Η δημοσκόπηση του ΡΙΚ μας κατέδειξε την απογοήτευση των πολιτών έναντι των θεσμών και της κυβέρνησης του Προέδρου Χριστοδουλίδη, του οποίου η ομιλία για τις προοπτικές του 2026 δεν ήταν παρά ένα «κρα», όπως και η ουσιαστική προσφορά στον πολίτη μηδενική και μόνο show εδώ και σχεδόν τρία χρόνια. Και το κυριότερο, πιστεύω, ο Πρόεδρος έγινε καταγέλαστος όταν αναφέρθηκε στην καταπολέμηση της διαφθοράς χωρίς ίχνος ντροπής, όταν ο ίδιος και οι συνεργάτες του με το videogate έπρεπε να ήσαν υπόλογοι στον κυπριακό λαό για ποινικά αδικήματα και όχι να προσπαθούν να μετατρέψουν το μαύρο σε άσπρο με τη βοήθεια όλων αυτών που προσδοκούν σε παραμονή στις «χρυσές» καρέκλες που απολαμβάνουν στην πλάτη του λαού.
Και είναι εδώ που η επιφανειακή γνώση οδηγεί σε παγίδες όταν το άτομο αφομοιώνει όλα όσα παρουσιάζονται χωρίς «αντίσταση» όπως για παράδειγμα η ομιλία του Προέδρου που ήταν ένα απαύγασμα παραπλάνησης την οποία οι του «επιτήδειου ουδέτερου» θεοποίησαν προεξάρχοντος του «ξημαρισμένου» -μας αποκάλεσε «ξημαρισμένους» ως υποστηρικτές της όποιας λύσης- και τοις συν αυτώ χωρίς ίχνος ντροπής για ένα πουκάμισο αδειανό. Το άρθρο μας σίγουρα σχετίζεται με την παιδεία και την καθοριστική επίδραση στους μαθητές καθιστώντας τους ικανούς να αντιλαμβάνονται το ψέμα, το show,τη θεωρία χωρίς ίχνος εφαρμογής της.
Κριτική σκέψη
Βεβαίως η επιφανειακή γνώση αφορά τα πάντα στη ζωή μας και μας οδηγεί σε παγίδες αν το σχολείο δεν επικεντρωθεί στην ανάπτυξη της κριτικής σκέψης και τη γνώση του βάθους που είναι η πεμπτουσία της εκπαίδευσης για να εφοδιάσουμε τους μαθητές με τα κατάλληλα εφόδια να μην παραπλανώνται από επιτήδειους στο όλο φάσμα της ύπαρξής μας. Είναι προφανές ότι η πατρίδα μας αγωνίζεται για επιβίωση μετά την προδοτική εισβολή της χούντας, τη βοηθεία των προδοτών της ΕΟΚΑ Β΄ που έφεραν τους Τούρκους στη γη μας. Ως εκ τούτου, τα παιδιά μας πρέπει να αντιληφθούν ότι ο πρωταρχικός μας στόχος για μια ειρηνική συμβίωση Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων είναι οι αποφάσεις των ΗΕ για λύση ΔΔΟ με πολιτική ισότητα. Το σχολείο αποτελεί τον θεμέλιο λίθο για να μπορέσουμε να επανενώσουμε την πατρίδα μας αλλά, δυστυχώς, οι καθεχρονικοί στόχοι που θέτει αγνοούν την επανένωση η οποία θα καταστούσε ικανούς τους μαθητές να αντιληφθούν τα πλεονεκτήματα μιας ενωμένης Κύπρου μακριά από ρατσισμό, σωβινισμό και εθνικισμό μέσα από ομιλίες, θεατρικά έργα, ντοκιμαντέρ και τόσες άλλες εκδηλώσεις.
Ζητείται άνθρωπος
Είναι γι' αυτό που επιβάλλεται οι μαθητές μέσα σε μια μικροκοινωνία της πραγματικής γνώσης του βάθους να μπορέσουν να μορφωθούν κατάλληλα για τον αγώνα της ζωής σε μια κοινωνία όπου με αγωνία «ζητείται άνθρωπος» και όχι της επιφανειακής γνώσης της περιφέρειας. Μαθητές που θα γίνουν χρήσιμοι πολίτες σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία μέσα σε μια επανενωμένη πατρίδα μακριά από εθνικιστικοσοβινιστικές τάσεις, σε ένα δημοκρατικό σχολείο που σχετίζεται με την παροχή ίσων ευκαιριών για όλους και στη μόρφωση του ανθρώπου του «άνω θρώσκω», στοχεύοντας στην καλλιέργεια της ψυχής, του πνεύματος και στη δημιουργία ανθρώπων σε μια πολιτισμένη κοινωνία. Σίγουρα δεν πρέπει να στοχεύει στη μαζική παραγωγή ρομποτοποιημένων υπάρξεων μέσω ενός εργοστασίου εξετάσεων, αλλά στην ανάπτυξη της κριτικής σκέψης που θα καταστήσει ικανούς ανθρώπους να αντιλαμβάνονται τα ψεύδη των επιτήδειων, να αντιλαμβάνονται το κατάντημα των ελλειμματικών κομμάτων υποστηρικτών της προδοτικής διχοτόμησης με μπλοκάρισμα των συνομιλιών και τόσα άλλα προβοκατόρικα συνθήματα τα οποία στόχο έχουν τον έλεγχο ρομποτοποιημένων υπάρξεων για να παραμείνει η πατρίδα μας εσαεί διχοτομημένη για τα δικά τους συμφέροντα.
Νέα διάσταση
Συνεπώς είναι εκ των ων ουκ άνευ η έμφαση να μεταφερθεί στη νεοουμανιστική διάσταση της παιδείας μας που μεταφέρει το κέντρο βάρους από την εθνικιστικοκεντρική στη διαπολιτισμική διάστασή της, που θα εξυπηρετεί τις πολυπολιτισμικές κοινωνίες της Ευρώπης και δεν αφίσταται του πνεύματος του ελληνικού πολιτισμού χωρίς να σημαίνει ότι το εθνοκεντρικό στοιχείο υποβιβάζεται. Εγώ θα το έθετα ως απομάκρυνση του εθνικιστικοκεντρικού στοιχείου που τόσα δεινά έχει επιφέρει στον τόπο. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η πρόσβαση σε άλλες κουλτούρες και η κατανόηση αυτών των κουλτούρων, καταπολεμά τον ρατσισμό, σοβινισμό, εθνικισμό, εξαλείφει τις προκαταλήψεις, δημιουργεί δυνατούς δεσμούς φιλίας και σίγουρα ανοίγει νέα κανάλια επικοινωνίας στην πορεία της ευρωπαϊκής ενοποίησης, χωρίς όμως πατρόνους από την πέραν του Ατλαντικού ηγεσία που έχουν καταντήσει την Ευρώπη μίζερη με τους πολίτες της να αγωνίζονται για επιβίωση.
Πολλά μπορούμε να καταφέρουμε μέσω της παιδείας αν το ενδιαφέρον μας είναι πραγματικό και όχι υποκριτικό για παραπλάνηση με στόχο την επικράτηση του πνεύματος του εθνικιστικοσωβινισμού που θα αποτελέσει και το τέλος του κυπριακού ελληνισμού σε αυτή την ταλαίπωρη πατρίδα.
*, ΜΑ, PhD πρώην επιθεωρητή και πρώτου λειτουργού Εκπαίδευσης, Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού
