Αντιλήφθηκα ότι δυσκολεύτηκα να απαντήσω στον φίλο μου που μου τηλεφώνησε από το εξωτερικό και με ρώτησε τι θα μπορούσε να γίνει στην Κύπρο στο εγγύς μέλλον. Ήταν μακριά από την πατρίδα του εδώ και χρόνια αλλά ήθελε να επιστρέψει. Τι μπορούσα να του πω! Δεν μπορούσα να του πω «έλα». Δεν μπορούσα να του πω και «μην έρθεις». Όπως δεν μπορώ να το πω και στους νέους εδώ που θέλουν να πάνε στο εξωτερικό. Δεν μπορώ να τους πω «πήγαινε», δεν μπορώ να τους πω και «μην πας». Αν ήμουν στη θέση τους, θα πήγαινα; Έφυγα δύο φορές. Μία σε ηλικία 21 χρόνων και μία σε ηλικία 42 χρόνων. Τώρα, όμως, είναι πολύ αργά. Κάθε φορά που έφυγα ήταν για να επιστρέψω. Ένα νησί που από τη μια τραβάει τον άνθρωπο προς το μέρος του και από την άλλη τον διώχνει. Η πατρίδα μας. Όταν είσαι στο εξωτερικό σού προκαλεί το συναίσθημα της επιστροφής και όταν είσαι στην πατρίδα το συναίσθημα της φυγής. Σαν μια ερωμένη που είναι πιο ωραία να την αγαπάς από μακριά. Μού εξομολογήθηκε όσα ένιωθε ένας παλιός μου συμμαθητής με τον οποίο δεν είχαμε συναντηθεί εδώ και χρόνια. Έτσι άφησε την Κύπρο και μπήκε στα ουσιαστικά θέματα. Ήταν πολύ προβληματισμένος. Αναφέρθηκε στους φίλους μας που πέθαναν. «Κοίτα, εμείς ζούμε», του είπα. Είναι μια ταινία που δεν γνωρίζουμε το τέλος της αυτή.
Μόλις έκλεισε το τηλέφωνο σκέφτηκα ξανά. Αλήθεια, άραγε τι μπορεί να γίνει στο εγγύς μέλλον σε αυτό το νησί; Ξέρω σίγουρα το εξής. Δεν θα υπάρξει η λύση την οποία θέλουμε! Θα υπάρξουν δύο κράτη; Υπάρχει ούτως ή άλλως η εικόνα των δύο κρατών αυτή τη στιγμή, έστω και αν το ένα τους είναι μη αναγνωρισμένο. Σε κάποια σχόλια λέγεται ότι αυτή είναι η λύση στην οποία πλησιάσαμε πιο πολύ. Καλά, θα αναγνωριστεί το κράτος-φάντασμα που βρίσκεται στην κατεχόμενη περιοχή; Ενόσω λέει όχι η Κυπριακή Δημοκρατία, δεν θα αναγνωριστεί. Όπως δεν επιτρέπει η Κίνα να αναγνωριστεί η Ταϊβάν. Όμως, έστω και αν δεν αναγνωρίζεται η Ταϊβάν, υπάρχουν κράτη που έχουν διπλωματικές σχέσεις μαζί της ανεπισήμως. Η Γερμανία, η Ιταλία, οι ΗΠΑ, η Βρετανία και άλλα 56 κράτη μαζί με αυτές. Έχει και η μη αναγνωρισμένη στον κόσμο «τδβκ» τέτοιες ανεπίσημες διπλωματικές σχέσεις. Διαθέτει αντιπροσωπείες σε πολλές χώρες. Γιατί αναφέρονται συχνά στην απομόνωση οι αξιωματούχοι στον βορρά; Γιατί το έθεσε και αυτό ενώπιον του Γκουτέρες στη Νέα Υόρκη ο Τουφάν Έρχιουρμαν; Διότι αυτό είναι το πιο σημαντικό ζήτημα. Αν αρθεί η απομόνωση και αρχίσουν απευθείας δρομολόγια προς το αεροδρόμιο Ερτζιάν και το λιμάνι Αμμοχώστου, πλέον δεν θα χρειάζεται αναγνώριση και ακόμα και λύση. Όπως το άνοιγμα των πυλών πριν 25 χρόνια ήταν ένα βήμα προς τη διχοτόμηση, η άρση της απομόνωσης θα είναι ένα μεγαλύτερο βήμα για τη διχοτόμηση.
Το «Jalla» ήταν αυτό που με ξύπνησε από αυτά τα πληκτικά θέματα. Η ωραία Αντιγόνη, την οποία κάποιοι αποκαλούν «Σακίρα της Κύπρου». Τι σημαίνει «Jalla»; «Γιάλλα»; Είναι το τραγούδι της Κύπρου για τη Eurovision. Μού άρεσε. Κατά τη γνώμη μου, μπορεί να πάρει την πρωτιά στη Eurovision. Το αγάπησαν όλοι στον βορρά. Θα πάρει πολλές ψήφους από τους Τουρκοκύπριους. Στον νότο υπάρχουν κάποιοι που αντιτάχθηκαν έντονα σε αυτό το τραγούδι και ζήτησαν την άμεση απόσυρσή του. Μάλιστα, ακόμα και οι παραγωγοί πορτοκαλιών ενοχλήθηκαν από αυτό. Τι παράξενο, εγώ λάτρεψα τα πορτοκάλια που υπήρχαν στο κλιπ. Μήπως αυτό που στενοχωρεί είναι το ότι δεν υπάρχουν μοτίβα εθνικισμού στο τραγούδι; Καλά, απέκτησε περισσότερη οικουμενικότητα. Ναι, δεν υπάρχει έμφαση στο υπό κατοχή μοιρασμένο νησί, όμως αυτό είναι δουλειά της πολιτικής. Όχι της τέχνης. Εκείνοι που δεν διεξήγαγαν ικανοποιητικό αγώνα ενάντια στην κατοχή μέχρι σήμερα θα βγάλουν τον πόνο τους για αυτό από το «Jalla» τώρα; Αυτές είναι πολύ μπανάλ επιδείξεις για το σόου. Θα μείνουν πολύ άχρωμες μπροστά στο θαυμάσιο σόου της Αντιγόνης.
Δεν χρειάζεται να καταλάβω τα λόγια ενός τραγουδιού για να μου αρέσει. Βεβαίως, υπάρχουν και τραγούδια που μου αρέσουν με τα λόγια τους. Όμως, προτεραιότητα είναι η μουσική. Υπάρχουν γαλλικά και ισπανικά τραγούδια που μου αρέσουν πολύ. Μήπως καταλαβαίνω τα λόγια τους; Δεν τα καταλαβαίνω. Δεν καταλαβαίνω και τα λόγια των ελληνικών τραγουδιών. Τα λατρεύω όμως. Ή ο Κροάτης Μπρέγκοβιτς; Με εκείνη τη θαυμάσια μουσική γίνεται χαμός. Τη θαυμάζω.
Ελπίζω να μην αποσύρουν το Jalla από τον διαγωνισμό, υποκύπτοντας στις επιθέσεις. Αυτό το τραγούδι θα κερδίσει την πρωτιά. Επιπλέον, η μόνη λέξη που θα λέγαμε στους πολιτικούς σε αυτό το νησί είναι: Γιάλλα, γιάλλα!
