Όσα χρόνια ασχολούμαι με τη δημοσιογραφία, αλλά και πριν από όσα θυμάμαι, κάθε καλοκαίρι συζητάμε το ίδιο και το ίδιο θέμα για τη στελέχωση των ναυαγοσωστικών πύργων. Πάντα έχουμε λιγότερους ναυαγοσώστες, σχεδόν πάντα πύργους που χρήζουν άμεσα ανακαίνισης ή δεν παρέχουν τα βασικά και εννοείται πάντα, μα πάντα, δεν μπορούμε να λειτουργήσουμε τους ναυαγοσωστικούς πύργους τις σωστές ώρες, δηλαδή τις ώρες που πάει ο κόσμος στις παραλίες!
Δεν μιλάμε για πολλά λεφτά, ένα jet ski κοστίζει μερικές χιλιάδες και ένα καλός πύργος, με ηλεκτρισμό και όλα όσα πρέπει, δεν είναι ακριβός, ειδικά στο ζύγι με τη ζωή.
Το κλειδί για να λυθεί το θέμα αυτό δεν είναι τίποτα άλλο από την προσφορά θέσεων που να είναι πραγματικά ελκυστικές στους ανθρώπους που έχουν τα προσόντα. Και εξηγούμαστε, οι ναυαγοσώστες στις παραλίες σώζουν ζωές και είναι η πρώτη γραμμή άμυνας για την πρόληψη πνιγμών ή ακόμα και άλλων περιστατικών που συμβαίνουν συνεχώς, από τα πιο μικρά μέχρι τα πιο μεγάλα. Δεν μπορώ να καταλάβω με ποια λογική και με ποια σκέψη ζητούμε από κόσμο να κάνει μια τόσο σοβαρή δουλειά για τέσσερις μόλις μήνες τον χρόνο. Τους υπόλοιπους οχτώ, δηλαδή, τι θα κάνει, που θα του επιτρέπουν να επιστρέψει το επόμενο καλοκαίρι κανονικά στο πόστο του; Την ίδια ώρα, ορθώς, τα απαραίτητα προσόντα ολοένα και αυξάνονται γιατί είναι σημαντικό να έχουμε όντως εκπαιδευμένους στις παραλίες και όχι απλά τυπικά κάποιον που με λίγα μαθήματα βαφτίζουμε «ναυαγοσώστη».
Όσοι ασχολούνται με το θέμα έχουν προτείνει επανειλημμένα η υπηρεσία να αυτονομηθεί και μάλλον έχουν δίκιο. Σε μια χώρα που ζει από τον τουρισμό και έχει κόσμο στις παραλίες ολόχρονα και τους οχτώ από τους 12 μήνες του έτους φιλοξενεί εκατοντάδες χιλιάδες επισκέπτες, είναι το λιγότερο αστείο να περιμένουμε να λύσουμε το θέμα με ππάτσιες και συμβάσεις μερικών μηνών. Το έδειξε η πείρα, ότι δεν θα μείνει σοβαρός κόσμος που να θέλει να εργαστεί σε ένα τέτοιο επάγγελμα, αν αυτό είναι μόνο μερικούς μήνες. Δεν αξίζει καν να λάβεις την απαραίτητη εκπαίδευση. Ας βρούμε και άλλα καθήκοντα που είναι συναφή να τους αναθέσουμε. Δεν είναι δύσκολο.
Την ίδια ώρα, η πραγματική στελέχωση υπηρεσίας ναυαγοσωστών θα πρέπει να λάβει υπόψη και τις ώρες. Στην Κύπρο πάει κόσμος στις παραλίες από τις 06:00 το πρωί μέχρι και αργά το απόγευμα, στις 19:00, γιατί όχι και 20:00! Εκείνες τις ώρες πρέπει να υπάρχει ναυαγοσώστης. Τελεία και παύλα. Δεν είναι δύσκολα τα μαθηματικά, να μετρήσουμε τα σημεία, να μετρήσουμε τις βάρδιες και θα βρούμε τον αριθμό. Ως χώρα σπαταλάμε εκατομμύρια στον τουρισμό και σε καμπάνιες. Εξαρτόμαστε από αυτόν. Υπάρχει χειρότερη δυσφήμηση από δημοσιεύματα για πνιγμούς στις παραλίες μας; Ακόμα όμως και αν δεν μιλάμε για τουρίστες, στην Κύπρο έχουμε χιλιάδες χειμερινούς κολυμβητές, κυρίως συνταξιούχους. Το να τους προσέχουμε είναι το ελάχιστο!
