Περιστατικά μαθητών που οδηγήθηκαν σε ψυχολόγο λόγω εθισμού στο κινητό τηλέφωνο καταγράφει επίσημα το Υπουργείο Παιδείας, μέσα από την εφαρμογή της απαγόρευσης χρήσης κινητών στα σχολεία. Επί του θέματος αναφέρεται η υπουργός Παιδείας, Αθηνά Μιχαηλίδου, η οποία, σε γραπτή της απάντηση σε ερώτηση του βουλευτή του ΔΗΣΥ Πρόδρομου Αλαμπρίτη, επισημαίνει ότι η απαγόρευση των κινητών δεν έφερε απλώς δυσκολίες εφαρμογής. Ανέδειξε, σύμφωνα με το ίδιο το υπουργείο, περιπτώσεις μαθητών με έντονη εξάρτηση από τη συσκευή τους, σε βαθμό που κρίθηκε αναγκαία η παραπομπή τους στην Υπηρεσία Εκπαιδευτικής Ψυχολογίας, με τη συγκατάθεση των γονέων τους.
Κατά την Αθηνά Μιχαηλίδου, μία από τις βασικές δυσκολίες που αναδείχθηκαν από την εφαρμογή του μέτρου αφορά τον εθισμό κάποιων παιδιών στα κινητά τηλέφωνα και την «κουλτούρα» συνεχούς χρήσης που είχαν αναπτύξει. Αν και το φαινόμενο χαρακτηρίζεται ως σπάνιο, το υπουργείο παραδέχεται ότι σε σοβαρές περιπτώσεις απαιτήθηκε η παρέμβαση ειδικών υπηρεσιών, με μαθητές να παραπέμπονται στην Υπηρεσία Εκπαιδευτικής Ψυχολογίας.
Η καταγραφή αυτή αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα καθώς πρόκειται για επίσημη αναγνώριση ενός προβλήματος που δεν αφορά μόνο την πειθαρχία ή τη συμμόρφωση με κανονισμούς αλλά αγγίζει ζητήματα ψυχικής υγείας μαθητών.
Επιτυχής… εντός τάξης
Την ίδια ώρα, το Υπουργείο Παιδείας διαπιστώνει ότι η εφαρμογή της απαγόρευσης εντός των αιθουσών διδασκαλίας κρίνεται σε μεγάλο βαθμό επιτυχής. Σύμφωνα με τις αναφορές διευθυντών σχολείων προς τις Διευθύνσεις Μέσης Εκπαίδευσης, το μέτρο έχει θετικό αντίκτυπο στη βελτίωση του παιδαγωγικού κλίματος και στη μείωση των περισπασμών κατά τη διάρκεια της διδασκαλίας. Οι μαθητές καλούνται να αφήνουν τα κινητά τους πριν από την έναρξη του μαθήματος, γεγονός που, όπως σημειώνεται, συμβάλλει στη συγκέντρωση και στη συμμετοχή τους στη μαθησιακή διαδικασία.
Εκεί όπου το πρόβλημα γίνεται πιο έντονο είναι εκτός τάξης. Το υπουργείο καταγράφει ότι οι μεγαλύτερες δυσκολίες εντοπίζονται στα διαλείμματα και στις αναπληρώσεις, όταν οι μαθητές εξακολουθούν να έχουν τα κινητά τους μαζί και μπορούν να τα χρησιμοποιούν σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης. Η εποπτεία, όπως επισημαίνεται, καθίσταται ιδιαίτερα απαιτητική, καθώς προϋποθέτει συνεχή παρουσία και εγρήγορση των εκπαιδευτικών, ενώ δεν είναι πάντα εφικτός ο πλήρης έλεγχος όλων των παιδιών από τον εφημερεύοντα καθηγητή.
Δεν συνεργάζονται οι γονείς
Στην απάντηση της κ. Μιχαηλίδου καταγράφονται και άλλες προκλήσεις που καλούνται να διαχειριστούν τα σχολεία στο πλαίσιο της απαγόρευσης των κινητών τηλεφώνων, όπως η έλλειψη συνεργασίας από πλευράς των γονέων. Όπως αναφέρεται, σε ορισμένες περιπτώσεις η στάση αυτή δυσχεραίνει την προσπάθεια για ομοιόμορφη εφαρμογή του μέτρου και προστίθεται σε μια σειρά πρακτικών ζητημάτων που αντιμετωπίζουν οι σχολικές μονάδες. Στον ίδιο κατάλογο προκλήσεων περιλαμβάνονται η έλλειψη ασφαλών τρόπων φύλαξης των κινητών στις σχολικές μονάδες, καθώς και η ανάγκη διαρκούς ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης τόσο των μαθητών όσο και των οικογενειών τους για τη σημασία τήρησης του μέτρου.
Παράλληλα, το υπουργείο υπενθυμίζει ότι η απαγόρευση δεν είναι απόλυτη. Η χρήση κινητού επιτρέπεται όταν γίνεται υπό την εποπτεία εκπαιδευτικού για διδακτικούς σκοπούς ή σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης που αφορούν θέματα υγείας και ασφάλειας.
Πλήρης απαγόρευση στα δημοτικά
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στη Δημοτική Εκπαίδευση, όπου απαγορεύεται όχι μόνο η χρήση αλλά και η μεταφορά κινητών τηλεφώνων, τόσο εντός όσο και εκτός σχολικού χώρου, συμπεριλαμβανομένων εκδρομών και επισκέψεων. Η απαγόρευση επεκτείνεται και στα ψηφιακά ρολόγια (smartwatches). Σύμφωνα με το υπουργείο, το μέτρο εφαρμόζεται σε πολύ μεγάλο βαθμό στα δημοτικά σχολεία.
