ζωστεί τα άρματα, να βγει μπροστά και επιπλέον να ζητήσει στήριξη από τους ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Από την κορυφή του ουρανοξύστη ΟΝΕ, η εικόνα της Κύπρου από ψηλά και κυρίως αυτή που φτιάχτηκε στο μυαλό του στρατάρχη Νίκου ήταν εντυπωσιακή. Πολεμικά πλοία να πλησιάζουν το νησί με αργή, κινηματογραφική κίνηση. Μαχητικά να σκίζουν τον ουρανό πάνω από την Αγία Νάπα. Υφιστάμενοί του στρατηγοί να κοιτούν χάρτες με σοβαρό ύφος και να λένε «κρατήστε τη γραμμή». Ο στρατάρχης Νίκος στήνοντας το στρατηγείο του στο πιο ψηλό κτήριο της Κύπρου το ONE στη Λεμεσό πήρε μια αίσθηση μεγαλείου. Απ' εκεί άρχισε να κατευθύνει τις κινήσεις από αέρος και από θαλάσσης, έχοντας από δίπλα του τον λοχία Λετυμπιώτη ο οποίος μέσω ενός τεράστιου χωνίου δίκην μεγαφώνου, έδινε εντολές και παραγγέλματα: «Βίρα τις άγκυρες», «Στροφή δεξιά», «Όλοι οι μούτσοι στο κατάστρωμα», «Φόρτσα τα πανιά κόντρα στον Δεληβοριά, είναι τα αμπάρια γεμάτα μ' άγρια θεριά», κ.λπ.
Συνδρομή
In no time βρέθηκαν στην Κύπρο ο μικρός Ναπολέων Εμάνουελ Μακρόν καβάλα σε ένα αεροπλάνο Ραφάλ τρίτης γενιάς και από κοντά ο Μητσοτάκης να δίνει το πρόσταγμα στην πλώρη της φρεγάτας Μπελαρά, κυριολεκτικά σε κατάσταση οίστρου και πατριωτικής πελλάρας.
Ακολούθησαν, Βέλγοι, Γερμανοί και Ισπανοί οι οποίοι ξεκίνησαν στο πλαίσιο της 15ης Σταυροφορίας, να απελευθερώσουν την Κύπρο και τους Αγίους Τόπους από τους Αγιατολάδες του Ιράν.
Με λίγα λόγια το κάλεσμα Χριστοδουλίδη μας έβαλε επιτέλους στον χάρτη. Απέδειξε ότι η Κύπρος είναι μέρος του πολέμου, ότι κινδυνεύει αλλά και ότι δεν είναι μόνη σε αυτή την περιπέτεια. Εξαιτίας αυτού οι Κύπριοι αισθάνθηκαν απόλυτα ασφαλείς, οι ΕΛΑΜίτες βγήκαν στους δρόμους με μαύρες ζαρτιέρες να πανηγυρίσουν και όλοι μαζί έσπευσαν να δώσουν συγχαρητήρια στον Χριστοδουλίδη διότι απέδειξε ότι μπορεί να προφυλάξει ακόμα και την τελευταία καπουνάδα στις Βρετανικές Βάσεις.
Η εξυπνάδα
Βεβαίως η εξυπνάδα του Προέδρου Χριστοδουλίδη δεν εντυπωσίασε ιδιαίτερα τους ξένους και κυρίως αυτούς που έκλεισαν ξενοδοχεία να έρθουν στην Κύπρο το 2026.
Να υπενθυμίσουμε κάποια νούμερα: Το 2025 τα έσοδα της Κύπρου από τον τουρισμό ήταν κοντά στα €3,7 δισεκατομμύρια ευρώ με συμβολή στην οικονομία περίπου στο 14% του ΑΕΠ. Σε σχέση με το 2024 η Κύπρος είχε αύξηση περίπου στο 15% με τις αφίξεις να ξεπερνούν τα 4,5 εκατομμύρια. Το 2026 λογικά πηγαίναμε για νέο ρεκόρ.
Μετά τις εξυπνάδες Χριστοδουλίδη είχαμε 70% μείωση στις αφίξεις του Μαρτίου και 40-50% σε αυτές του Απριλίου. Τους μήνες που έρχονται - κι αυτό επειδή ο Χριστοδουλίδης αποφάσισε να καπαρτίζει ως ο στρατάρχης Νίκος, έχουμε μια μικρή μείωση στις ακυρώσεις κρατήσεων. Με λίγα λόγια πάνε και τα ρεκόρ και η αύξηση του ποσοστού συμμετοχής στο ΑΕΠ από τον τουρισμό.
Κι αυτό διότι ο τουρίστας, αυτό το ευαίσθητο πλάσμα που τρομάζει πιο εύκολα κι από γάτα όταν δει ηλεκτρική σκούπα - δεν έκανε τη γεωστρατηγική ανάλυση του τεράστιου μας Προέδρου που βλέπει μακριά. Είδε τίτλους, είδε «drone», είδε «ένταση», και κάπου εκεί αποφάσισε ότι το καλοκαίρι του δεν θα έχει καμία σχέση με την Ανατολική Μεσόγειο. Έχει και η Ισπανία θάλασσα, άλλωστε, καλές είναι και οι σαρδέλες στην Πορτογαλία. Επιπλέον σε αυτές τις χώρες μεταδίδονται εμφανώς λιγότερα δελτία ειδήσεων, η ηγεσία δεν κάνει για ψύλλου πήδημα διαγγέλματα ενώ και οι ξενοδόχοι είναι λιγότερο αππωμένοι.
Κάπως έτσι, μέσα σε λίγες εβδομάδες, η Κύπρος κατάφερε κάτι αξιοσημείωτο. Να καλέσει την Ευρώπη για βοήθεια και ταυτόχρονα να αποχαιρετήσει ένα κομμάτι της ευρωπαϊκής πελατείας της. Ένα είδος οικονομικού αυτογκόλ, αλλά με στυλ. Γιατί εδώ δεν μιλάμε απλώς για τουρίστες. Μιλάμε για έναν τομέα που ακουμπά περίπου το 15% του ΑΕΠ. Δηλαδή, όταν κουνιέται ο τουρισμός, δεν τρίζει απλώς το σύστημα - τρίζει το πάτωμα και πέφτουν στα πατώματα και δεν ποφύρνονται οι ξενοδόχοι.
Η σύνοδος κορυφής
Θα μπορούσαμε να ανατρέψουμε εν μέρει την κατάσταση; Κάπου είχαμε την ευκαιρία για reboot μέσω της συνόδου κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ηγέτες, τεχνοκράτες, συνοδείες, κάμερες και ευρωπαϊκά χαμόγελα από τη μαρωνίτικης εκπάγλου ωραιότητος υφυπουργό μας Μαριλένα Ραουνά. Η Αγία Νάπα και η Λευκωσία προορίζονταν να γίνουν το σκηνικό μιας νέας αφήγησης: «Είμαστε εδώ, είμαστε ασφαλείς, συνεχίζουμε κανονικά». Ένα συλλογικό «μην ανησυχείτε, όλα υπό έλεγχο» με καπάκι τη γαστριμαργική ατάκα «Κοπιάστε να φάμε κουπέπια».
Και τότε εμφανίστηκαν οι κτηνοτρόφοι.
Με μια αφοπλιστική αίσθηση timing, αποφάσισαν ότι ήταν η κατάλληλη στιγμή να θυμίσουν σε όλους ότι υπάρχουν και αγελάδες. Και πρόβατα. Και προβλήματα. Και δρόμοι που μπορούν να κλείσουν. Πολύ εύκολα, μάλιστα. Έτσι, ενώ οι Ευρωπαίοι ηγέτες ετοιμάζονταν να μιλήσουν για σταθερότητα, βρέθηκαν να ταλαιπωρούνται από τον «Εγώ και η Κατσέλα μου», από τη Δρομολαξιά και τον «Αγαπώ το Αρνάκι», από τους Τρούλλους που αποφάσισαν να κλείσουν τους δρόμους και να ανάψουν φουκούδες.
Η αντίθεση ήταν σχεδόν καλλιτεχνική. Από τη μία, στρατηγικές αναλύσεις για την ασφάλεια της περιοχής. Από την άλλη, τρακτέρ, ζώα και άνθρωποι που ζητούσαν απαντήσεις για την επιβίωσή τους. Ένα νησί που προσπαθεί να δείξει ότι ελέγχει τα πάντα, ενώ ταυτόχρονα διαπραγματεύεται με την καθημερινότητά του.
Και κάπου εκεί χάθηκε το μήνυμα. Ή μάλλον, μπερδεύτηκε. Γιατί όταν λες «είμαστε ασφαλείς» και την ίδια στιγμή οι εικόνες δείχνουν μπλόκα, ένταση και νεύρα, ο αποδέκτης απλώς επιλέγει κάτι πιο απλό. Κάτι πιο προβλέψιμο. Κάτι χωρίς εκπλήξεις.
Στο τέλος, έφυγαν οι στόλοι, όπου να 'ναι φεύγουν και τα αεροπλάνα. Ήρθαν για να μείνουν λογαριασμοί. Έκανε το κομμάτι του ο Χριστοδουλίδης, έκαναν τις μαλακίες τους οι κατσελλάρηδες και στο τέλος την πληρώνουμε όλοι εμείς.
