Εγκλωβισμένες σε ένα σύνθετο πλέγμα ιδιοκτησιακών, πολεοδομικών και διοικητικών εκκρεμοτήτων, που δεν τους επιτρέπει ούτε να αισθάνονται ασφαλείς ούτε να θεωρούν τα σπίτια τους πλήρως κατοχυρωμένα, είναι εδώ και 25 χρόνια περίπου 20 οικογένειες που διατηρούν εξοχικές κατοικίες στον Καρβουνά Κυπερούντας.
Το αδιέξοδο ήρθε ξανά στην επιφάνεια τις τελευταίες μέρες, μετά από κατολισθήσεις και την πτώση μεγάλων βράχων στον χωματόδρομο που οδηγεί στις εξοχικές κατοικίες της β’ φάσης του συγκροτήματος «Karvounas Cottages», στην οδό Θεοδόση Παπαχριστοδούλου, γεγονός που επανέφερε έντονα τους φόβους των κατοίκων για την ασφάλειά τους. Η καταγγελία που έλαβε αρχικά ο «Π» αφορούσε κάποιες πέτρες μεγάλου όγκου που κατέληξαν στον δρόμο, ενώ στο πρανές παραμένουν ετοιμόρροποι βράχοι, αυξάνοντας δραματικά τον κίνδυνο σοβαρού ατυχήματος. Το φαινόμενο αυτό, όπως μας καταγγέλθηκε, δεν είναι μεμονωμένο αλλά επαναλαμβάνεται μετά από κάθε έντονη βροχόπτωση. Μάλιστα σε κάποιες περιπτώσεις σημειώνονται και ζημίες σε κατοικίες.
Η μεγάλη εικόνα
Πίσω όμως από τις εικόνες με τους βράχους κρύβεται μια πολύ βαθύτερη ιστορία, που ξεκινά από τα τέλη της δεκαετίας του ’90 και παραμένει μέχρι σήμερα άλυτη.
Ο κ. Γιώργος Χατζηγιάννης, ιδιοκτήτης κατοικίας στη β’ φάση και μέλος της διαχειριστικής επιτροπής του συγκροτήματος, περιγράφει την κατάσταση: «Είμαστε εγκλωβισμένοι αγοραστές εδώ και 25 χρόνια. Πληρώσαμε τα σπίτια μας αλλά δεν έχουμε τίτλους, δεν έχουμε κανονικούς δρόμους και ζούμε σε μια μόνιμη αβεβαιότητα».
Όπως εξηγεί, το πρόβλημα ξεκίνησε από την πτώχευση του εργολάβου και τις διαδοχικές αλλαγές στη διαχείριση, με την υπόθεση να περνά μέσα από τον συνεργατισμό και να καταλήγει σήμερα στην ΚΕΔΙΠΕΣ και σε εταιρεία διαχείρισης ακινήτων (Altamira), ενώ τώρα βρίσκεται σε καθεστώς εκκαθάρισης από άτομο που διόρισε η κυβέρνηση. «Καταλήξαμε να είμαστε υποχείριο μιας εκκαθάρισης που δεν τελειώνει ποτέ. Στην ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν θυμάμαι άλλη εκκαθάριση να κρατά 25 χρόνια», σημείωσε.
Παρά το γεγονός ότι οι κάτοικοι χαρακτηρίζονται «ιδιωτική περιοχή», στην πράξη πληρώνουν κανονικά για όλα. Σύμφωνα με τον κ. Χατζηγιάννη, οι ίδιοι εξασφάλισαν ηλεκτροδότηση και υδροδότηση με δικά τους έξοδα, καλύπτοντας μάλιστα παλιές οφειλές του ντιβέλοπερ. «Πληρώσαμε χιλιάδες λίρες για να μπουν ρολόγια νερού. Πληρώνουμε ρεύμα με μετρητές, πληρώνουμε φόρους, κοινοτικές υπηρεσίες, σκύβαλα. Μας φορολογούν σαν μόνιμους κατοίκους αλλά όταν ζητούμε υπηρεσίες μάς λένε ότι είμαστε σε ιδιωτικό δρόμο», τονίζει.
Το πιο ανησυχητικό, ωστόσο, αφορά την ασφάλεια. Στη β’ φάση ανάπτυξης δεν προβλέφθηκε έξοδος διαφυγής, γεγονός που σε περίπτωση πυρκαγιάς ή κατολίσθησης μπορεί να αποβεί μοιραίο. «Δεν έχουμε έξοδο κινδύνου. Αν πιάσει φωτιά ή κλείσει ο δρόμος από βράχους, θα μείνουμε εγκλωβισμένοι. Αυτό το λέμε εδώ και χρόνια και κανείς δεν συγκινείται», δήλωσε ο κ. Χατζηγιάννης.
Σύμφωνα με τον ίδιο, έχουν σταλεί επανειλημμένες επιστολές και έχουν γίνει συναντήσεις με την Επαρχιακή Διοίκηση, Αστυνομία, Τμήμα Δασών και Υπουργείο Εσωτερικών αλλά μέχρι στιγμής δεν έχει γίνει τίποτα επί της ουσίας. Επίσκεψη πραγματοποιήθηκε, σύμφωνα με τον κ. Χατζηγιάννη, και με δύο επιτρόπους ορεινών περιοχών «οι οποίοι αρνήθηκαν να μας βοηθήσουν με το πρόσχημα ότι είμαστε σε ιδιωτική γη και ότι είναι εκτός των όρων εντολής των καθηκόντων τους».
«Περίπλοκη κατάσταση», λέει ο κοινοτάρχης
Από την πλευρά του, ο κοινοτάρχης Κυπερούντας, Μιχάλης Χατζημιχαήλ, επιβεβαιώνει ότι η κοινότητα βοηθά όποτε μπορεί με μηχανήματα για καθαρισμό του δρόμου αλλά χαρακτηρίζει την υπόθεση περίπλοκη. Όπως ανέφερε, υπάρχουν ερωτήματα για το αν δόθηκαν οι απαραίτητες πολεοδομικές άδειες πριν από περίπου 20 χρόνια, ενώ ο δρόμος παραμένει χωματόδρομος και δεν έχει εγγραφεί επίσημα.
Για την έξοδο διαφυγής επιβεβαίωσε ότι δεν προβλέφθηκε για τη β’ φάση, αποδίδοντας την ευθύνη στον εργολάβο που έχει πτωχεύσει, με μοναδική λύση σήμερα την απαλλοτρίωση τριών τεμαχίων, σε συνεργασία με την Επαρχιακή Διοίκηση.
«Σκανδαλώδης οσμή»
Πάντως, άλλη πηγή με γνώση των ζητημάτων της περιοχής σημείωσε ότι πρόκειται για υπόθεση με «σκανδαλώδη οσμή», η οποία ανάγεται αρκετά χρόνια πίσω. Σύμφωνα με την ίδια πηγή, σειρά ενεργειών και παραλείψεων κρατικών υπηρεσιών αλλά και εμπλεκόμενων φορέων συνέβαλαν στη δημιουργία και διαιώνιση του προβλήματος, με αποτέλεσμα σήμερα δεκάδες πολίτες να ταλαιπωρούνται.
