Είναι από αυτές τις παρέες που κινούνται αθόρυβα, κάνοντας πράξη καθημερινά αυτό που αγαπάνε.
Είναι οι δρομείς της δικοινοτικής ομάδας Runit, που τρέχουν για να γνωρίσουν όλο το νησί μας, να απολαύσουν την ομορφιά του, να γνωριστούν μεταξύ τους και να συμβάλουν με αυτόν τον τρόπο στην οικοδόμηση κουλτούρας συνύπαρξης, γιατί όπως λένε «εμείς τρέχουμε για να ενώσουμε τον κόσμο».
Το Σάββατο 19 Απριλίου έτρεξαν στον Πενταδάκτυλο και συγκεκριμένα στο Λάρνακα της Λαπήθου, ένα χωριό που κατά την απογραφή του 1973 είχε 873 κατοίκους, ενώ μετά το 1974 κατοικείται κυρίως από πρόσφυγες που μεταφέρθηκαν από την Πάφο και συγκεκριμένα από το χωριό Κρήτου Τέρρα. Οι φωτογραφίες μιλάνε από μόνες τους. Το μοναστήρι που απεικονίζεται είναι η Ιερά Μονή της Παναγίας των Καθάρων, ένα από τα αρχαιότερα μοναστήρια της Κύπρου. Κτίστηκε στα τέλη του 17ου αιώνα και λέγεται ότι πήρε το όνομά του γιατί πίστευαν ότι καθάριζε τα μάτια από οφθαλμολογικές παθήσεις. Ο χείμαρρος ονομάζεται Αρκάτζην του Παλαιόμυλου και καταλήγει στον φράκτη της Πανάγρας.
Ο βοσκός με τη ρωμέικη λαλιά
Ένας βοσκός βρέθηκε στο δρόμο της ομάδας, και δεν είναι η πρώτη φορά που οι δρομείς συναντούν απλούς, καθημερινούς ανθρώπους, στα βουνά ή στις πεδιάδες του νησιού μας. Στους πρόποδες του Πενταδακτύλου, λοιπόν έγινε ο πιο κάτω διάλογος:
- Πόθεν είσαι;
- Παφιτης, που την Ακουρσό.
- Μιλάς καλά τα ελληνικά..
- Αφού εν τζιαι ήξερα τούρτζικα πριν μας φέρνουν ποδά, μόνον ρωμέικα ήξερα πούμουν μιτσης...
Σκηνή από την πατρίδα που αλλάζει μέρα με τη μέρα.
