Μπορεί να κάθεσαι στο σαλόνι σου και να περιμένεις τον αγώνα της ομάδας σου για το λιγκ-φέις, αλλά η πρώτη είδηση στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων σε αποσβολώνει. Τρόπος του λέγειν, γιατί η δεύτερη και οι επόμενες ειδήσεις βάζουν σε μια… τάξη τη χαοτική εικόνα της πρώτης.
Οι εικόνες από το Νεπάλ, βλέπονται με ανοικτό το στόμα. Δεν πιστεύεις αυτό που βλέπεις ότι συμβαίνει πραγματικά. Οι ατάκες των ρεπόρτερ που αναμεταδίδουν την καταστροφή, μάταια προσπαθούν να είναι όσο πιο ευρηματικοί μπορούν. «Βιβλική καταστροφή», «Θεομηνία χωρίς τέλος», «Θάνατος σε βουνά από λάσπη», «ολική καταστροφή και συμφορά».
Παρακολουθώντας από απόσταση δύο μέτρων από την οθόνη της τηλεόρασης, διερωτάσαι πώς μπορεί συντελείται αυτό. Μικρά στίγματα στην εικόνα είναι άνθρωποι που τρέχουν από δω κι από 'κει… Στο βάθος τα βουνά από χειμάρρους λάσπης, κατεβαίνουν απειλητικά αλλά δεν μπορείς να διανοηθείς πως βρίσκεσαι μέσα στο μάτι της…θεομηνίας. Ποιας θεομηνίας; Καμιά θεομηνία. Απλά εμείς οι άνθρωποι, ανίκανοι κι ανήμποροι να συλλάβουμε την ισχύ της φυσικής αντίδρασης, το φορτώσαμε όλο αυτό όσο πιο ψηλά μπορούσαμε… Στον Θεό…
Η αλήθεια είναι, όμως, στενάχωρη και τρομακτική. Αν μπορείς ακόμα να σκεφτείς λίγο ψύχραιμα, θα κατανοήσεις πως κανένας Θεός δεν προκαλεί αυτές τις φυσικές καταστροφές. Η αδυναμία του ανθρώπου να επιβάλει τη θέλησή του στις δυνάμεις της φύσης ήταν πάντοτε δεδομένη. Όσο κι αν στο πέρασμα των χιλιετιών, υπάρχουν αμέτρητα περιστατικά φυσικής εκτόνωσης και καταστροφής. Τι ήταν ο Βεζούβιος που αφάνισε την Πομπηία; Τι ήταν η έκρηξη στη Σαντορίνη που κατάπιε τον μινωικό πολιτισμό; Και ατέλειωτη λίστα με καταστροφές στον διάβα της ηλικίας της Γης, που αν τις λάβουμε σοβαρά υπόψη θα θυμηθούμε την ταινία 2012, όπου η Γη αντιστρέφει τους πόλους της, πλημμυρίζουν Αμερική και Ευρώπη, αλλά οι Κινέζοι με… υπερσύγχρονες κιβωτούς σώζουν εκλεκτούς και πάμπλουτους ανθρώπους, όπου κατά πώς φαντάζομαι και αρκετοί «κοινοί θνητοί» καταφέρνουν να σωθούν, αντικρίζοντας τον ήλιο και τον ουρανό της σωτηρίας, για να ξεκινήσουν πάλι από την αρχή…
Η γιγαντιαία καταστροφή στο Νεπάλ, δεν οφείλεται στην οργή κανενός οργισμένου θεού για τις… αμαρτίες των ανθρώπων! Ο αμερικανικός κινηματογράφος, και γενικά η αμερικανική κουλτούρα, επιστημονικής τάχα φαντασίας, δεν έπαψε ποτέ να αντιμετωπίζει τις φυσικές «εξαλλοσύνες» σαν κάτι το πολύ αναμενόμενο φυσικό συμβάν. Είτε με τον «Αρμαγεδώνα», είτε από την «Επόμενη Μέρα» με τους παγετώνες να καταπίνουν πολιτείες και ανθρώπους και ολόκληρα ημισφαίρια στον πλανήτη, ένα και μόνο αναζητούν. Ποιος θα είναι ο τελικός νικητής στην αναμέτρηση Φύσης και Ανθρώπου; Η μύχια ανασφάλεια του ανθρώπινου γένους για το μέλλον της ζωής του στη Γη, βρίσκεται τόσο βαθιά απωθημένη στο ασυνείδητό του, που σε κάθε ξέσπασμα της… «μητέρας φύσης» ο Θεός χρεώνεται την… τιμωρία. Ανόητη προσέγγιση αφού αυτό που μας οδηγεί σ' αυτό το απελπισμένο «διάβημα» είναι να χρεώνουμε στα θεία μια ανηθικότητα στη φύση. Μεγάλο, τεράστιο νοητικό σφάλμα, αφού η Φύση και ο Θεός δεν είναι ούτε ηθικοί ή ανήθικοι! Ο μόνος που ανακάλυψε την ηθική είναι ο άνθρωπος, ο οποίος μόνο ατομικά μπορεί να σωθεί, ποιος ξέρει πώς και πότε…
Ας μην το τραβήξουμε άλλο. Το Νεπάλ προς το παρόν είναι μακριά από μάς!
