Η Σεβγκιούλ Ουλουντάγ δεν υπήρξε απλώς μια Τουρκοκύπρια δημοσιογράφος που συνεργάστηκε επί σειρά ετών με τον «Πολίτη». Υπήρξε, όπως ανέφερε ο διευθυντής του «Π», Διονύσης Διονυσίου, μια γυναίκα που κατάφερε με το έργο της να ανοίξει δρόμους επικοινωνίας ανάμεσα σε Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους, εκεί όπου η πολιτική απέτυχε για δεκαετίες.
Μιλώντας στο ραδιόφωνο του «Π», στην εκπομπή «Δεύτερη Ματιά» κια στην Άντρη Δανιήλ, ο κ. Διονυσίου ανέφερε ότι η Σεβγκιούλ Ουλουντάγ ήταν μόνιμη συνεργάτιδα του «Πολίτη» εδώ και 20 χρόνια, όπως και ο Σενέρ Λεβέντ, υπογραμμίζοντας ότι η εφημερίδα διατηρούσε σταθερά Τουρκοκύπριους συνεργάτες και συναδέλφους. Όπως είπε, αυτή η επιλογή δεν ήταν τυπική, αλλά βαθιά πολιτική και δημοσιογραφική, καθώς «αν ο στόχος μας έχει να κάνει ειλικρινά με την επίλυση του Κυπριακού, πρέπει να συνομιλούμε με τους Τουρκοκύπριους».
Για τη Σεβγκιούλ, ωστόσο, τόνισε ότι ήταν «κάτι περισσότερο». Δεν συνομιλούσε μόνο με πολιτικούς όρους, αλλά με τις πλατιές μάζες των ανθρώπων, ένθεν και ένθεν του οδοφράγματος. Αυτό, όπως σημείωσε, ήταν και το μεγάλο της χάρισμα: ότι μπορούσε να μιλήσει με ειλικρίνεια, αξιοπιστία και ανθρωπιά και στις δύο κοινότητες.
Ο Διονύσης Διονυσίου χαρακτήρισε τη Σεβγκιούλ Ουλουντάγ «ηρωική γυναίκα», επισημαίνοντας ότι η δουλειά της δεν έγινε ποτέ χωρίς κόστος. «Η Σεβγκιούλ δεν έγραφε εύκολα. Έγραφε με τεράστιο ρίσκο, ακόμη και προσωπικό», ανέφερε, υπενθυμίζοντας ότι όταν ανέδειξε υποθέσεις βιασμών Ελληνοκυπρίων γυναικών από τον τουρκικό στρατό μετά το 1974, δέχθηκε έντονες αντιδράσεις στην τουρκοκυπριακή κοινότητα. Αντίστοιχα, όταν το 2006 αποκάλυψε εκτελέσεις Τουρκοκυπρίων από Ελληνοκύπριους και ομαδικούς τάφους, δέχθηκε επίθεση στο Λήδρα Πάλας, με κίνδυνο ακόμη και για τη ζωή της.
Παρά τις πιέσεις και τις απειλές, συνέχισε. Όπως είπε ο κ. Διονυσίου, η Σεβγκιούλ είχε κάνει αυτό το έργο στόχο ζωής. Ο «Πολίτης» και η τουρκοκυπριακή εφημερίδα «Yenidüzen» τής έδωσαν το βήμα για να απευθύνεται ταυτόχρονα σε Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους και να τους λέει δύσκολες αλήθειες. «Δεν ήταν η δημοσιογράφος που έγραφε απλώς ωραίες ιδέες. Αυτό που έκανε επιβεβαιωνόταν καθημερινά πάνω από ένα μνήμα, μέσα από ακόμη ένα οστό που εντοπιζόταν και παραδιδόταν, με τη συμβολή της Διερευνητικής Επιτροπής Αγνοουμένων, στους συγγενείς», σημείωσε.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην εμπιστοσύνη που της έδειχναν και οι δύο κοινότητες. Όπως είπε, η Σεβγκιούλ είχε αποδείξει ότι άξιζε να της μιλούν τόσο Ελληνοκύπριοι όσο και Τουρκοκύπριοι, γιατί μετέφερε τις ιστορίες τους με αντικειμενικότητα και πραγματική αγάπη για τον τόπο.
Ο διευθυντής του «Π» υπενθύμισε επίσης ότι η Σεβγκιούλ Ουλουντάγ είχε προταθεί για το Νόμπελ Ειρήνης, ενώ είχε τιμηθεί με βραβείο και από την Ευρωπαϊκή Ένωση για το έργο της. Αναφέρθηκε, ακόμη, στις συνεργασίες της με δημοσιογράφους όπως ο Ανδρέας Παράσχος, ο Σωτήρης Παρούτης και ο Μακάριος Δρουσιώτης, σε έρευνες γύρω από τους αγνοούμενους και τις άγνωστες πτυχές της κυπριακής τραγωδίας.
Ο κ. Διονυσίου στάθηκε ιδιαίτερα και στην Τζίνα, τη συνεργάτιδα της που, όπως είπε, για περίπου 20 χρόνια μετέφραζε με αυταπάρνηση τα κείμενα της Σεβγκιούλ από τα τουρκικά στα ελληνικά και στα αγγλικά.
Ο ίδιος μίλησε και για την τελευταία επίσκεψη της Σεβγκιούλ στον «Π», περιγράφοντας μια γυναίκα με πλατύ χαμόγελο, η οποία πέρασε από την εφημερίδα, μίλησε με όλους και έφερε κεράσματα στους συναδέλφους της.
Αναφερόμενος στο τελευταίο ηλεκτρονικό μήνυμα που έστειλε στους ανθρώπους του «Π», στις 5 Μαΐου 2026, είπε ότι η Σεβγκιούλ τούς ενημέρωνε πως θα έλειπε για ένα διάστημα, καθώς θα έδινε τη μάχη της. «Δυστυχώς δεν τα κατάφερε», σημείωσε.
Ο αποχαιρετισμός στη Σεβγκιούλ Ουλουντάγ θα γίνει αύριο, στις 11:00, στη «Yenidüzen», ενώ στη συνέχεια θα ακολουθήσουν οι τυπικές διαδικασίες της νεκρώσιμης ακολουθίας στο τζαμί.
