Στην ύπαιθρο της Πάφου, όταν ο χειμώνας απλώνει την υγρασία του και η γη ανασαίνει πιο βαθιά, τα μανιτάρια κάνουν σιωπηλά την εμφάνισή τους. Ανάμεσα σε πεύκα, σχοίνα και χαμηλούς θάμνους, ξεπροβάλλουν μετά τις πρώτες βροχές, σαν μικρά θαύματα δεμένα με τον ρυθμό της φύσης.
Πολλοί ήταν αυτοί στην επαρχία Πάφου που τα αναζήτησαν. Όπως ανέφεραν η αναζήτησή τους δεν είναι απλώς μια βόλτα στο βουνό, αλλά μια εμπειρία που ενώνει γενιές, γνώση, υπομονή και σεβασμό στο τοπίο και περνούν από στόμα σε στόμα, από παλιούς σε νεότερους.
Τα μανιτάρια της παφιακής υπαίθρου, με τα γήινα αρώματα και τη λιτή τους νοστιμιά, βρήκαν τη θέση τους και στο εορταστικό τραπέζι.
Πολλές οικογένειες τα παρασκευάσαν κάποιες σοταρισμένα απλά με ελαιόλαδο και κρεμμύδι, μαγειρεμένα με ρύζι ή συνοδευτικά δίπλα σε παραδοσιακά πιάτα, έγιναν γέφυρα ανάμεσα στη φύση και τη γιορτή.
Όπως ανέφεραν λάτρεις των μανιναταριών, τα μανιτάρια δεν αποτελούν μόνο τροφή, αλλά σύμβολο αφθονίας και σύνδεσης με τη γη που θρέφει.
Έτσι προσθέτουν , οι γιορτές στην Πάφο απέκτησαν μια ιδιαίτερη γεύση, τη γεύση του δάσους, της κοινής προσπάθειας και της χαράς του να μοιράζεσαι ό,τι σου προσφέρει απλόχερα ο τόπος σου.
