Σε έναν τόπο όπου ο πόνος συχνά χωρίστηκε σε «δικούς μας» και «δικούς τους», η Σεβγκιούλ Ουλουντάγ αφιέρωσε τη ζωή της στο να τον επουλώσει χωρίς διακρίσεις. Με εμφανή συγκίνηση ο δημοσιογράφος Ανδρέας Παράσχος μίλησε για το φευγιό της ,χαρακτηρίζοντάς την «κάτι σαν μάνα όλων των αγνοουμένων της Κύπρου», όχι μόνο των Ελληνοκυπρίων ή των Τουρκοκυπρίων, αλλά όλων των αγνοουμένων μαζί.
Μιλώντας στο ραδιόφωνο του «Π» και στην εκπομπή «Πρωινή Επιθεώρηση» με την Κατερίνα Ηλιάδη, ο κ. Παράσχος ανέφερε ότι γνώρισε τη Σεβγκιούλ Ουλουντάγ την περίοδο πριν από το άνοιγμα των οδοφραγμάτων, γύρω στο 2001-2002, όταν εκείνη είχε ήδη αρχίσει να αφιερώνεται σχεδόν ολοκληρωτικά στην έρευνα για τους αγνοουμένους. Όπως είπε, ο εντοπισμός των αγνοουμένων έγινε «ο σκοπός της ζωής της».
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στη δουλειά της μέσα από την τουρκοκυπριακή εφημερίδα «Γενί Ντουζέν», η οποία, όπως σημείωσε, της έδωσε τη δυνατότητα να διατηρεί καθημερινή στήλη, μέσα από την οποία άνοιξε διάλογο με τους αναγνώστες, συνέλεγε πληροφορίες, τις διερευνούσε και τις αξιοποιούσε. «Δεν διαχώριζε τους αγνοουμένους σε δικούς μας και δικούς σας», τόνισε ο Ανδρέας Παράσχος.
Ο ίδιος στάθηκε και στη συνεργασία της με τον Ξενοφώντα Καλλή, λέγοντας ότι στο πρόσωπό του η Σεβγκιούλ βρήκε έναν πολύ σπουδαίο σύμμαχο, ο οποίος συνεργάστηκε μαζί της και την καθοδηγούσε σε πολλές από τις έρευνες που πραγματοποιούσε.
Περιγράφοντας τις δυσκολίες και τους κινδύνους που αντιμετώπιζε, ο κ. Παράσχος ανέφερε ότι η Σεβγκιούλ Ουλουντάγ, ως Τουρκοκύπρια που αναζητούσε πληροφορίες και για θαμμένους Ελληνοκύπριους στα κατεχόμενα, είχε να αντιμετωπίσει όχι μόνο το κατοχικό στρατό, αλλά και το κατεστημένο της εποχής, τον Ραούφ Ντενκτάς, κύκλους της ΤΜΤ και ακραία στοιχεία που, όπως είπε, «δεν την άφηναν σε ησυχία».
Μοιράστηκε, μάλιστα, ένα χαρακτηριστικό περιστατικό από επίσκεψή τους στο Παλαίκυθρο, όπου γίνονταν εκταφές Ελληνοκυπρίων από τις οικογένειες Σουππουρή και Λιασή, που είχαν δολοφονηθεί τον Αύγουστο του 1974. Όπως ανέφερε, καθ’ οδόν προς την περιοχή αντιλήφθηκαν ότι δέχονταν πυροβολισμούς, ενώ λίγο αργότερα η Σεβγκιούλ δέχθηκε τηλεφώνημα με απειλές για την ζωή της να μην επιστρέψει ξανά «με τον Έλληνα φίλο της».
Ο Ανδρέας Παράσχος περιέγραψε και τη συγκλονιστική στιγμή που είδαν από κοντά τον χώρο της εκταφής στο Παλαίκυθρο. Όταν οι ανθρωπολόγοι σήκωσαν το κάλυμμα, όπως είπε, αντίκρισαν μια εικόνα που δεν ξεχνιέται: άνθρωποι θαμμένοι ο ένας δίπλα στον άλλο, ανάμεσά τους και μικρά παιδιά. «Θυμάμαι τη Σεβγκιούλ να κλαίει γοερά», ανέφερε, σημειώνοντας ότι ήταν μια από τις πιο συγκλονιστικές στιγμές που έζησαν μαζί.
Στη συνέχεια, αναφέρθηκε και στο κοινό αφιέρωμα 8 σελίδων που δημοσιεύθηκε στον «Πολίτη» τον Αύγουστο του 2008, με θέμα τις δολοφονίες των γυναικόπαιδων των χωριών Μαράθα, Αλόα και Σανταλάρη από παραστρατιωτικούς της ΕΟΚΑ Β, καθώς και τους Ελληνοκύπριους της Άσσιας που δολοφονήθηκαν και θάφτηκαν στο Ορνίθι. Ο κ. Παράσχος υπενθύμισε ότι τότε η εφημερίδα δέχθηκε σφοδρές επικρίσεις, ενώ ο τότε Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος Β΄ είχε χαρακτηρίσει τον «Πολίτη» «ελληνόφωνη τουρκική εφημερίδα».
Σύμφωνα με τον Ανδρέα Παράσχο, τέτοιες επιθέσεις και απειλές ήταν για τη Σεβγκιούλ μέρος της καθημερινότητας της. Παρ’ όλα αυτά, όπως είπε, εκείνη παρέμενε προσηλωμένη στη διερεύνηση της αλήθειας. «Ήταν ένας άνθρωπος πολύ δοτικός, πολύ στωικός, με μεγάλη καρδιά. Με καρδιά» ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ακούστε ολόκληρη την παρέμβαση του Ανδρέα Παράσχου στην εκπομπή Πρωινή Επιεθώρηση που μεταδίδεται καθημερινά στα ραδιόφωνο του Πολίτη:
