Πέθανε σε ηλικία 80 ετών ο Βρετανός ηθοποιός Τιμ Κάρι, ο οποίος έγινε παγκοσμίως γνωστός μέσα από τον εμβληματικό ρόλο του Dr. Frank-N-Furter στην ταινία «The Rocky Horror Picture Show». Την είδηση του θανάτου του επιβεβαίωσε η επί χρόνια ατζέντισσα και μάνατζέρ του, Μάρσια Χούρβιτς.
Ο Κάρι πέθανε την Τρίτη, αφήνοντας πίσω του μια μακρά πορεία στο θέατρο και τον κινηματογράφο, όπου ξεχώρισε για τους εκκεντρικούς χαρακτήρες που υποδύθηκε, την έντονη σκηνική παρουσία και τη χαρακτηριστική φωνή του.
Το 2012 είχε υποστεί σοβαρό εγκεφαλικό επεισόδιο. Ο ίδιος είχε αναφέρει πέρυσι ότι η διαδικασία αποκατάστασής του διήρκεσε για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του έγινε ιδιαίτερα αγαπητός μέσα από ρόλους κακών, εκκεντρικών και συχνά κωμικών χαρακτήρων. Το 1982 εμφανίστηκε στην κινηματογραφική μεταφορά του «Annie», σε σκηνοθεσία Τζον Χιούστον, υποδυόμενος τον απατεώνα Rooster Hannigan.
Τρία χρόνια αργότερα πρωταγωνίστησε στην κωμωδία μυστηρίου «Clue», στον ρόλο του γρήγορου και αινιγματικού μπάτλερ Wadsworth, έχοντας στο πλευρό του ηθοποιούς όπως οι Madeline Kahn, Christopher Lloyd, Martin Mull και Eileen Brennan. Το 2000 εμφανίστηκε επίσης στην κινηματογραφική μεταφορά του «Charlie's Angels», ενσαρκώνοντας έναν δισεκατομμυριούχο ανταγωνιστή.
Σημαντική ήταν και η παρουσία του στο θέατρο. Στο Broadway απέσπασε υποψηφιότητα για βραβείο Tony για την ερμηνεία του ως Βασιλιάς Αρθούρος στο μιούζικαλ «Spamalot» του 2005, το οποίο βασίστηκε στην κωμική εκδοχή του θρύλου του Αρθούρου από τους Monty Python.
Ο ρόλος που σημάδεψε την καριέρα του
Ο ρόλος που ταυτίστηκε περισσότερο από κάθε άλλον με τον Τιμ Κάρι ήταν εκείνος του Dr. Frank-N-Furter στο «The Rocky Horror Picture Show» του 1975, την κινηματογραφική μεταφορά της θεατρικής επιτυχίας «The Rocky Horror Show».
Ο Κάρι είχε ενσαρκώσει για πρώτη φορά τον χαρακτήρα στη θεατρική σκηνή του Λονδίνου το 1973. Επανέλαβε τον ρόλο στην αμερικανική πρεμιέρα της παράστασης στο Λος Άντζελες το 1974 και έναν χρόνο αργότερα στο Broadway.
Ο ίδιος είχε αποκαλύψει αργότερα ότι αρχικά δίσταζε να αποδεχθεί τον ρόλο, φοβούμενος ότι η συγκεκριμένη εικόνα θα τον ακολουθούσε σε ολόκληρη την καριέρα του. Τελικά αποφάσισε ότι άξιζε να πάρει το ρίσκο, δημιουργώντας έναν χαρακτήρα που έμελλε να γίνει σημείο αναφοράς της κινηματογραφικής του πορείας.
Πηγή: The New York Times
