«Η μόνη επιστημονική αρετή είναι να ξεχωρίζεις το ουσιώδες από το επουσιώδες, για να μπορείς μετά να το λες και να το δείχνεις»
Προσπαθώ με μια φράση της Ελένης Γλύκατζη‑Αρβελέρ, να κρατηθώ στην είδηση του θανάτου της, να μην την παρασύρει ο χείμαρρος των ειδήσεων των ημερών. Δεν χρειάζεται ασφαλώς τις ειδήσεις για να μείνει στην Ιστορία, αλλά είναι κρίμα να μην δίνει ο αλγόριθμος την ευκαιρία να κάνω μια παύση, να σκεφτώ ποια ήταν, τι αφήνει…
Μια φράση που μοιάζει σήμερα πιο επίκαιρη από ποτέ. Γιατί αν κάτι λείπει από τον δημόσιο διάλογο, είναι ακριβώς αυτή η ικανότητα: να ξεχωρίζουμε τι έχει σημασία, από τον θόρυβο που μας κατακλύζει. Είναι πια πολυτέλεια δυστυχώς πλέον, αυτή η παύση που τόσο χρειάζεται ο ανθρώπινος νους για να επεξεργαστεί τα πράγματα.
Τι μένει από την πρώτη είδηση της υπόθεσης al jazeera και των χρυσών διαβατηρίων; Κατά πλειοψηφία το Κακουργιοδικείο αθώωσε τον Δημήτρη Συλλούρη και τον Χριστάκη Τζιοβάννη διότι δεν αποδείχθηκαν οι κατηγορίες εναντίον τους, διότι η δικαιοσύνη είναι τυφλή, σωστό αυτό, και δεν θα στήσουμε λαϊκό δικαστήριο, κι αυτό σωστό, είναι τόσο τυφλή η δικαιοσύνη που δεν είδε το βίντεο που είδε ολάκερη η οικουμένη.
Και επειδή δεν το είδε, βγήκε πρόσφατα νέο videogate, σε εποχές πιο βάιραλ, διότι το σύμπαν θέλει να υπενθυμίζει πως όλα εδώ πληρώνονται και όπως έστρωσες θα κοιμηθείς, πάλι όμως ξεχάστηκε, πιο γρήγορα, γιατί η ανελέητη εποχή της πληροφορίας, είναι μόνο της πληροφορίας και όχι της ουσίας.
Βγήκε βίντεο, χάθηκε βίντεο. Ξεχάστηκε μετά τις καταγγελίες που παρουσίασαν τη σύζυγο του δημάρχου Πάφου ως θύμα ενδοοικογενειακής βίας και καθοδόν για το Προεδρικό, ο Φαίδωνας βρίσκεται υπό εξαφάνιση. Περάσαμε στις φήμες για βιασμό, καταγγελίες για συγγενολόγια, μίζες, διάτρητες διαδικασίες προσλήψεων, φάκελα που βρίσκονται στον Γενικό Εισαγγελέα. Όλα καύσιμο στον δημόσιο οχετό. Πλέον η συζήτηση βρίσκεται στις τ/κ περιουσίες στον Μούτταλλο, μια φανταστική χώρα στην οποία όλα «δένουν», πραγματικότητα, φήμες, προσωπικές ατζέντες, όλα σ’ ένα κουβάρι, χωρίς καμία διάκριση ανάμεσα στο ουσιώδες και το επουσιώδες.
Η υπόθεση Φαίδωνος ήρθε για να ξεχαστεί η υπόθεση Λακκοτρύπη; Ή μήπως η αναμενόμενη αθώωση Συλλούρη ήρθε για να προστεθεί στο κλίμα δυσπιστίας; Το πιο ουσιαστικό απ’ όλα τα επουσιώδη είναι πως τα κοινωνικά δίκτυα ήδη αποφάνθηκαν. Οι χρήστες σκρολάρουν, θυμώνουν, βρίζουν, ξεχνούν. Κυριολεκτικά οχετός. Ουσιώδες; Η ουσία έγινε θυσία στην ταχύτητα, την εντύπωση, την ανάγκη να εκτονωθούμε πριν καλά – καλά μάθουμε τι συνέβη. Η εμπιστοσύνη στις εξουσίες κάνει κι άλλα πηδήματα προς τα πίσω. Ουσιώδες; Και σε τελική ανάλυση τι σχέση έχει ο Μούτταλλος όταν κάποιος κατηγορείται για βιασμό; Μπορούμε επιτέλους να κάνουμε μια στάση στην ουσία;
