Στο πλευρό ποιου στέκεται σε αυτό τον πόλεμο η κυπριακή διοίκηση στον νότο, η οποία αγκαλιάζεται με το Ισραήλ, υπέγραψε μια σειρά συμφωνιών και διεξάγει μαζί του στρατιωτικές ασκήσεις; Ή μπορεί να υποβάλουμε ως εξής την ερώτηση: «Μπορεί να μείνει αμερόληπτη;» Μπορεί να γυρίσει την πλάτη της στο Ισραήλ με το οποίο είναι τόσο κολλητοί; Μήπως είναι δυνατόν να μην σταθεί στο πλευρό του Ισραήλ σε αυτό τον πόλεμο τώρα ο Χριστοδουλίδης, ο οποίος δεν δίστασε να αγκαλιαστεί με τον Νεντανιάχου όταν δολοφονούνταν εβδομήντα χιλιάδες άτομα από το Ισραήλ στη Γάζα; Όταν λέω να σταθεί στο πλευρό του, δεν θέλω να πω να σταθεί δίπλα του με στρατό και όπλα. Να σταθεί σαν ένας οπαδός ποδοσφαιρικής ομάδας με δεσμό καρδιάς.
Στην Κύπρο στοιβάζονται τόσοι ξένοι στρατοί και όπλα, όσους δεν είδε ποτέ ξανά στην ιστορία της. Μαχητικά αεροπλάνα. Πολεμικά πλοία. Πολεμικά συστήματα. Ελλάδα, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία. Η Αγγλία είναι εδώ πάντα ούτως ή άλλως. «Ήρθαν για να μας προστατεύσουν», λένε στην κοινωνία. Απέναντι σε ποιον θα μας προστατεύσουν; Ποιος θα επιτεθεί στην Κύπρο, η οποία δεν συμμετέχει σε αυτό τον πόλεμο; Το Ιράν; Αν επιτεθεί το Ιράν, μήπως δεν θα επιτεθεί στις κυρίαρχες βρετανικές βάσεις και όχι στην Κύπρο; Άλλωστε μήπως δεν το είπε προηγουμένως και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος; Τι είχε πει όταν μη επανδρωμένα πτητικά μέσα χτύπησαν την βρετανική στρατιωτική βάση στο Ακρωτήρι; «Η επίθεση δεν είναι κατά της Κύπρου»! Τότε να ρωτήσω ξανά: «Ποιον θα προστατεύσουν οι χώρες που συσσωρεύουν όπλα και στρατό στο νησί μας»; Την Κύπρο; Ή μήπως τις βρετανικές βάσεις; Λέγεται ότι στο νησί υπάρχουν τα πιο ισχυρά πυρηνικά όπλα του ΝΑΤΟ. Ο αγαπητός μου φίλος Ανδρέας Παράσχος είπε «56 όπλα». Αυτός που είπε στον Ανδρέα τον εν λόγω αριθμό πρέπει να είναι σημαντικό άτομο που γνωρίζει τα πράγματα. 56 πυρηνικά όπλα! Μήπως υπάρχουν και πυρηνικές βόμβες; Αυτές τις πυρηνικές εγκαταστάσεις έρχονται να προστατεύσουν οι χώρες που έκαναν συσσώρευση δυνάμεων στην Κύπρο; Δεν υπάρχει κίνδυνος να εκραγούν αυτές οι πυρηνικές εγκαταστάσεις με μερικούς ιρανικούς πυραύλους; Δηλαδή, εμείς εδώ καθόμαστε και χορεύουμε πάνω σε ατομική βόμβα;
Εκπλήττομαι με όσους πιστεύουν ότι ήρθαν εδώ για να προστατεύσουν την Κύπρο. Αυτός δεν είναι ο κόσμος εκείνων που θυσιάζουν τη ζωή τους για να προστατεύσουν άλλους. Δεν ξέρω αν θα δημιουργηθεί τέτοιος κόσμος μια μέρα. Όμως, προς το παρόν έτσι είναι. Κανείς δεν καίγεται στη φωτιά του άλλου. Αν υπολογίσουμε και την παρουσία του τουρκικού στρατού στον βορρά αυτή τη στιγμή. Αν προσθέσουμε σε όλα αυτά και τη βάση μη επανδρωμένων οπλισμένων και μη οπλισμένων πτητικών μέσων που δημιούργησε στο Λευκόνοικο. Μπορεί να φανεί ξεκάθαρα πώς το νησί μετατράπηκε σε έναν τεράστιο στρατώνα. Αν ξεσπάσει και εδώ πόλεμος μια μέρα, δεν θα μείνει πέτρα πάνω σε πέτρα. Δεν υπάρχει μέρα χωρίς πόνο σε ένα νησί εφοδιασμένο με στρατό και όπλα. Επιπλέον, ανάμεσά μας υπάρχουν και πολλοί πολεμοκάπηλοι. Σκεφτείτε σε ποια κατάσταση ήρθαμε. Ενώ εμείς ονειρευόμαστε να ζήσουμε ειρηνικά σε ένα νησί χωρίς στρατούς και όπλα, έγινε ακριβώς το αντίθετο. Ένας τρελός που είναι όμηρος των εμπόρων πολέμου άναψε το φυτίλι και έβαλε φωτιά σε ολόκληρο τον κόσμο. Μανιακοί διοικούν τον κόσμο. Οι επιστήμονες δουλεύουν πιο πολύ πάνω σε όπλα, παρά σε φάρμακα. Εφευρίσκουν πιο γρήγορα, πιο αποτελεσματικά, πιο θανατηφόρα και καταστροφικά όπλα. Με έναν πύραυλο που εκτοξεύουν από μερικές χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, μπορούν να σκοτώσουν τον άνθρωπο που θέλουν, εκεί που θέλουν. Τα παρακολουθούμε όλα αυτά σαστισμένοι, αλλά με μια παράξενη σαστιμάρα, έτσι δεν είναι; Η επιστήμη είναι στην υπηρεσία του θανάτου, όχι της ζωής! Είναι στις διαταγές εκείνων που σκοτώνουν τους άλλους, για τη δική τους ευημερία! Με το πάτημα ενός κουμπιού αφανίζονται χιλιάδες άνθρωποι. Ουρανοξύστες κατεδαφίζονται.
Ρωτάνε την άποψή μου όταν με συναντούν στον δρόμο. Παίζουμε τάβλι. Πηγαίνουμε σε ψαροταβέρνα. Αυτή η εποχή είναι η πιο γλυκιά στην Κύπρο. Το χώμα είναι σαν πράσινο χαλί. Και στη Μεσαριά επικρατεί το κίτρινο. Ποιος θέλει να είναι κομιστής κακών ειδήσεων; Όμως, μπορώ να πω το εξής: Όπως και να τελειώσει αυτός ο πόλεμος, δεν θα είναι για το καλό μας. Να δώσω και μια χαρμόσυνη είδηση σε όσους μπούχτισαν από το Κυπριακό. Τίποτα δεν θα είναι όπως παλιά. Καλά, πώς θα είναι; Αν βρείτε έναν Νοστράδαμο, ρωτήστε τον και γι’ αυτό!
