Είχα ρωτήσει στο χθεσινό μου άρθρο «υπέρ ποιου είναι η Κυπριακή Δημοκρατία σε αυτόν τον πόλεμο;». Διότι ακόμα δεν ήξερα το ψήφισμα που ενέκρινε την Πέμπτη η «βουλή» στον νότο. Τώρα το έμαθα. Και ουσιαστικά δεν αποτέλεσε και μεγάλη έκπληξη για εμένα. Η «βουλή» δεν καταδίκασε τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Καταδίκασε το Ιράν. Δηλαδή, αυτόν που δέχεται την επίθεση, όχι αυτόν που την πραγματοποιεί! Φτου μην τη ματιάσω! Και εμείς υπερασπιζόμαστε συνεχώς τα θύματα! Στην πρώτη επίθεση οι πύραυλοι των ΗΠΑ και του Ισραήλ χτυπούν και σκοτώνουν 165 μικρά παιδιά. 165 μικροί τάφοι! Πονάει η καρδιά μας! Και εκείνοι ευλογούν τους δολοφόνους! Τον παιδόφιλο και τον γενοκτόνο! Και δεν μένουν μόνο με την καταδίκη του Ιράν. Απαιτούν και από τα Ηνωμένα Έθνη να το καταδικάσουν! Τότε είναι 41 φορές φτου να μην τους ματιάσω, όχι μία! Ως πολίτης της Κυπριακής Δημοκρατίας νιώθω μεγάλη ντροπή για αυτό. Εσείς πώς νιώθετε, Κύπριοι; Περήφανοι; Δεν σας αγγίζει καθόλου το αίμα 165 παιδιών; Τι σας υποσχέθηκαν σε αντάλλαγμα της στήριξης των δραστών μιας άγριας δολοφονίας; Θα σας σώσουν από την τουρκική κατοχή; Αχ, πόσο αφελείς είστε!
Μαχαιρώνετε τον εαυτό σας χωρίς να το αντιλαμβάνεστε. Από τη μια μιλάτε συνεχώς για διεθνές δίκαιο και από την άλλη καθίσατε στην αγκαλιά των ΗΠΑ και του Ισραήλ που καταπατούν ανοικτά και αδίστακτα το διεθνές δίκαιο. Ποιο διεθνές δίκαιο ισχύει για εσάς; Το δίκαιο που δεν λειτουργεί στην Κύπρο ή μήπως το δίκαιο που καταπατάται βάναυσα σε αυτόν τον πόλεμο; Άλλωστε την ίδια στάση τηρείτε και κατά την αντίθεσή σας στην κατοχή. Ενώ αντιτίθεστε στη μια κατοχική δύναμη, υποστηρίζετε μια άλλη! Δεν έχετε στάση αρχών! Δεν μπορείτε να το εξηγήσετε αυτό σε κανέναν ως μια πολιτική τακτική και ως έναν ελιγμό. Αντιτίθεστε στην κατοχή της Τουρκίας στην Κύπρο. Αλλά είστε υπέρ της κατοχής του Ισραήλ στα παλαιστινιακά εδάφη! Γίνεται η μια κατοχή να είναι εντάξει και η άλλη λανθασμένη, η μια να είναι νόμιμη και η άλλη παράνομη;
Και πάλι δεν ξέρω με ποιο αντάλλαγμα αλλά δεν καταδικάσατε και τη δολοφονία εβδομήντα χιλιάδων ατόμων εκ μέρους του Ισραήλ στη Γάζα. Μάλιστα, ο Νίκος αθώωσε αυτό το έγκλημα στα Ηνωμένα Έθνη. Καταδίκασε την επίθεση της Χαμάς στο Ισραήλ και ύστερα δεν καταδίκασε το μεγάλο έγκλημα του Ισραήλ. Ενώ όλοι οι λαοί του κόσμου ξεσηκώθηκαν για τη Γάζα, ενώ εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης για τον Νετανιάχου στο Διεθνές Πολεμικό Δικαστήριο, ο Νίκος αγκαλιάστηκε μαζί του. Ντράπηκα και τότε ως Κύπριος. Ντράπηκα πολύ. Δηλαδή, δεν είναι η πρώτη φορά που ντράπηκα σε αυτή την υπόθεση!
Μήπως ο Νίκος Χριστοδουλίδης λέει «δεν υπάρχει διεθνές δίκαιο, πρέπει να προχωρήσουμε με το δίκαιο της ισχύος»; Σωστά. Το διεθνές δίκαιο καταπατήθηκε. Όμως, εσύ πώς μπορείς να προχωρήσεις με το δίκαιο της ισχύος; Είσαι ισχυρός; Διαθέτεις αυτή την ισχύ; Το δίκαιο της ισχύος είναι στα χέρια του ισχυρού. Εκείνος υπαγορεύει αυτό το δίκαιο στους ανίσχυρους! Οι ανίσχυροι συνθλίβονται κάτω από αυτό το δίκαιο. Υποκύπτουν στην ισχύ. Είσαι ένα μικρό νησί. Είσαι και εσύ ανίσχυρος. Και δεν μπορείς να πετάξεις ανάμεσα στις φτερούγες αυτής της ισχύος, όσο και αν το θες. Όσο κόλακας και όσο πιστός και αν είσαι μπροστά στον κάτοχο της ισχύος, θα έρθει η στιγμή που δεν θα μπορεί να σωθείς. Διότι δεν μπόρεσαν να σωθούν και οι προηγούμενοι από εσένα. Υπάρχει ημερομηνία λήξης για κάθε δούλο της ισχύος. Δεν λυπάται κανείς όποιον τελειώσει η περίοδος χρήσης του. Για αυτό, μόλις ανατράπηκε από τον θρόνο ο «πανίσχυρος» Σάχης του Ιράν, δεν μπορούσε να βρει μέρος να πάει στον κόσμο. Δεν τον δέχτηκε ακόμα και ο αφέντης του τον οποίο υπηρετούσε με μεγάλη αφοσίωση σαράντα χρόνια. Είναι και αυτός θύμα του δικαίου της ισχύος. Δεν μπορεί να ζει κανείς σε αυτόν τον κόσμο στον οποίο κυριαρχεί η ισχύς. Όμως, ευτυχώς που ακόμα δεν εξέλιπαν οι καλοί άνθρωποι σε αυτόν τον κόσμο. Εμφανίζεται ένας Σάντσεζ στην Ισπανία. Αλλάζουν όσα ξέρετε!
Είμαστε μια μικρή χώρα. Μπορεί να χάσουμε τα πάντα. Αν πεθάνουμε, θα πεθάνουμε αξιοπρεπώς τουλάχιστον. Μια φορά θα πεθάνουμε. Εκείνοι θα πεθάνουν χίλιες φορές!
